माझे खाद्य-पेय जीवन-३

मला वाटलं काहितरी नवीन पदार्थ, नवीन खाद्यसंस्कृतीची (Cuisines) ची ओळख वगैरे होईल. पण त्याच त्या चुलीवरच्या भाकर्‍या, रस्से, कढ्या यांबद्द्ल गळे काढणं चालू आहे आणि ते देखील पुलं च्या शैलीची भ्रष्ट नक्कल करून..(स्वःताची शैली अत्यंत चांगली असताना.) आपले पदार्थ ग्रेटच आहेत यात वाद नाहीच. मरे पर्यंत आमच्या जेवणाला पूर्णत्त्व त्याच पदार्थांनी येणार आहे. पण एका ज्येष्ठ लेखकाने त्यावर आधीच लिहिलं आहे, परत तेच काय वाचायचं? अनुभव असेल तर जरा बाहेरच्या पदार्थांवर लिहा की राव! साला आम्हाला अनुभव आहे पण लिहिता येत नाही हो! -(स्टेक नंतर थोडासा आमटी-भात खाणारा) एक

>>पण तुरीच्या डाळीच्या आमटीतल्या शेवग्याचा शेंगा सगळे टेबल म्यानर्सबिनर्स गुंडाळून ठेवून चोखून खाताना मला तरी असले काही आठवत नाही.>> शेवग्याच्या शेंगा आणि चिंबोरीचा रस्सा हे २ पदार्थ अगदी जवळच्या कुटुंबियांबरोबर खावेत. कारण दोन्ही खाताना एक प्रकारचा नि:संकोचपणा लागतो. शिष्टाचार , संकोच वगैरे सगळं मस्त बासनात गुंडाळून ठेवावं लागतं हे अगदी खरय. "माझे खाद्य-पेय जीवन - १,२,३" - लेखमाला वाचली . अ-प्र-ति-म *********************************** we (women) go from mothers to men with no self in between. Once we wanted to be "nice girls". Now we are "nice married ladies" - just like mother.