अगदी!

मतादानाचा विचार करता ही शशक प्रथम क्रमांकाची दावेदार दिसत आहे सध्यातरी. (अजून ४ दिवस मतदानाचे बाकी आहेत म्हणा). सामान्य माणसाच्या भावभावना मांडणारे कथानक नक्कीच वाचकांच्या भावनेला हात घालणारे आहे. पण तरीही काही गोष्टी मांडाव्याशा वाटतात. लेखक या मुद्द्यांचा नक्कीच विचार करतील ही आशा आहे. १) टंकनचुका - उदा. "शेताततला लाखाचा माल" २) र्हस्व-दीर्घच्या चुका - उदा. बूडवून नसून बुडवून असायला हवे. ३) कथानक छोटंसं असल्याने एखादी गोष्ट सांगायला अधिकाधिक शब्द वापरलेत असं दिसतंय उदा. १

शेताततला लाखाचा माल मार्केटला पोहोचू शकला नाही, खराब झाला. गेले लाख वाया, पण बाप महत्वाचा होता. बापासाठी एवढं करायला नको?

याऐवजी "शेतातला लाखाचा माल वेळेत मार्केटला न पोहोचल्याने खराब होवून वाया गेला. बापासाठी एवढं करायला नको ?" असं कमी शब्दांत जमलं असतं. बाप महत्वाचा होता हे अध्याहृतच आहे. खरंतर "बापासाठी एवढं करायला नको" ह्या प्रश्नाचीही गरज नव्हती. उदा. २ -

त्यांची विचारपूस,चहापाणी, जेवन, नाश्ता, सर्व पहायचं.

विचारपूस,चहापाणी, जेवन, नाश्ता - ही यादी विनाकारण वाढवल्याप्रमाणे वाटते. त्याऐवजी आदरातिथ्य किंवा सरबराई यापैकी एखाद्या शब्दाने काम झाले असते. उदा. ३

ईतकं करूनही त्याचा एक शब्द बोचला, लागलाच म्हणा ना

बोचला आणि लागला हे दोन्ही शब्द एकच भावना व्यक्त करतात. अशाप्रकारे अनावश्यक पुनरुक्ती टाळून वाचलेले शब्द दुसरं काही व्यक्त करण्याकरिता अजून परिणामकारकरित्या वापरता आले असते. ४) कथा ही कथानायकाचे स्वगत यास्वरुपात मांडलीय. पण ह्या स्वगताचा भाव अगदी पहिल्या वाक्यापासून असा आहे की "मी माझ्या बापाकरिता नुकसान सोसलं, त्रास सोसला, मला डॉक्टरांनी शाबासकी दिली " ई ई सगळा मीपणा दिसतो आहे. तो टाळता आला असता तर बरं झालं असतं. नायकाची भावना अधिक गहिरी झाली असती. कथानक थोडं वेगळ्या पद्धतीने मांडण्याचा प्रयत्न करता आला असता. उदा. संवादांच्या माध्यमातून कथा उलगडत गेली असती तर अजून परिणामकारक झाली असती.

या स्पर्धेतील सर्वोत्तम कथा..ओढून ताणून काही नाही

+१ - (कथा आवडलेला ) सोकाजी

१०१ शब्द आहेत. "रात्रीअपरात्री हा एक शब्द पकडला तर मग १०० होतात शब्द. सं - दी - प

+१ प्रतिसादाला

जो करतो त्याची किंमत, जाऊ दे, खरेच आवडली कथा आणि अभिप्रायही

तुमच्या प्रतिक्रीये बरोबर +१, -१ असं काहीही नसतं. मत कसं मोजलं जानार? स्पर्धेचे नियम माहीत आहे की नाही?