बापजन्म!
काव्यरस
बापजन्म!
काल पाहिला मी एक
बाप जन्मताना
O.T. बाहेर
अस्वस्थ घुटमळताना
होणाऱ्या चिमुकल्या जिवासाठी
तिळ तिळ तुटताना
कोण म्हणतं
कि मातृत्वाच्या वेदना
फक्त आईलाच होतात
बापालाही होतच
असतात.. पण त्या
त्यालाच व्यक्त
करायच्या नसतात
लागताच पिलाच्या
येण्याची ती चाहुल
बापाचे डोळेसुद्धा
अश्रुमय होतात
पण जगाला खंबीर
आहे दाखविण्यासाठी
पापणीतच दडतात
आई-पिलु सुखरुप
आहेत; आता
एवढंच ऐकायला
त्याचे कान तरसतात
आणि डोळ्यांना वेध मात्र
त्या जिवाचे लागतात
पिलाला कुशीत घेताना
त्यालाही त्यांचा
नऊ मासांचा
तो प्रवास आठवतो
कोण रे होत लबाड
अस खोट खोट दटावुन
भाळावर अलगद
ओठ टेकवतौ
नंतर मी खंबीर आहे.
असं जणु
स्वतःलाच बजावत
"फोन आलाय"
बहाण्यान रुमबाहेर
जातो ; अन्
पापणीतला तो एक
उनाड अश्रु
त्याच्या नकळत
रुमालाने टिपतो!
(Dipti Bhagat)
वाचने
9265
वाचनखूण
प्रतिक्रिया
14
पिलाला कुशीत घेताना
छान लिहिलंय
छान लिहिलंय
आवडली कविता.
धन्यवाद मंडळी!
दवणीय काव्य
एका वास्तवाचे
धन्यवाद!
सुंदर भाव
ही कविता वाचली आणि राहवले
In reply to ही कविता वाचली आणि राहवले by एस
प्रिती-राधा,एस धन्यवाद!
नंतर मी खंबीर आहे.
In reply to नंतर मी खंबीर आहे. by मनिष
कविता माझीच आहे..
In reply to कविता माझीच आहे.. by मन्या ऽ
सॉरी.