म्हणजे आपल्याकडे अक्षरशः 'मर रे कष्ट्मरा' अशी अवस्था आहे.
पण अशा 'मागा/सांगा आणि मग दाखवा' प्रकारात असलेच (बहुतांशी) अनुभव येतात. मग ते दुकान पुस्तकांचे असो किंवा कपड्यांचे.
जिथे 'सेल्फ सर्विस' असते (मॅजेस्टिक, पाथफाईंडर वगैरे) तिथेच जायला हवे.
ठाण्याचे मॅजेस्टिक मस्त आहे, तिथे मी अर्धी पुस्तके (अर्धी किंवा क्वचित पूर्ण) वाचून मग इतरच खरेदी करतो. विविध कारणांनी भरणारी पुस्तक प्रदर्शने हीच पुस्तक खरेदीसाठी सर्वात योग्य जागा असे माझे अनुभवांती मत झाले आहे.
मीसुद्धा माझी सगळी पुस्तक ग्रंथ प्रदर्शनातूनच घेते...दादरला शिवाजी मंदिरात बर्याचदा प्रदर्शन असते आणि खूप व्हरायटी पण असते...
बाकी पुणेरी दुकानदारांबद्दल काय बोलणार ?
***********************************************************
http://shilpasview.blogspot.com/
मी सुद्धा ग्रंथ प्रदर्शनातूनच पुस्तक घेतो. शक्यतो पार्ल्याच्या जवाहर बुक डेपो मधुन.
हल्ली हल्लीच घराजवळच्या एका दुकानाचा शोध लागला. मालक्/सेल्समन फारच नम्रतेने बोलत होता.
आणि स्वतःहुन काही चांगली पुस्तक पण दाखवत होता. माझ्या यादित नसलेली पुस्तक त्याने २ दिवसात घरपोच आणुन दिली.
पुण्याच्या खरेदिचा काही अनुभव नाही पण इतरांचे अनुभव वाचुन मला माझा दुकानदार परग्रहवासी असावा असा संशय येउलागलाय ;)
राजेशराव,
जरा त्या दुकानाचं नांव व्यनि करा...
म्हणजे टाळायला बरं!!!
:)
त्या मालकाने तुम्ही निवडलेली पुस्तके " ह्या..हे काय वाचताय? " म्हणोन परत शेल्फात ठेवली ...
हा, हा, हा!! लई भारी!!!
अहो अनिताताई, तुमच्यावर वाईट संस्कार होऊ नयेत म्हणून त्याना काळजी वाटली असेल हो!!!
=))
माझा अगदी उलटा अनुभव आहे, ६ महिन्यांपूर्वीच मी अप्पा बळवंत चौक, डेक्क्न, बालगंधर्व ( समकालीन प्रकाशनाचा स्टॉल होता तिथे ) इथून बरीच पुस्तकं खरेदी केली. पहिल्या भेटीत एकही पुस्तक नाही मिळालं, पण सगळ्या विक्रत्यांनी फोनवर २-३ दिवसांत माहिती देउ असं सांगून प्रत्यक्षात फोन केलेही, पुस्तकं मिळाली...२ दुकानदारांनी मुंबईहून ही मागावून दिली.
सुखद धक्का होता.
पुष्करिणी
अरे वा. म्हणजे पुण्यातले दुकानदारदेखील कष्टमरशी जशास तसे वागतात. ;)
पुण्याचे पेशवे
हल्ली आम्ही कधी कधीच विडंबने करतो. हल्ली आम्ही कधी कधीच विडंबने करतो.
पुण्याच्या 'अत्रे' सभागृहात पुस्तक प्रदर्शनाला गेलो होतो.
नेहमीसारखा हातात वेळ कमी होता. पुस्तकं बघताना सहज 'आम्ही भगीरथाचे पुत्र' आहे का म्हणून चौकशी केली. तिथे नव्हतं पण त्यांनी एका माणसाला पाठवून गोडाऊनमधून ते पुस्तक मागवून घेतलं. आदल्याच दिवशी त्या पुस्तकाच्या नवीन प्रती आल्या होत्या आणि त्या अजून गोडाऊनमधून बाहेरही पडल्या नव्हत्या !
अक्षरशः कोरं करकरीत पुस्तक मिळालं :)
--------------
राजेश,
तुमचा अनुभव मात्र जबरदस्त !
>> "ते वेगळं. ती मुंबईची प्रॉडक्ट्स आहेत."
ह्या वाक्याला तर एल ओ एल !
