मास्तर, सलग चारपाच दिवस कधी मोकळा वेळ आहे? :D
खानपानसेवा अगदी जोरात चालू आहे. बाकी प्रत्यक्ष हे सगळे खाणे पिणे जमेल तेव्हा जमेल पण तुमच्या या लेखमालेने बर्याच मस्त आठवणी जागवल्या... सुख सुख म्हणतात ते हेच की हो!
बिपिन कार्यकर्ते
ठरवा एकदाचं काय ते! येता बुधवार? की शनिवार? हे अवांतर नाहीये. हा खरा प्रतिसाद आहे! त्यामागचे भाव शासनकर्ते (छ्या, काय शब्द आहे हा! आणि असल्या रसील्या लेखावरच्या प्रतिसादात वापरावा लागतोय) ध्यानात घेतील, अशी आशा आहे!!!
जुनी दारु नव्या बाटलीमधे पुन्हा. न राहवून पुन्हा एकदा प्रतिसाद्रुपी हे चिंतन-
आज मला सगळे ते हवे-हवेसे वाटते
आहे मादक ते सगळे प्यावेसे वाटते
रिचवले पेले फुल्ल भरुन हे असले एव्हढाले
अग बाई, हे काय, हे तर आजच आले वाटते?
खोटंच हसत म्हणालो, "धुंदीत मजा असते"
पण मीच घेते, का तुला घेणे नकोसे वाटते?
सावली माझी म्हणे, "आराम थोडा दे मला,
सारखे झिंगणे तुझ्या सारखे नकोसे वाटते!"
आण काही तू नवे आता, बाटल्या नको त्या जुन्या
तेच-तेच शेंगदाणे नि मांचोरीयन नकोसे वाटते
थंडीत घेतात का ती ब्रॅंडी भरपुर व सारखी?
औषध जरी असले तरी एकटे पिणे नकोसे वाटते!
कोणे एकेकाळ बिअरच्या यत्तेतून उत्तीर्ण झालो पण नंतर पुढच्या यत्तात काही राम वाटेना म्हणून शाळा सोडून दिली! :D
त्यामुळे पीएचडी, डबल डॉक्टरेट अशा लोकांत आपले काम नव्हे, आपली प्रगती 'मधुशालेचे' भाषांतर करण्यापर्यंतच!
पण तरीही लेख वाचला, मद्यप्रेमीने लिहावा तसा चांगला लिहिलाय.
(यत्ता पहिली)चतुरंग
वा वा... मस्त लेख. बियर ते अॅब्सिंथ असा प्रवास डॉळ्यांपुढे तरळून गेला...
- (ब्ल्याक लेबल) भट
बाकी दुधापासून बनवलेली पेये हा आपलाही वीकपॉईंट. ज्यूसची वेगळी गोडी असली तरी मिलकशेक ते मिलकशेक. एकदा मथुरेला गेला असताना भर थंडीत एका अस्सल उत्तरप्रदेशी भैय्याच्या ठेल्यावर सकाळ सकाळ गरमागरम दूध प्यालो होतो. त्याची सर तर आजतागायत कुठल्याही पेयाला आली नाही.
- (मिल्कशेक प्रेमी) भट
मस्तच संजोप राव..लै आवडला भाग आपल्याला........
(पाणिपुरीचं पाणी,निरा, मठ्ठा, हेवर्ड्स्,आर सी,आय बी,स्मिरनॉफ,टकिला,मार्गरिटा आणी सध्या करोना वर प्रेम असलेला)प्रभो
-----------------------------------------------------------------------
काय सांगावे स्वतः विषयी,आहात तुम्ही सूज्ञ !! एका सारखे एकच आम्ही,बाकी सगळे शून्य !!
एक से एक बढिया पेयांबद्दलचा लेख खूप आवडला.
ह्यातली काही पेयं आवडत नाहीत आणि काही प्यावीशी वाटत नाहीत पण तरीही हा लेख इतका आवडलाय तर पूर्ण पियक्कडला तर खूपच आवडेल ह्यात वादच नाही :)
एक बरस में, एक बार ही जगती होली की ज्वाला,
एक बार ही लगती बाज़ी, जलती दीपों की माला,
दुनियावालों, किन्तु, किसी दिन आ मदिरालय में देखो,
दिन को होली, रात दिवाली, रोज़ मनाती मधुशाला।।
आणी
पित्र पक्ष में पुत्र उठाना अर्ध्य न कर में, पर प्याला
बैठ कहीं पर जाना, गंगा सागर में भरकर हाला
किसी जगह की मिटटी भीगे, तृप्ति मुझे मिल जाएगी
तर्पण अर्पण करना मुझको, पढ़ पढ़ कर के मधुशाला।
अर्थातच मधुशाला - हरिवंश राय बच्चन
खरी ब्लॅक रम ही फक्त ओल्ड मंकच
ह्या वाक्याल +१०००००
ईजीनीयरींगच्या तमाम पब्लीकची हिच पहली मोहब्बत असते.
ओल्ड मंकची मजा खरा दर्दी रसीकच जाणे.
लेख खलासच.
चीअर्स !!!
