(संदिप-सलिल आणि त्यांच्या तमाम चाहत्यांची माफी मागून) लादेन म्हणतो चेपेन चेपेन, दाऊद म्हणतो चेपेन चेपेन. न्याय खोटा, कोर्टं खोटी, कायदाच म्हणतो चेपेन चेपेन..! हल्ला होतो अतिरेक्यांचा मंत्री बदलत बसतो सूट. दिल्लीवरुनी येता कोणी उचलत बसतो त्याचे बूट. बूट म्हणाले मंत्र्याला आणिक त्याच्या संत्र्याला, सुटला नाही 'बुश'सुद्धा डावा, उजवा फेकेन फेकेन..! 'कमळा' नाही सुगंध उरला, 'पंजा' देतो नुसतीच थाप 'इंजिन' पळते मारित शिट्ट्या, घोळामध्ये 'घड्याळ' - 'चाप' महाराष्ट्राची धरती रे परप्रांताची भरती रे अबू चालवे सायकल सायकल, लालू धरतो लालटेन लालटेन..! मी बापूंना मारुन डोळा, भरतो माझा पेला रे जो प्याला तो मेला, जो ना प्याला तोहि मेला रे महागाईने फुटता घाम, जेवण सोडा, घ्यावा जाम. गव्हापासून दारू दारू, ज्वारीपासून शँपेन शँपेन..! नुसते सोसत राहण्याची या जगण्यालाही हॅबिट रे, एसेमेसवर जिंकते कासव, जाणून चुकले रॅबिट रे, थकलो मी जरी दमलो मी, शर्यतीत या रमलो मी. मेंदू म्हणतो थांबा थांबा, मन म्हणतं धावेन धावेन..! मूळ कविता - साहेब म्हणतो चेपेन चेपेन कवी - संदीप खरे