मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

अबोला..

प्राची अश्विनी · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
तुझ्या एका अबोल्यानं उदासली फुलदाणी. जीव झाला वेडापिसा आणि काळजाचं पाणी.. तुझ्या एका अबोल्याची कशी खुलावी रे कळी? सुचेनासे होते काही लोकं म्हणतात खुळी. तुझ्या एका अबोल्यात किती चंद्र गेले वाया.. अरे वेड्या, पाऊसही आता आला नं संपाया! तुझ्या एका अबोल्याशी आता माझाही अबोला, बघतेच किती वेळ झुलतो हा खेळझुला!

वाचने 8290 वाचनखूण प्रतिक्रिया 24

बाबुराव Tue, 09/20/2022 - 21:18
तुझ्या एका अबोल्याशी आता माझाही अबोला, बघतेच किती वेळ झुलतो हा खेळझुला! अहाहा...!

तुझ्या एका अबोल्याशी आता माझाही अबोला, बघतेच किती वेळ झुलतो हा खेळझुला! ह्या ओळी वाचताना काळजात हलकिशी कळ उमटली. भावना कशी चपखल उतरली आहे शब्दात. प्राचीताई शब्दांच्या जादुगार आहेत खर्‍या, पैजारबुवा,

खेडूत Wed, 09/21/2022 - 12:08
सुरेख कविता! त्याने धरला म्हणून नको धरू तू अबोला आर्त नजरेत एका जाई विरुन अबोला.

In reply to by खेडूत

त्याने धरला म्हणून नको धरू तू अबोला तुझ्या धारदार नजरेने एका जाईल विरुन अबोला. (धारदार नजरेच्या धारेखाली आयुष्य कंठणारा) पैजारबुवा,

चांदणे संदीप गुरुवार, 09/22/2022 - 19:16
प्राचीतैंची अजून एक सुंदर रचना. वाखूसा आहे. मीही मागे एक अबोल्यावर अबोला नावाचीच एक कविता लिहिली पण ती अतिशय गंभीर स्वरूपाची आहे. ही मात्र पुन्हापुन्हा वाचावी अशीच आहे. सं - दी - प

In reply to by चांदणे संदीप

प्राचीतैंची अजून एक सुंदर रचना. वाखूसा आहे. मीही मागे एक अबोल्यावर (मुलिंनी धरु नये अबोला) नावाचीच एक कविता लिहिली ती पण अतिशय गंभीर स्वरूपाची आहे. ही मात्र पुन्हापुन्हा वाचावी अशीच आहे. पै - जा - र - बु - वा - ,