पिडांनी लिहिल्याप्रमाणे दुकानाचे नाव व्यनि करा म्हणजे टाळायला बरं :)
ललित पुस्तकांसाठी अप्पा बळवंत चौक? टेक्स्टबुकांव्यतिरिक्त इतर काहीही घ्यायला मी तरी तिथे फिरकलो नसतो बुवा!
डेक्कनवरची 'पॉप्युलर' वगैरे मंडळी बंद पडली काय?
- पंडित गागाभट्ट.
पॉप्युलर चे मालक - गाडगीळ अतिशय तत्पर आहेत, दुकानाची मांडणी सुद्धा तुम्हाला फिरून पाहिजे ते चाळता येईल अशी आहे.
पुढे कोपर्यावरचं इंटरनॅशनल सुद्धा छान आहे.
नेमके हेच म्हणायचे होते.
(बाकी आधी नको तिथे जायचे, आणि मग वाईट अनुभव आला की समस्त पुणेकरांच्या नावाने खडे फोडायचे, हा प्रकार काही नवीन नाही. चालायचेच!)
- पंडित गागाभट्ट.
मुंबईच्या एका 'आदर्श' दुकानाचाही फारसा चांगला अनुभव नाही. बहुतेक हव्या असणार्या पुस्तकांना 'माहीत नाही, पुढच्या आठवड्यात चेक करा' असं उत्तर मिळाल्यावर मुश्किलीने काऊंटरच्या आत येऊन पुस्तकं पाहण्याची अनुमती मिळाली. जेमतेम पाच-दहा मिनिटं झाली नसतील, तितक्यात दुसरा एक सेल्समन 'तुम्हांला पुस्तकं विकत घ्यायचीत का?' हा प्रश्न शक्य तितक्या उर्मटपणे विचारून गेला :). त्यापेक्षा मॅजेस्टिकचा अनुभव फारच चांगला. पुण्यातल्या 'रसिक साहित्य' कडून काही पुस्तकं ऑनलाईन मागवली, तिथेही अतिशय चांगला अनुभव आला.
माझ्या बाबांनाही वाईट अनुभव आला. दुकानाचे नाव महित नाही. 'हे पुस्तक नाही', 'ते पुस्तक नाही' असे सांगितले. नंतर दुकानाच्या बाहेर तो सेल्स्मन आला व अमूक एक ठिकाणी १५% डिस्काऊंट व ही सगळी पुस्तके देतो म्हणाला. नोकर ग्राहकांना आणि मालकालाही शेंडी लावत होता. नंतर डेक्कन वर इंटरनॅशनल बुक स्टॉलमध्ये ही सगळी पुस्तके मिळाली. सर्व्हीसही चांगली होती. आम्ही एवढ्यात प्रदर्शनातून पुस्तके घेतली. चांगली मिळाली.
आजकाल ग्राहक भरपूर आणि हवा तेवढा दाम मोजणारे आहेत. सगळ्या गोष्टी महाग झाल्याचे जाणवते.
ता. क. इंटरनॅशनल चे मालक श्री. दिक्षित आहेत. दुकान ८० वर्षे (नक्की माहीत नाही पण बरेच जुने)जुने आहे. पु. ल. देशपांडे यांनी त्यांच्यावर इंटरनॅशन दिक्षित असा लेख लिहिला होत. असे रंगा म्हणतोय.
रेवती
गेल्या फेब्रुवारीत अ.ब. चौकातले "रसिक" आणि डेक्कन मधले "इंटरनॅशनल" या पुस्तकविक्रेत्यांचा चांगला अनुभव आला.
"इंटरनॅशनल"मध्ये मा-मॅने नव्हती ती पुस्तके घरपोच आणली, उशीर झाला ती पुस्तके पोस्टाने पाठवली.
वाटले होते, ग्राहकसेवा-संस्कृतीच सुधारली. तुमचा वाईट अनुभव वाचून "वाईट ग्राहकसेवा" रकान्यात आणखी एक फुली टाकावी लागणार.
>>गेल्या फेब्रुवारीत अ.ब. चौकातले "रसिक" आणि डेक्कन मधले "इंटरनॅशनल" या पुस्तकविक्रेत्यांचा चांगला अनुभव आला.
+१, असेच म्हणतो.
माझाही 'रसिक' अणि फर्ग्युसन रोडवरचे 'पॉप्युलर' ह्या दुकानाबाबत अनुभव चांगला आहे.
कुठली नवी पुस्तके आहेत, उपलब्द नसतील तर केव्ह मिळतील वगैरेंची माहिती समाधानकारक मिळते.
डिस्काउंट कमी मिळतो हे जरी मान्य असले तरी ती बाब मझ्यासाठी जास्त महत्वाची नाही म्हणुन मी ती ग्राहकसेवेसाठी 'कसोटी' मानत नाही.
