तुळशीबाग - एक अनुभव

वा!! मस्त सफर तुळशीबागेची! काही वाक्ये फार आवडली. मागे बसलेल्या महिला मंड्ळास ह्या सर्व गोष्टींशी काही एक कर्तव्य नव्हत, अखंड गप्पा सुरु होत्या. तुळशीबागेचा एक अलिखित नियम आहे आणी सर्वजणी ह्या नियमाचे काटेकोरपणे पालन करीत होत्या. स्त्रिया पृथ्वीतलावर कुठेही गेल्या तरी सारख्याच याची खात्री झाली. अजून असेच लेखन करावे ही विनंती. रेवती

शंकर, तुम ष्टोरी मस्त लिखेला हय!!! हमको आवड्या!!!:) पण तुमच्याबरोबर असलेल्या स्त्रीसमूहात "तुमची बायको" ही कॅरेक्टर नव्हती असं दिसतं..... छे, मग ते कसलं तुळशीबागेत जाणं? ते फक्त माणसं पोचवणं आणि त्यांना परत आणणं!!!!!:) बायको बरोबर असली ना की मग या तुळशीबाग ट्रीपला एक अनोखं वेगळंच परिमाण लाभतं.... तिच्यासमवेत प्रत्येक दुकानात जाऊन आपल्याला शेजारी उभं रहावं लागतं, (कुल्फीआईस्क्रीम कोन, मोदकाचा साचा असल्या) प्रत्येक फालतू वस्तूवर मत द्यावं लागतं, आपल्यापेक्षा वयस्कर बायकांचे धक्के खावे लागतात!!!! थोडक्यात, त्या तुळशीबागेतल्या दुकानदारांपेक्षा आपण जास्त केविलवाणे दिसतो!!! नको रे बाबा हा पुरुषाचा जन्म अशी अवस्था होऊन जाते!!!! खोटं वाटत असेल तर चतुरंगाला विचारा!!!! :) एनिवे, पुरूषजातीवर होणार्‍या अन्यायाला वाचा फोडल्यावद्दल अभिनंदन!!!

काय राव तुळशीबागेत जाउन कावर्‍यांचे आईस्क्रीम (मस्तानी) नाही खाल्ले ? फुकट गेली ट्रीप ! निदान तुळशीबागेतल्या रामाला तरी जाउन यायचे! असो. मस्त अनुभव!!!!! :B :B :B बाकरवडी :B :B :B

कोणी काहीही म्हणो.. पण प्रचंड चैतन्य आहे तिथे. सगळ्यांत महत्वाचं म्हणजे २०-२५, २०-२५ रूपयाच्या कितीही वस्तू घेतल्या तरी फार पैसे खर्च झाले (झालेले असले तरी)आहेत असं वाटतच नाही. तिथल्या दुकानदारांची सहनशक्ती अफाट आहे. पुण्यात गेलं की, तुळशी बागेला भेट न देता येणं केवळ अशक्य आहे. :) लेख आवडला. खूप खूप आठवणी जाग्या झाल्या. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

लहानपणी मी पुण्यात शनिवार पेठेतल्या आत्याकडे यायचो. संध्याकाळी जाम वैताग यायचा घरी. एकदा बहिणींचे `तुळशीबागेत' जायचे बेत चालले होते. मला वाटलं, सारसबाग- पेशवेबाग, तशीच तुळशीबाग! बहिणींकडे हट्ट करून गेलो त्यांच्याबरोबर. तुळशीबाग हे एका बाजाराचं नाव आहे, हे कळल्यावर खचलोच होतो मी. तिथून कधी एकदा सुटका होतेय, असं झालं होतं. तुळशीबागेशी पुन्हा संबंध आला, पुण्यात राहायला आलो, तेव्हा. सुटीच्या दिवशी आणि संध्याकाळी `धक्के' मारायला जाण्याचं आमचं फेवरेट ठिकाण होतं ते! आता फक्त बायकोबरोबर खरेदीला जातो. किंवा तुळशीबागेचा गणपती बघायला!!