(ग्लेनफिडीचप्रेमी)
सुजय
कधी कधी रात्रीच्या अनेक पेयांच्या व खाद्यांच्या माहोल मधुन दुसर्या दिवशी बुळकांडी लागते. अशा वेळी इराण्याच्या हॉटेल मधे शिकंदर सरबतचा एक पेग नीट मारावा. लगेच बुच बसतय असा अनेकांचा अनुभव आहे.
प्रकाश घाटपांडे
आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.
एकूण लिखाण हल्ली फारच पांचट होउ लागलय. निखालस पणे सांगायच तर हा लेख लेखकाच्या नेहमीच्या हातखंड्याच्या अगदीच विरुद्ध क्वालीटीचा आहे. अपेक्षाभंग झाला.
प्रत्येक मद्याला वेगळीच जातकुळी असते.
वाईन , व्होडका , व्हिस्की , रम , बीयर या प्रत्येकाची ढंग वेगळे असतात. चवीने पिणारासाठी त्यांचे सर्व कराय्चे थाटमाट ही निराळे असतात. साजर्या करायच्या वेळा / प्रसंग निराळे असतात
या बद्दल काहीच लिहिले नाही. कदाचित अनुभवाचा अभाव असावा.
असो.
एकूण लिखाण हल्ली फारच पांचट होउ लागलय. निखालस पणे सांगायच तर हा लेख लेखकाच्या नेहमीच्या हातखंड्याच्या अगदीच विरुद्ध क्वालीटीचा आहे. अपेक्षाभंग झाला.
सहमत आहे. विजुभौ, मनातला प्रतिसाद टंकल्याबद्दल आभारी.
-दिलीप बिरुटे
जिस जगह हम हों, वहां गर तू न हो, तो कुछ नही !
और जहा तू हो, वहां काबू न हो, तो कुछ नहीं !! -जफर
एकूण लिखाण हल्ली फारच पांचट होउ लागलय
हम्म...चालायचच विजुभाऊ.
वैयक्तिक टीकाटिप्पणी केलेला भाग संपादित. कृपा करून मतप्रदर्शन फक्त लेखनावर असावे. एकमेकांवर कुरघोडी करण्यासाठी नको.
अनाडि.
अब्दुल नारायण डिसुझा
खरं आहे भाऊ.
बियर कॉलेजातल्या मैत्रीणीसारखी. दुपार टळण्या इतपत प्यावी.
रम कॉलेजातल्या मित्रासोबत प्यावी.
दोस्तीचा वास्ता देत अनेक वादे ओरडून ओरडून द्यावेत आणि दुसर्या दिवशी विसरून जावेत. रीयुनीयनच्या मिटींगला प्यायचा आयटम.
व्होडका पिण्याचं वय असतं.भलत्या सलत्या वयात पिण्याचं पेय नव्हे ते.दोन पेगाच्या वर व्होडका विरार लोकलसारखी सुसाट धावते. अंधेरीवाल्या प्यासेंजराला उतरू देत नाही.थेट बोरीवली.
व्हिस्कीचं दु:ख काय सांगू . इंडीयन व्हिस्कीनी जे काय केलं आहे त्याची तुलना फक्त गुलशन कुमारनी जे जुन्या गाण्याचं पोतेरं केलं त्यासोबत करावी.
स्कॉचला सोबत सुध्दा तोलामोलाची असावी लागते. नवरात्रीच्या गरब्यात गायचं गाणं नव्हे बा ते.असली ख्याल गायकी आहे बा ती. घड्याळाकडे न बघता गायची चिज आहे.फक्त नव्या गायकानी गायली तर द्रुत गाताना तराण्याचा भास होतो.लतीया टकट टारे गींगीं.
बाकी वाईन प्यावी तर घरीच. फोन काढून बंद ठेवावा. मुलांना मामाकडे पाठवावं.चखणा घरचाच असावा. एखादी बाटली संपल्यावर हॉलमध्ये टिव्ही चालू ठेवून आपण बेडरूमात जावं .फेमीना चाळणार्या बायकोला मनोहर कहानीया सांगाव्या. आपला पेला तिच्याकडून उष्टावून घ्यावा. वाईन रक्तात फिरायला लागली की मग विरघळून चंद्र आज रक्तातून वाहे..असं बोबडं बोलत निळा दिवा लावावा.आणि विजूभाऊ काय सांगू तुम्हाला.
शँपेनसाठी आजही निमीत्त गावलेले नाही.
मर्यादीत पिणारा
रामदास
बाकी वाईन प्यावी तर घरीच. फोन काढून बंद ठेवावा. मुलांना मामाकडे पाठवावं.चखणा घरचाच असावा. एखादी बाटली संपल्यावर हॉलमध्ये टिव्ही चालू ठेवून आपण बेडरूमात जावं .फेमीना चाळणार्या बायकोला मनोहर कहानीया सांगाव्या. आपला पेला तिच्याकडून उष्टावून घ्यावा. वाईन रक्तात फिरायला लागली की मग विरघळून चंद्र आज रक्तातून वाहे..असं बोबडं बोलत निळा दिवा लावावा.