इनफॅक्ट रसिक आणि पॉप्युलरची 'फोन सेवा'ही उत्तम आहे.
तुम्ही तुमचा संपर्क क्रमांक दिलात तर ते आठवणीने फोन करुन माहिती देतात हा अनुभव आहे.
रसिकची 'ऑनलाईन खरेदी' ही सेवाही उत्तम आहे, फोनवरुन घासाघीस केल्यास बराच डिस्काउंट आणि कमी खर्चात डिलिव्हरी मिळते हे वैयक्तिक अनुभवावरुन सांगतो.
त्यामाने पुण्यात भरणारी 'पुस्तकविक्री प्रदर्शने' हा अतिशय भंपक आनि मिरवण्याचा प्रकार आहे असे वाटते. 'अक्षरधारा' हे तर पुस्तकांचे नव्हे तर 'मिरवण्याचे' प्रदर्शन आहे असे आमचे स्पष्ट मत आहे.
बाके गुर्जींचा अनुभव मजेशीर वाटला !
नोंद घ्यायला हरकत नाही. :)
------
छोटा डॉन
पुणेरी दुकानदाराची प्रतिमा वाईट का आहे?'
आता आपण नवीन धागा काढून पुण्याव्यतिरिक्त सगळीकडे असलेली दुकाने जेथे चांगली सेवा मिळते त्याबद्दल लिहा. आणि पुण्याचं नाव दुकानदारांनी फार वर्षे वाईट करू ठेवले असेल तर तुम्ही तिथे जायची चूक कश्याला केलीत? पुणेकरांना नावे ठेवणे यात काही नवीन राहिले नाही.
पुण्याचा दुकानदार फिका पडेल अश्या भारतीय दुकानदाराला मी दर अठवड्याला ग्रोसरी आणायला गेले कि पाहते. सारख्या सारख्या तक्रारी नाही करू माणसाने!
रेवती
माझ्या मनातले विचार तुम्ही फारच चांगल्या रितीने मांडले..
पुण्यातल्या वाईट अनुभवावर अतिशय तत्त्परतेने लेख आला. पण असे कित्येक अनुभव कॅलिफोर्निया मधे बे-एरिया मधे सुद्धा येतात त्यावर कधी लेख नाही आले?
प्लॅस्टीकची पिशवी न देण्याचा किंवा त्यासाठी ५० सेंट चार्ज करण्याचा पराक्रम इथल्या वॉलमार्टने पण केला होता.
इथले ग्रोसरीवाले सुद्धा सडका माल विकतात आणि वर परत बदलून पण देत नाहीत. (आमच्या पुण्यातल्या वाण्याने सडका नारळ बदलून दिला होता.)
इथे लहान मुलांचे केस कापायचे दुकान आहे.. तो मालक तर खास पुण्यावरूनच ट्रेनिंग घेऊन आला असावा.. दुकान उघडतं १० वाजता, बंद होतं ५ वाजता आणि १२ ते २ लंच टाईम. हे दुकानदार एका अमेरिकनाचं आहे (हं. घाला काथ्याकूट. अमेरिकन शब्दाची व्याख्या काय म्हणून..)
अजून किती उदाहरण देऊ..?
"पुणेकर दुकानदारांना झोडपणं" (नाहीतर लेखाचं शिर्षक एवढं जेनेरिक नसतं ठेवलं) या खेरीज हा लेख लिहिण्यामागे बरेच उद्देश असावेत..असं मनापासून वाटतं. (जसं आपली उच्च अभिरूची, आपले प्रगत दृष्टिकोन दाखवणं इ..)
किंवा आपण एवढे पैसे देणार असून सुद्धा दुकानदाराने आपल्याला एका सामान्य माणसा सारखा वागवलं याचा सल सुद्धा या लेखामागे असेल?
-सदाशिवपेठी पुणेकर.
कोणतं दुकान सडका माल विकताय बे एरियात? वालमार्ट च म्हणाल तर काही दिवस त्यांनी प्लास्टिक पिशव्या देण बंद केलं होतं
पण आता देतात...(तुम्ही तक्रार केली होती का? )..बर्याच दुकानांनी प्लास्टिक पिशव्या न देणे किंवा कागदी पिशव्या देणे सुरु केले होते...Ikea ने तर बंदच केलंय...कारण...प्लास्टिकचा कचरा वाढतोय म्हणून...असो.