पुण्यात गेलं की, तुळशी बागेला भेट न देता येणं केवळ अशक्य आहे. हे बरीक खरे हो प्राजुताई!

=)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) एकदाच्च्च्च्च फक्त चुकुन चुकून आई बरोबर गेलो होतो !! त्या णंतर काणाला खडी !! आईणं नेक्स्ट टाईम न्यायला सांगितलं तर क्रेडिट कार्ड टेकवलं .. म्हंटलो हे चालवा !! आणि आम्हाला माफ करा :) तिकडचे बायकांचे सुसंवाद . .. चाराण्या-बाराण्याचं बार्गेनिंग .. सगळंच !! मराठमोळा जी .. लेख आवडेश ...

आवडला. आजकाल सगळीकडे सगळं काही मिळतं, पण लहानपणी तुळशीबागेत पाहिलेली तांब्या-पितळेची भातुकलीची भांडी, त्यातही पाणी तापवण्याचा बंब, पितळी स्टोव्ह वगैरेची अपूर्वाई अजूनही तशीच आहे, आणि त्यासाठी तुळशीबागेची एक तरी चक्कर होतेच पुण्यात आल्यावर! छान वर्णन केलंय. क्रान्ति ध्यानम् मूलम् गुरुमूर्ति, पूजामूलम् गुरु पदम् मंत्र मूलम् गुरुवाक्यम्, मोक्षमूलम् गुरुकृपा अग्निसखा

महिलामंडळाला 'हाँगकाँग लेन'मधे नेता येतंय का बघा (बहुधा जमणार नाहीच !) पण जर चुकूनमाकून जमलेच तर निदान तुमचा वेळ तरी बरा जाईल ;) बाकी पिडाकाकांशी सहमत -- स्वतःच्या बायकोबरोबर तुळशीबागेत उत्साहाने गेलेला आणि तितक्याच उत्साहाने परत आलेला इसम माझ्यातरी पाहण्यात नाहीये! --------------------------- माझा ब्लॉगः http://atakmatak.blogspot.com

कात टाकलेला मराठ मोळा आवडला :) --अवलिया तुझे भास फ़ेनफ़ुले, ओंजळ ही माझी रिक्त खारवले स्वप्न माझे , नि आसवेही अव्यक्त सौजन्य - प्राजु

फारच नेमकं वर्णन केलं आहे :) मागे बसलेल्या महिला मंड्ळास ह्या सर्व गोष्टींशी काही एक कर्तव्य नव्हत, अखंड गप्पा सुरु होत्या. हे सगळ्यात जास्त आवडलं आणि पटलं ! आणि दुसरं म्हणजे - बाहेर पडताना मी त्यांच्याबरोबर आहे याची त्यांना जाणीव झाली. योगसाधना, संयम वाढविणे इ. साठी जाता येईल तुळशीबागेत :) बाकी पिडाकाकांशी सहमत -- स्वतःच्या बायकोबरोबर तुळशीबागेत उत्साहाने गेलेला आणि तितक्याच उत्साहाने परत आलेला इसम माझ्यातरी पाहण्यात नाहीये! :D काय अभ्यास काय अभ्यास ....

दुर्गाभुवन हे तुळशीबागेतच आहे का हो? खराटा (रंग माझा वेगळा)