क्या बात है! रामदासभौ असे वाचता वाचता झिंग आणणारं लिहितात की आमच्यासारख्यांना प्यायची गरज भासू नये! ;)
(अजिबात न पिणारा)चतुरंग
प्रत्येक मद्याला वेगळीच जातकुळी असते. वेळ,सहकारी, प्रसंग,संगीत, या आणि अशा कितीतरी गोष्टींची संगत 'चिअर्सची' नजाकत वाढवतात. अर्थात अनुभव असला तर तो शब्दातून सहज येतो. उगाच ओढून ताणून ब्रँडची नावे लिहून मैफील रंगवता येत नाही.
-दिलीप बिरुटे
खरा शौकीन एक चपटी, अर्धा लिटर सोडा, गार पाणी, दोनच भाजलेले पापड आणि दोन सिग्रेटी यावर जन्नतची सैर करुन येतो.
अगदी खरे बोललात.
-- (शौकीन) मिसळभोक्ता
(आमचेकडे सर्व प्रकारच्या आनंदांवर विरजण घालून मिळेल.)
मस्तच!!
किती छान वर्णन केलंय राव! एखाद्या आशिकानं आपल्या सजणीचं वर्णन करावं अगदी तसं!!! तुमचं मद्यप्रेम लेखाच्या थेंबाथेंबातून डोकावतंय!! छा गये गुरु!!!
मजा आली वाचायला!
--
(किंगफिशर पासून सुरुवात करून पुढे सिग्नेचर, स्मरनॉफ, जेडी, बकार्डी अशा प्रत्येक 'सुरे'च्या प्रेमात पडलेला आणि सध्या पुन्हा 'बियर' घराण्याच्या 'क्रोनेनबर्ग' या विदेशी कन्येशी सलगी केलेला) पेगवेडा!!
वा वा! नीरा हे आमचे अत्यंत आवडते पेय.स्वत:ही प्यावी व इतरांनाही प्रेमळ जबरदस्तीने पाजावी असे हे पेय.याची व्युत्पत्ती 'नीर' या शब्दापासुन झाली असावी असा आमचा ठळक कयास आहे.ताड या झाडापासुन ताडी बनते तसे नीर या झाडापासुन नीरा बनत असावी असा भाबडा विचार आमच्या मनी येत असे.पण ती शिंदी नावाच्या झाडाच्या रसगळतीतुन होते असे कुणीतरी ध्यानी आणुन दिले. कारमधुन उतरुन नीरा पिणारी गर्भवती स्त्री एकदाच/ची दिसली आणि पाटीच चीज झाल्याचा आनंद विक्रेत्यापेक्षा आम्हालाच जास्त झाला. 'नीरा उपासाला चालते' याचा अर्थ आम्ही उपास करणार्या सहकार्यांना उपासाला दुसर काही चालत नाही असा करुन देउन नीरा पिण्यासाठी प्रवृत्त करीत असु. आमच्याकडुन सहकार्यांना नीरा मोफत व अनीवार्य असल्याने सहकारीही कुर कुर न करता पीत असत.
पुण्यात नीरेचे एवढे स्टॉल्स असतात कि हल्ली आम्हाला शंका येउ लागली कि ही नीरा खरेच झाडापासुन काढतात का?
प्रकाश घाटपांडे
आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.
अगदी!
कुठेशी ऐकलं होतं की कुणा एकीला बागेतला प्रेमळ (माळी)म्हातारा आज्जा पहाटे चार वाजता काढलेली ताजी निरा दररोज घेऊन यायचा. मी ते आपल्या बाबतीत कधी घडेल ह्याचं स्वप्न अजून बघतोय :)
असो. बाकी सुरापानाचे अनुभव ठीक.
प्रतिक्रिया
क्या बात है!!!
बास्स
न बोललेलेच
रसाळ लेख पण,
जुनी दारु
वाहवा..!
हम्म्म्म...
>>आयुर्वेदा
वा वा...
छान लेख!
अरेच्चा लस्सीबद्दल लिहायचे विसरुनच गेलो!
वाचतोय...
मस्तच
क्या बात है !
वाह क्या बात है!!!
खरी ब्लॅक
शिकंदर सरबत
लेख आवडला
एकूण लिखाण
संपूर्ण प्रतिसादाशी सहमत
एकूण लिखाण
संजोपराव
विजूभाउंशी ....
प्रत्येक मद्याला वेगळीच जातकुळी असते.
बाकी काही म्हणा
क्या बात है सर...!
व्वा !!
रामदासभौ
वा! क्या बात है
आपला पेला तिच्याकडून उष्टावून
आपला पेला तिच्याकडून उष्टावून घ्यावा. वाईन रक्तात फिरायला लागली की मग विरघळून चंद्र आज रक्तातून वाहे..असं बोबडं बोलत निळा दिवा लावावा._/\_ दंडवत. :)क्या बात है !
तुफान पळतेय गाडी!!
+१
चांगले संकलन
नीरा
वा वा! नीरा
लेख फक्कड जमला आहे.
क्लास....
मनोबा, खुप आभार हा लेख उत्खनन