पार्किंग आणि माझा रोड सेन्स !

चालायचंच खूप वाईट वाटून घेऊ नका! तुम्हाला कविता करता येतात तशा तुमच्या नवरोबांना येतात का? नाही ना मग झालं तर!! ते कवितेत गल्ली चुकत असतील, तुम्ही गाडीतून चुकता फिट्टंफाट!! ;) (खुद के साथ बातां : रंगा, अनुभव अगदी ओळखीचा वाट्टोय नै! ;) ) (गूगल म्याप वापरणारा)चतुरंग

मस्त!! आमच्याकडे उलटच आहे पार्कींग लॉट आला की नवरा मला दामटवतो - आता लक्ष दे जरा. लाल लाइट दिसले गाडीचे की मला सांगायचं वगैरे वगैरे. आणि इतका वेळ मस्त गाणी ऐकून सुस्तावलेली मी मग अचानक सजग आणि सतर्क व्हायला इतका त्रास पडतो ना की ज्याचं नाव ते. त्यात २/३ जागा जातात मग मी कशी डायनॅमिक नाही त्याची रेकॉर्ड ऐकावी लागते. शेवटी त्याची घारीची नजर त्यामुळे मिळते जागा ती त्यालाच आणि माझी गाण्यांची धुंदी फुकट निघून गेलेली असते. असो. लेख खूप आवडला. मस्तच आहे. *********************************** खुद फूल ने भी होंठ किये अपने नीमवा (अर्धवट उघडलेले) चोरी तमाम रंग की तितली के सर ना जाये - परवीन शाकीर

हेहेहे! मस्तच! अगदी प्रामाणिकपणे लिहिलयस गं!;) माझाही अगदी हाच प्रॉब्लेम आहे असं नाही म्हणू शकत पण रूट्सचे नंबर कसे काय लक्षात ठेवायचे ते अजूनही समजत नाही. माझ्या मैत्रिणी (आणि नवरा) सहजपणे म्हणतात्,"ते अमकं दुकान ना, अगं रूट ६२ वर आहे." किंवा रूट ३ नॉर्थ असं काही म्हटलं कि माझी पंचाईत! मी रस्ता बरोबर लक्षात ठेवते, अगदी एक्झीट नंबरही ......पण रूट नंबरचा उल्लेख आला कि सगळेजण माझ्याकडे संशयाने पाहतात्....आता यात माझा काय दोष?;) 'सारे तुझ्यात आहे' या नावापेक्षा 'सारे तुझ्यामुळे आहे' हे नाव कसे वाटते?;) रेवती

हेहेहे.. चालयचंच. पत्ते सांगायच्या बाबतीत कोणी मला विचारतच नाही. कारण, "त्या तिथे कोपर्‍यावर एक बैल बसलेला असतो, त्याच्या बाजूच्या गल्लित वळायचं" असे पत्ते मी सांगते.. असं माझ्या नवर्‍याचं ठाम मत आहे. - (सर्वव्यापी)प्राजक्ता http://www.praaju.com/

गाडी पुराण आवडले... :) मदनबाण..... मोती बनून शिंपल्यात राहण्यापेक्षा दवबिंदू होऊन चातकाची तहान भागविणे जास्त श्रेष्ठ. www.mazeyoutube.blogspot.com

“जयश्री तर चुकवतेच……पण ती नसली तर तिची सीडी सुद्धा ते काम चोख बजावते”. =)) मस्त!!! च्यायला, काय ट्रेनिंग असेल ना त्या सीडीला... ;) बाकी कुवेतमधे काही डेंजर एक्झिट्स आहेत. चुकली की बसलाच काही किलोमीटरचा फटका... :) (सालमियाचा एक्झिट चुकलेला) बिपिन कार्यकर्ते

हम्म! मजेशीर आत्मपरीक्षण आहे!!:) आमच्याबाबतीत बाकी काही असलं तरी आमची "ही" एक फर्स्टक्लास नॅव्हिगेटर आहे. जीपीएस आणि मॅपक्वेस्ट आत्ता आले पण त्यापूर्वीही अगदी रॅन्ड-मॅक्नलीचे नकाशे घेऊन तिने आम्हाला रस्ता-मार्गदर्शन केलेलं आहे अनेक वर्षं! कधी रस्ता चुकल्याचं फारसं आठवत नाही... असो. आमच्या नशिबात ही करमणूक नाही म्हणाना!!:)