सोबत येऊनही तु.बा.त न येण्याची इतकी उदारमनानं मिळालेल्या परवानगीची कदर न करण्याची अवदसा का आठवावी बॉ तुम्हाला? :( आयला, काय ते सोप्पं प्रकरण आहे राव? हॅ: जीवाचा पार चोळामोळा होऊन जातो. एकतर तिथं आपल्यासारख्या एकट्यादुकट्या पुरुषाला पाहून तिथं आलेल्या त्या टारगट(जनरली अतिविशाल महिलामंडळाच्या सक्रिय कार्यकर्त्या!) बायका काय धक्के देतात, वर स्वतःच "डोळे फुटले काय? लाज बीज वाटते की नाही?" असली मुक्ताफळं उधळतात...त्यावर आपल्या बायकोची ती जळजळीत नजर आपलं पाणीपाणी करते....त्या टारगट काकवांना (काकू चं अनेकवचन!) ओरडून विचारावसं वाटतं "साला, मला काय चॉईस आहे की नाय? कै च्या कै काय बरळताय?" पण आपण तिथं अल्पसंख्यांक असल्यानं (आणि दुकानदार पुरुष असले तरी त्यांचे ग्राहक आपण नसुन स्त्रीया असल्याने ते "ग्राहक देव भवं" मोडमध्ये!!!!) असले अपमान मान खाली घालुन गिळावे काय लागतात :( बरं, तिथं गेल्यावर एक बाई धडपणानं खरेदी करेल तर शपथ! कानात वारं शिरलेल्या वासरासारख्या उधळलेल्या असतात सगळ्या. लय भ्या वाट्टं भो आपल्याला तिथं गेल्यावर.

"ही पर्स केवढ्याला?" इति माझी मामेबहिण "१५० रुपये-दुकानदार" "नको मला" . "अरे हे काय - जी वस्तु घ्यायची नाही ती विचारायची कशाला - मी" असो.

साहेब, हे फार चिल्लर प्रकरण आहे हो....आमची सौ, दहा दहा मिनिटं घासाघीस करते, आणि वर "जाऊदे, मला घ्यायचंच नाहीय्ये!" असं म्हणून पुढे निघते. हे असं दर तीन दुकानाआड एक ह्या रेशोने चालु अस्तं. आता बोला!!! आपण तर साला एक विचार केलाय....त्या तुळशीबागेच्या सुरुवातीला एखादा गाळा विकत घ्यायचा आणि तिथं मस्त बियरशॉपी टाकायची...चार टेबलंही लाऊन द्यायची....भौ..."पत्नीकृपेकरुन तुळाशीबागपीडीत" पतीवर्गाचा किती मोठ्ठा अनुग्रह होईल आपल्यावर...इच्चार करा!!! च्यायला, तिप्पट भावानं जरी दुकान विकत घेतलं तरी साला सहा महिन्यात गुंतवणूक सगळी 'नील' करुन प्रॉफीटमध्ये जाऊ राव :D अवांतरः आपणांस झालेल्या त्या दु:खात सहभागी आहे. ---------------------------------------------------------------------------------------- ::::हल्ली चालु असलेल्या मराठी-आंतरजालीय-टोळीयुध्दाचा आपण एक भाग नाही आहात? काय सांगता? स्वतःला कर्कवृत्ती मराठी माणुस कसे काय म्हणवता?::::

तुळशी बागेतले रामाचे मंदिर विसरलात हो. तिथे आत फारच छान , गार वाटते. बायकोला खरेदीला पाठवून ती परत येईपर्यंत आपण मंदिरात बसावे. बाकी लेख छान.

तुळशी बागेतले रामाचे मंदिर विसरलात हो. तिथे आत फारच छान , गार वाटते. बायकोला खरेदीला पाठवून ती परत येईपर्यंत आपण मंदिरात बसावे. बाकी लेख छान.

लय भारी एव्हढेच म्हणतो.....

" आपण तर साला एक विचार केलाय....त्या तुळशीबागेच्या सुरुवातीला एखादा गाळा विकत घ्यायचा आणि तिथं मस्त बियरशॉपी टाकायची...चार टेबलंही लाऊन द्यायची....भौ..."पत्नीकृपेकरुन तुळाशीबागपीडीत" पतीवर्गाचा किती मोठ्ठा अनुग्रह होईल आपल्यावर...इच्चार करा!!! " ह्याला म्हणतात बिझनेस माईन्डेड.............

मराठमोळे काका, आपण सुंदर लिहिलं आहे! :) तात्या.