तर, मागच्या वर्षी पुण्यात खरेदीला गेले होते...अनुभव वाईट नाही...बहुतेक सगळ्यांनी हसून "या या " केलं आणि विचारलेल्या वस्तून कुरकुरता दाखवल्या....एका १९४५ का त्याही आधीपासून सुरु असलेल्या पेनाच्या दुकानदाराने तर "आम्हाला आमचे पेन आणि शाई मोठ्या मार्केटमध्ये का न्यायची नाही अथवा जाहिरात का करायची नाही" यावर पेनात शाई घालत एक लेक्चर दिले...पेन आणि शाई दोन्ही छान बर का..
***********************************************************
http://shilpasview.blogspot.com/
हा काळे गृहस्थ जगाच्या पन्नास वर्षे मागे आहे. ३ फुट बाय १५ फुटांत गेली अनेक वर्षे दुकान चालवतो आहे. पेनांची किंमत सर्वात जास्त २१ रु (की २३ रु?) दुकानदाराने प्रगती करावी. नफा कमवावा वगैरे यांच्या गावीही नसावे.
मजा घ्यायची असेल तर यांच्या दुकानात जाउन त्यांच्या निबाबद्दल चार शब्द बोलुन पहा. ;) बाकी निबची पाच वर्षांची(??) ग्यारंटी देणारा जगातील एकमेव मनुष्य हाच असावा.
हे आमचे काळे, ह्यांच्या पेनांवर आमचा लै जीव म्हणुन आम्ही अजुनही जातो. आमचे संवाद रंगतात. आम्ही पेन आणि३.५० रुपड्यांची शाई घरी घेउन येतो. (लगेच पेनाला कॅमलिनचं निब लावतो हे कशाला सांगा?) (बाकी कॅमलिनवाले पण मराठीच नाही का मंडळी? पण पुण्याचे नसावेत! ;) )
-Nile
असू द्या हो...माणूस एकदम मोकळ्या मनाचा वाटला...आणि उगाच महागडी पेनं घेऊन काय करायचं ? लिहायचच ना? त्यांनी आपला सर्वसाधारण लोकांना आणि विद्यार्थ्यांना परवडेल अश्या किमती ठेवल्यात. त्याचं पेन मी अजूनही वापरते...दर्जा चांगला आहे...फक्त त्यांनी थोडे box वगैरे ठेवावं म्हणजे शाई घेऊन प्रवास करायला सोपे..
***********************************************************
http://shilpasview.blogspot.com/
पेन्स चांगली आहेत पण त्यांची शाई त्याहून उत्तम आहे.
ते अजून छोट्या प्लॅस्टिक पिशवीतून शाई विकतात का?
काही केल्या कुठल्याही प्रकारची बाटली देत नाहीत...
हीरो किंवा तत्सम पेन घेऊन त्याला काळेंकडून निब लावायचं आणि त्यांची अशी ब्राईट निळ्या रंगाची शाई.. मस्त एकदम.
कॅमल, चेलपार्क पेक्षा खूप चांगली असते.
कॅमलिन वाले दांडेकर - मुंबई.
इथे लहान मुलांचे केस कापायचे दुकान आहे.. तो मालक तर खास पुण्यावरूनच ट्रेनिंग घेऊन आला असावा.. दुकान उघडतं १० वाजता, बंद होतं ५ वाजता आणि १२ ते २ लंच टाईम. हे दुकानदार एका अमेरिकनाचं आहे (हं. घाला काथ्याकूट. अमेरिकन शब्दाची व्याख्या काय म्हणून..)
लहान मुले सकाळी फार लवकर उठत नाहीत आणि उठलीच तरी ब्रेकफास्ट वगैरे असतो. १२-२ बर्याच ठिकाणी, बर्याच मुलांच्या नॅपची (वामकुक्षीची) वेळ असते. नंतर (अमेरिकन घरात तरी) साधारण ६:०० - ६:३० पर्यंत डिनर ची वेळ होते, अशा सर्व कारणांमुळे त्या दुकानाची वेळ तशी असू शकेल.
'स्निप इट्स' नावाचे एक प्रसिद्ध ठिकाण आहे लहान मुलांचे केस कापण्याचे, त्याच्या ३ प्रातिनिधिक गावातल्या वेळा अशा आहेत:
http://www.snipits.com/locations/StoreLocations.cfm
ईस्ट कोस्टः
Monday-Friday: 10:00 AM to 6:00 PM
Saturday: 9:00 AM to 6:00 PM
Sunday: 10:00 AM to 5:00 PM
मिड वेस्ट
Monday-Friday: 10am to 6:30pm
Saturday: 9am to 5pm
Sunday: 11am to 4pm
वेस्ट कोस्ट
Mon-Fri: 10:00am to 6:00pm
Sat: 9:00am to 6:00pm
Sun: 10:00am to 5:00pm
दोघांनाही एकदमच उत्तर देतो...