वाट चुकण्याचाही एक वेगळा आनंद असतो. शालेय जीवनात मराठीच्या पुस्तकात सुप्रसिद्ध लेखक श्री. अनंत काणेकर ह्यांचा ’वाट चुकल्याचा आनंद’ नावाचा एक मस्त निबंध होता....तो वाचल्यावर नेहमी वाटायचं की आपलीही वाट चुकावी...पण नाही चुकली कधी आणि आम्ही त्या आनंदाला पार मुकलो. :(

अनुभव आहे हा. why men don't listen and why women can't read maps हे धमाल पुस्तक वाचतोय सध्या. ते स्त्री-पुरुषांच्या अशाच गमतीदार अनुभवांवर आधारित आहे. वाचून झाल्यावर इथे लेख टाकेन सविस्तर.

<<कुठलाही प्रश्न अनुत्तरीत ठेवायचा नाही हे शाळेत मिळालेलं बाळकडू अजूनही लक्षात आहे माझ्या >> :)) हे मस्त..

हेहेहे..लेख आणि प्रतिक्रिया मस्त आहेत :)) @चतुरन्ग कवितान्पेक्शा रस्ते लक्षात ठेवणे महत्वाचे.

>>म्हणूनच कदाचित चक्क ४५ मिनिटात आम्ही व्यवस्थित घरी पोचलो मग तुम्ही १५ मिनिटात शॉपिंग आटपू शकत नव्हतात? गोष्टी नुसत्या बदलून तर आणायच्या होत्या ना? (या पॅटर्नमध्ये वेगळ्या साईजचा माल आहे काहो? नाही - मग परत घ्या, आहे - मग बदलून द्या...) काय लिहितोय मी हे...पंधरा मिनिटात तीन शर्ट व दोन पॅंट अशी खरेदी आटपू शकते अशा कोत्या पुरषी दृष्टीकोनातून.... मुळात 'तासाभरात काम आटपेल' हेच गृहितक कितपत बरोबर होतं याचा मी विचार करतोय. चिंतातूरजंतूंसाठी मी हे पाठवू शकेन कदाचित पण ते भारतीय महिलांनाच केवळ लागू नाही म्हणून धुडकावून लावतील. राजेश

रस्ते लक्षात ठेवणं ही खरोखरच कला आहे. अहो आधी जाऊन आलेल्या गडावरसुध्दा पुन्हा जाताना आम्ही भरपुर वेळा चुकतो. एकदा तर रस्ता चुकल्यामुळे रात्रभर जंगलात रहावं लागलं होतं. ~X( असो लिखाण कुठेही न चुकता योग्य वाटेने झालं आहे. ;) गडप्रेमी बज्जु

मस्त खुसखुशीत लेख ग... स्वाती

मस्त लिहीलंस . मला तर पायी जातानाही रस्ते नीट सापडत नाहीत अन नवरा झोपेतही रस्ता चुकत नाही.माझा भाउ अन नवरा एखाद्या जागेचे नाव सांगतात अन ती जागा कुठे आहे अन तिथे कसे जायचे ते सांग असं म्हणुन मला सारखे पिडतात.:(

खुसखुशीत लेख. पार्किंगला तुमच्या मैत्रिणीने आत जाऊन येईपर्यंत तुम्ही बाहेर गोल गोल गाडी चालवीत बसला असतात तर जमले असते असे वाटते. ;) थट्टा जाऊ दे. असले उद्योग आमच्या इथे शहरात कायमच करावे लागतात. मी नवर्‍याला शहरात अगदी थोड्या वेळाचे काम असले की अशा चकरा मारत असते.. :) पैसे देऊन करण्याचे पार्किंगही काही काही ठिकाणी मिळत नाही.

कारण आमच्याकडे नेहमी असच होतं.. मी जर कधी एखाद्या दुसर्‍या ड्रायव्हरच्या चुकीबद्दल काही प्रेमळ शब्द उच्चारले किंवा बोटांच्या कलाकृती त्याला दाखवल्या तर आमची बायको तातडीने त्या "बिचार्‍याची" बाजू घेते किंवा मीच आधी कसा चुकलो ते पटवायला लागते.. तेही खरच आहे..चूक माझीच असते. तिला माझ्या शेजारी गाडीत बसवलं हीच चुक!! (तिला दुसर्‍याच्या गाडीत बसवायला हवं होतं म्हणजे तिने माझी बाजू घेतली असती)