बाग मस्त फुलविली आहेस.... सुहास

>>नाना, कात टाकलेला म्हणजे तुम्हाला मी साप वगैरे आहे असे म्हणायचे आहे का? अहो कारण तुमचे लेखन क्रिप्टीक असतं हो, कळायला थोडं जड जातं Wink हा हा हा. ते मध्यंतरी मास्तरांच्या संगतीत होते. खराटा (रंग माझा वेगळा)

खिशाला कल्हई !! विवाहित पुरूषांसाठी मौनव्रतासारखे दुसरे व्रत नाही . ;)

नाना, कात टाकलेला म्हणजे तुम्हाला मी साप वगैरे आहे असे म्हणायचे आहे का? अहो कारण तुमचे लेखन क्रिप्टीक असतं हो, कळायला थोडं जड जातं छया ! ख-याची दुनियाच नाही !! आता कुणाकडे तरी शिकवणी लावावी साधे, सोपे, सरळ कसे लिहायचे याची ! कोणी शिकवायला तयार आहे का? --अवलिया तुझे भास फ़ेनफ़ुले, ओंजळ ही माझी रिक्त खारवले स्वप्न माझे , नि आसवेही अव्यक्त सौजन्य - प्राजु

वा लेख आवडला. मी मागच्या महीन्यात गेले होते. पण जी जुनी तुळशीबाग आहे त्यात गर्दिच नसते. बाहेर भरपुर गर्दि असते.

आपल्याला बुआ सगले पुरुश लोकन्चे प्रतिसद लई आवड्ले......... हा हा हा =)) =)) =)) =)) आनुभव घेतल्याशिय कलत नहि ना :)) पन मुख्य करन म्हनजे त्यन्च्या खिशला खडाआ पडतोना....... ;) म्हनुन जास्त घबरतत............म्हनजे वैतगतात.... ~X( ............. =)) मनत म्हनत आसतिल साल येउन कय उपयोग नहि.....आपल्याकदे तर लक्शच नसत.....आहे सोबत कि हरवला...नि वरुन खिसा खालि होतो..... :''( नहि का........... :)) पन मला काय म्हनायचय कि लगन झालेल्या पुरुश मन्द्ळीना कि, ते जे पहिजे ते खरेदि केल्यावर आपलि बयको खुश होते ना ,तिच्या चेहर्यावरचा आनन्द बगा कि राव....काय आहे कि कधि कधि बायकोला प्न खुश करव ना कि बग बाइ मि आज तुझ्यासटी वेल दिलाय......म्हनजे तिला प्न जनिव होते कि खरच बाइ मझ म्हनन रखला......आरे सुखि सन्सरचा गदा चलवयचा आसेल तर महिन्यतुन १ दा तरि बयकना स्व्तहुन तुलशि बगच दर्शन घडून द्या.......... ;) आनि वेल नसेल तर सरल पिसे द्या नि आल्यवर कौतुकने विचरा काय खरेदि केलस आज............!! असो.......हे काय सगल्यनाच पतन्यासरख नाहि म्हना........ पोरिन्सथि सन्गु इचिते कि पुरुशना खरेदिला कधि नेउ नका..........जाम वैतगतात.....म्ग मधिच बोलतत आग किति दुकन फिरतेस घे पट्कन १ कच दुकानतुन.............!!मग आपलि चिड्चिड होते मनासरख खरेदि करता नाहि येत.....ना.... सरळ पैसे घ्या नि आपली वेळ सान्गा.....येवध्या वेलेत येयिल.........मि... :) पन पुरुशाना एक सन्गवस वातत आहे कि...... कधिहि सन्गितलेल्या वेलेवर येयिल यचि आपेक्शा करु नका.......... कारन उशिर हा होतोच....... १-१.३० तास जस्तिचा धरुन चलयचा.............(हि टीप खास बयकोचि किवा प्रियसिचि वाट बघनार्यसाटी आहे. :D ) तुमि हि तिकडे उभे रहुन कन्तालु नका............हे १ कच आस थिकन आहे जिथे तुम्हला सगल्या प्रकारच्या परि....बगायला भेततिल......ते पन एकच वेळेला....... ;;) ;) त्यामुले तुमि पन आनद घ्या....वितगु नका...... :))