केस कापण्याच्या दुकानाच्या वेळांबद्द्ल किंवा वॉलमार्टमधे प्लॅस्टीकच्या पिशव्या न मिळण्याबद्दल मी कुठेच तक्रार केलेली नाही आणि करतही नाही आहे.
प्रत्येक दुकानदार त्याच्या पॉलिसीज ठरवत असतो.
आक्षेप आहे तो हा की हेच मुद्दे पुन्हा पुन्हा उकरून असे लेख लिहिले जातात.
ग्राहकसेवा नीट न देणं, दुपारी दुकान बंद न ठेवणं ही काही मराठी पुणेकर दुकानदारांची मक्तेदारी नाही आहे. हे दाखवण्यासाठी मी वरील उदाहरणे दिली.
लेखकाने "एक अनुभव" असं काहीतरी टायटल देऊन लेख लिहिला असता तर वाचून सोडून दिला असता (किंवा वाचलापन नसता) पण एक वाईट अनुभवा आलातर लगेच टाहो फोडून जेनेरीक स्टेटमेंट करत लेख लिहिण्याला आक्षेप आहे.
परवाच मी फ्राईज मधे मी टेलिस्कोप परत केला (फ्राईजमधे मी टेलिस्कोप घेतला ही पहिली चूक.. पण भयंकर स्वस्त होता.. :)) टेलिस्स्कोप चक्क मोडला होता. त्या बाईने माझ्या समोर त्या पॅकिंगवर कमी किमतीचं लेबल लाऊन परत शेल्फ वर नेला. मला तो स्वस्त का मिळाला याचं कारण तिथेच कळालं.
शिल्पा, सडकी ग्रोसरी (खासकरून कांदे किंवा आउटडेटेद दूध) हवी असेल तर "ईंडिया कॅश कॅरी" भारत बाजार, सनीवेल..ला जरूर भेट द्या..मी कालच जाऊन आलो आहे.
मी तिथेच खरेदी करते...कांदे कधी कधी चांगले नसतात पण बहुतेक माल चांगला असतो...दुध मी ट्रेडर जो मधून घेते...पण माल इतर अमेरिकन दुकानापेक्षा स्वस्त असतो ...इतर सुपर मार्केटात त्याच वस्तूंच्या किमती तिप्पट तरी असतात...ट्रेडर जो हा एक अपवाद...भाज्या आणि कांदे बटाटे तिथेही खूपच महाग (overpriced ) असतात.
***********************************************************
http://shilpasview.blogspot.com/
चांगल्या ग्राहक सेवेची अपेक्षा करणे याला तक्रारी म्हणणे मला तरी संयुक्तिक वाटत नाही. जागरुक व संवेदनशील नागरिकाला 'कटकट्या' व 'तक्रारखोर' अशी विशेषणे नेहमीच लावली जातात. पण हेच लोक समाजात दबाव गट तयार करुन समाजपरिवर्तनास कारणीभुत ठरत असतात. पुणेरी अशा नावाखाली असलेली प्रतिमा जपण्याचा प्रयत्न आपल्याला अनुकुल असला कि त्याला ' पुणेरी बाणा' "पुणेरी जाज्वल्य अभिमान' वगैरे म्हणुन पुणे तिथे काय उणे? वगैरे शब्दांची दर्पोक्ति करायची. जेव्हा अशी प्रतिमा प्रतिकुल असेल त्यावेळी एका पुणेरी नागरिकाचे वर्तन म्हणजे समस्त पुणेकारांचे प्रातिनिधिक नव्हे असे म्हणायचे.तरी देखील माणसाचे वैशिष्ट्य हे जेव्हा एखाद्या समुहात अधिकाधिक दिसायला लागते त्यावेळी ते त्या समुहाचे वैशिष्ट्य म्हणुन ओळखले जाउ लागते.
गांधी हत्या करणार नथुराम गोडसे पुणेकर होता म्हणुन आख्खे पुणे गांधी विरुद्ध होते काय? नथुराम ब्राह्मण होता म्हणुन समस्त ब्राह्मण समाज हा गांधी विरोधी होता काय? पण गांधी हत्ये नंतर काही ब्राह्मणांची घरे जाळली गेली. इंदिरा गांधींच्या हत्येनंतर काही शीखांची हानी झाली.
वरील लेखातील अनुभव हा पुण्यात आल्याने त्याला पुणेरी म्हटले आहे इतकच. या लेखानिमित्त समस्त पुस्तकप्रेमी ग्राहकांना उत्तम ग्राहक सेवा कशी देता येईल अशा दृष्टीने चर्चा झाल्यास ती उपयुक्त ठरेल.
