मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

बापजन्म!

मन्या ऽ · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
काव्यरस
Taxonomy upgrade extras
बापजन्म! काल पाहिला मी एक बाप जन्मताना O.T. बाहेर अस्वस्थ घुटमळताना होणाऱ्या चिमुकल्या जिवासाठी तिळ तिळ तुटताना कोण म्हणतं कि मातृत्वाच्या वेदना फक्त आईलाच होतात बापालाही होतच असतात.. पण त्या त्यालाच व्यक्त करायच्या नसतात लागताच पिलाच्या येण्याची ती चाहुल बापाचे डोळेसुद्धा अश्रुमय होतात पण जगाला खंबीर आहे दाखविण्यासाठी पापणीतच दडतात आई-पिलु सुखरुप आहेत; आता एवढंच ऐकायला त्याचे कान तरसतात आणि डोळ्यांना वेध मात्र त्या जिवाचे लागतात पिलाला कुशीत घेताना त्यालाही त्यांचा नऊ मासांचा तो प्रवास आठवतो कोण रे होत लबाड अस खोट खोट दटावुन भाळावर अलगद ओठ टेकवतौ नंतर मी खंबीर आहे. असं जणु स्वतःलाच बजावत "फोन आलाय" बहाण्यान रुमबाहेर जातो ; अन् पापणीतला तो एक उनाड अश्रु त्याच्या नकळत रुमालाने टिपतो! (Dipti Bhagat)

वाचने 9265 वाचनखूण प्रतिक्रिया 14

गणेशा Sun, 05/10/2020 - 23:42
पिलाला कुशीत घेताना त्यालाही त्यांचा नऊ मासांचा तो प्रवास आठवतो कोण रे होत लबाड अस खोट खोट दटावुन भाळावर अलगद ओठ टेकवतौ +1

एस Tue, 05/12/2020 - 01:47
ही कविता वाचली आणि राहवले नाही म्हणून मुद्दाम प्रतिसाद देण्यासाठी लॉगइन केले. माझाही बापजन्म डोळ्यांसमोर तरळून गेला असाच. फारच हृद्य! लिहीत राहा.

In reply to by एस

मन्या ऽ Wed, 05/13/2020 - 01:30
@एस, तुम्हाला कविता रिलेट झाली.. बस्स! मला आणखी काय हवं? वाचत रहा.. :) पुन्हा एकदा सर्व वाचकांचे मनपुर्वक आभार!

मनिष Fri, 05/15/2020 - 16:18
नंतर मी खंबीर आहे. असं जणु स्वतःलाच बजावत "फोन आलाय" बहाण्यान रुमबाहेर जातो ; अन् पापणीतला तो एक उनाड अश्रु त्याच्या नकळत रुमालाने टिपतो! (Dipti Bhagat)
सुरेख!!!! कविता नक्की कोणाची आहे?

In reply to by मनिष

मन्या ऽ Fri, 05/15/2020 - 17:07
प्रतिसादासाठी धन्यवाद! इथे मन्या ऽ या आयडी ने वावरते. आणि माझ नाव दिप्ती भगत आहे. सदर कविता मीच लिहीलेली आहे.. परत एकदा धन्यवाद!