प्रकाश घाटपांडे
आमच्या जालनिशीत जरुर डोकवा.
पत्रीकेतले ग्रह किंवा सरासरीचा खेळ (काहींना चांगला तर काहींना उलट अनुभव) इ. इ. इ. कारणे पटत नसतील तर...
वरच्या उदाहरणात जेव्हा तो सेल्समन आला तेव्हा चांगला/बरा अनुभव यायला सुरवात झाली. इतके तर स्पष्ट व्हावे.
आता त्याने १० % डिस्काउंट दिले अमुकने १५% व न पटणारी कारणे ..
पण अमुकने १५% म्हणेज याने जास्त किंवा तेवढेच द्यायलाच हवे हे न पटण्यासारखे. त्याची कारणे तुम्हाला पटण्यासारखीच पाहीजे हेही न पटण्यासारखे. तुमच्याकडे पुस्तके न घेण्याचा पर्याय होता. हा भ्रष्ट व भ्रमिष्ट उमेदवार आहे पण मी शेवटी त्यालाच मत देउन आलो. असेच काहीसे वाटले.
त्या वयस्क माणसाने तुम्हाला पटेल अशी सेवा दिली नाही. पण त्यामागे इतरही काही कारण असु शकेल. पण हा "पुणेरी, मराठी" उल्लेख स्टिरीओटाइप आहे असेच वाटते. जगभर सेवा दर्जा वाईट आहे असे अनुभव वाचनात, ऐकण्यात येत असतात. अनुभव अत्यंत चांगला पण एखादी गोष्ट महाग पडली असेही लोकांचे अनुभव ऐकून कधी कधी लक्षात येते. असो जर तो सेल्समन दुकानात तुम्ही गेल्या गेल्या समोर असता तर हा लेख आला असता का याबद्दल साशंक आहे.
एक सांगतो अस्सल पुणेकराला कोणत्या दुकानात कोणाकडे, काय व किती प्रश्न विचारायचे हे बरोबर कळते, बाहेरगावच्यांना ते कळत नसल्याने काहीवेळा प्रश्नातुन प्रश्न उभे रहातात.
तुमच्यावर बेतलेल्या ह्या कठीण प्रसंगातुन तुम्ही सुखरुप बाहेर पडाल असा विश्वास आहे. ही कडवट आठवण लवकर विस्मरणात जावो.
(कधी कधी जाज्वल्य अभिमानी )
सहज
>>एक सांगतो अस्सल पुणेकराला कोणत्या दुकानात कोणाकडे, काय व किती प्रश्न विचारायचे हे बरोबर कळते, बाहेरगावच्यांना ते कळत नसल्याने काहीवेळा प्रश्नातुन प्रश्न उभे रहातात.
=))
हा हा हा, खरोखर ह्या मुद्द्याची नोंद घेण्यासारखी आहे.
ह्यावरही बर्याच बाबी अवलंबुन असतात ;)
------
छोटा डॉन
सहजकाका, लय भारी बोललात.
पुस्तक घेण्याचा माझा अनुभव तरी चांगलाय रसिक मधला.
राजेशशेठ,
वर उल्लेख आलेली काही खास दुकाने चांगली आहेत. बर्यापैकी पुस्तके मिळतात. इतर ठिकाणी जास्त अपेक्षा ठेवून आपण गेलो नाही तर त्रास नक्की वाचेल! :)
बाकी तुमचा पुस्तकं घेण्याचा अनुभव बराच दिसतो. तुम्ही देखील अगदी खास चिवटपणे प्रश्न विचारलेत!! :D
राघव
गेल्या वर्षी 'सकाळ' मध्ये उत्कर्ष पुस्तकालयावरुन असाच वाद झाला होता. हा प्रश्न फक्त पुणेरी पुस्तकविक्रेत्यांचा आहे, असे वाटत नाही. योग्य दाम घेऊन व्यावसायिक (प्रोफेशनल या अर्थी) सेवा द्यावी हा विचारच मनात न येणे हे यामागचे मूळ असावे. माझ्या विद्यार्थ्यांना मी घसा फुटेपर्यंत 'कस्टमर फोकस' यावर पोटतिडिकेने सांगत असतो. त्यांचे मख्ख चेहरे हे उद्याचे पालथे घडे आहेत असे वाटू लागले आहे.
सन्जोप राव
होगा कोई ऐसा कि जो 'गालिब' को न जाने
शायर तो वो अच्छा है के बदनाम बहुत है
माझ्या विद्यार्थ्यांना मी घसा फुटेपर्यंत 'कस्टमर फोकस' यावर पोटतिडिकेने सांगत असतो. त्यांचे मख्ख चेहरे हे उद्याचे पालथे घडे आहेत असे वाटू लागले आहे.
असु शकते.....
रजनीशांच्या व्याख्यानाला ( कॉलेजमधील लेक्चर्स ना) विद्यार्थ्यांची अलोट गर्दी असे.
प्रा शिवाजीराव भोसल्यांच्या व्याख्यानाला विद्यार्थ्यांची गर्दी असायची.
उत्तम बोलणार्यांच्या उत्तम ज्ञान देणार्या वक्त्यांच्या व्याख्यानाला
( लेक्चर्स ला ) विद्यार्थी नेहमीच उत्तम प्रतिसाद देतातच.
कस्टमर फोकस ही पोटतिडीकीने सांगण्याची गोष्ट नाही तर अनुभवण्याची गोष्ट आहे.
गेली पन्नास वर्षे अव्याहत चालणारे " सदाशिव पेठेतील" बादशाही बोर्डिंग" हे कस्टमर फोकस चे उत्तम उदाहरण. तेथील पदार्थाची क्वालिटी ही आजही त्यांच्या ग्राहकांसाठी महत्वाची आहे.
त्यांचा जो कस्टमर आहे त्याच्या गरजांवर त्यानी उत्तम फोकस ठेवून व्यवसाय टिकवला आहे. ( एकाची दोन हाटेले का केली नाहीत? पंजाबी , चायनीज पदार्थ का ठेवले नाहीत हे प्रश्न गौण ठरतात कारण त्याना त्यांचे कस्टमर कोण आहेत ते नीट माहीत आहे. त्यांच्या गरजा माहीत आहेत आणि त्या गरजाना ते रोज उत्तम पद्धतीने सामोरे जातात( पूर्ण करतात). कस्टमर फोकस मध्ये महत्वाची कॉन्सेप्ट आहे knowing the customer त्या बाबतीत बादशाही बोर्डिंगवाल्याना मानलेच पाहिजे
"पानातली भाजी संपवा, कुठली भाजी आहे ते विचारू नका, ताक एक्स्ट्रा मिळणार नाही..." अशा पाट्या बाहेर लावत असले तरी..
विंजीनेर साहेब तेथले बोर्ड जर नीट वाचले तर कुठेही "ताक एक्स्ट्रा मिळणार नाही" असे लिहिलेले नाही उलट ताक कितिही मागितले तरी न कुरकुरता दिले जाते हा अनुभव आहे
पानातली भाजी संपवा, ती पाटी "पानात भाजी टाकू नका" अशी आहे. अन्न वाया घालवू नका असे सांगितले तर त्यात वाईट काय आहे? आपल्याला घरी आई असे म्हणत नाही का?
कुठली भाजी आहे ते विचारू नका,
ही पाटी " जेवणात कोणती भाजी आहे ते अगोदर विचारूनच मग ऑर्डर द्या" अशी आहे. न आवडणारी भाजी असेल तर उगाच वाद नकोत म्हणून ही सोय कस्टमरला दिलेली आहे.
( कधीतरी ५ स्टार हॉटेल मध्ये न आवडलेली भाजी केवळ आवडली नाही या कारणास्तव परत करून पाहिलीय का?)
एखादी खानावळ शुद्ध खानावळ या स्वरुपातच इतर अनेक ऑप्शन्स उपलब्ध असतानाही गळेकापू काँपिटीशनच्या युगातही पन्नास वर्षे उत्तम चालत असेल तर त्या मागे क्वालिटी आणि कस्टमर फोकस शिवाय इतर दैवी हात आहे असे का तुम्हाला म्हणायचे आहे?
चांगल्याला चांगले म्हणायचेच नाही तर का ?
विंजिनेर साहेब ताक अनलिमिटेड असते आणि भाजी कोणती आहे ते अजुनही पाटीवर लिहुन टेबलावर समोरच ठेवलेले असते. तुम्ही पैसे काढायच्या आधीच एकदा ते पाटीकडे बोट करतात.
सन्जोप राव प्रत्येक व्यवसायाचे काही चॅलेंजेस असतात, ते चॅलेंजेस पार पाडायच्या युक्त्या असतात. कदाचित "मातीच्या आकारहीन गोळ्यांना आकार देणे" हे आपल्या व्यवसायातील चॅलेंज असावे. पण वरवर दिसत नसलं तरी आपल्या कष्टाचं नक्की चीज होत असणार. विद्यार्थी व्यक्त करू शकत नसतील पण त्यांच्या मनावर कुठेतरी आपल्या शिकवण्याचे संस्कार नक्की होत असतील. मला खात्री आहे. माझे प्राध्यापक मला अजूनही कृतज्ञतेनी आठवतात. ज्ञानदानासारखा पवित्र व्यवसाय नाही.
सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला||
नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||
पुण्यातल्या अप्पा बळवंत चौकातल्या रसिक आणि उज्वल प्रकाशनाचे अनुभव खूपच चांगले आहेत. रसिक आणि उज्वलमध्ये बरीच ललितंवाली, कथा, कादंबर्या व इतर पुस्तके मिळतात. पुस्तक नसलं तर तुमचा नंबर घेऊन ही मंडळी तुम्हाला फोन करुन पुस्तक आल्यावर सांगतात. मला तरी ह्या दुकानांत कधीच वाईट अनुभव आले नाहीत.
रसिकची मेंबरशिप घेतलीत तर पुस्तक खरेदीवर २०% सूट असते. उज्वलवाले सूट देत नाहीत.
अप्पा बळवंत चौकातील पुस्तकांच्या इतर दुकानांमधूनही मी फिरले आहे, पण असा अनुभव मला कधीच आलेला नाही.
यशोधराच्या सल्ल्याने एकदा दगडुशेठ गणपतीसमोरच्या नेर्लेकरांकडे काही पुस्तकं घ्यायला गेलो. श्री. व सौ.नेर्लेकर दोघेही मोठे भले. माझ्याकडे लेखकाचे नाव आणि पुस्तकाचे नाव हे 'अमुक तमुक असेच कायसे' अशा छापातले होते, पण दोघांनी विवेकानंदांवरची असलेली सगळी पुस्तकं समोर मांडली...मी पुस्तकं चाळेपर्यंत इतर ग्राहकांकडे लक्ष देता देता आमच्या मातोश्रींशी थोड्याबहुत गप्पाही मारत होते. नंतर आमच्याही जवळपास पंधरावीस मिनिटं गप्पा झाल्या. (पेठेतला पुणेकर दुकानदारही आणि इतका अगत्यशील, गप्पिष्ट असतो!)
शेवटी दुकानातुन निघताना दिडेकशे रुपयांचं पुस्तक घ्यायला गेलेला मी, काहीतरी साडेआठ-नऊशे रुपयांची खरेदी करुन बाहेर पडलो.
अगदी बाहेरपडतानाही "पुढच्या महिन्यात या हो देशमुख, कठोपनिषद आणि शांकरभाष्य आणुन ठेवतो."
आता बोला.
कसचं कसचं! एव्हढं कौतुक ऐकायची सवय नाही बॉ आपल्याला. :)
>>धम्या लेका तु आता परेशकडे जाउन पुस्तके घे एकदा.
:? च्यालेंज स्विकारावं काय? (पण ते काका वास्सकन अंगावर आले तर काय राहिल अब्रु? :D )
>>(जगन्मित्र धम्याचा एक (दुरचा Wink) मित्र) मनिष
का बे? दुरचा वगैरे काय हे? :)
पुण्यातले दुकानदार पुण्यातल्याच गिर्हाईकाशी व्यवस्थित वागतात बहुतेक. ;)
सहसा पुण्याबाहेरचेच लोक पुण्यातले लोक व इतर व्यवस्थेला नावं ठेवतात ह्यावरुनच बघ की! त्यामुळे तुला नको काळजी ;)
प्रतिक्रिया
(विषय दिलेला नाही)
" ह्या..हे काय वाचताय? " म्हणोन परत शेल्फात ठेवली नाहीत...
'कस्ट्मर सर्व्हिस'
मीसुद्धा
मी सुद्धा
भले!!
माझा अगदी
अरे वा.
मलाही एक सुखद धक्का
शंका
+१
अगदी!
पुण्यात
'आदर्श'
नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी
एकंदर
माझ्या
माझे चांगले अनुभव
+१
पुणेरी
धन्यवाद रेवती ताई
कोणतं
काळे का हो
हो काळेच...
हा काळे
असू द्या
काळे उत्तम
काही कारणे
वाचक आणि शिल्पा..
मी तिथेच
जागरुकता
नशिब
हा हा हा ...
हाहाहा..
पुणेरी
माझ्या
कस्टमर
"पानातली
चांगल्याल
काय इनोदी
विंजिनेर
सन्जोप राव
पुस्तक खरेदी
पुण्यातल्
++१
हाहाहा....ने
च्यायला,
धम्या
_/\_
पुण्यातले
दुरचा ...