नाहीच जमत बुवा काही गोष्टी!

अहो मी पण तुमच्यातलाच एक!!.... :) आणी तो पण एका नावज्लेल्या शासकिय अभियांत्रिकी कॉलेज मधुन पास्स आउट ;) (आणी तेही पुण्याचे नाही... ;)) खरोखर अगदी जनातले-मनातले छानच लिहिले आहे... बर्‍याच वर्षानी, पॉवर फॅक्टर (आम्हाला तर सध्या फक्त पवार फॅक्टर च आठवतो), मोटर्स, ट्रांस्फॉर्मर्स असले शब्द कानी पडले.. सगळ्यात गोची केव्हा व्ह्यायची जेव्हा कोणि एलेक्ट्रिशियन अमच्याकडे दुरुस्तीला यायचा...आणि सग्ळ्या घरच्यांच्या देखत आमची होती नव्हती तेवढी काढायचा...मग तो येणार असला की आम्ही घरातुन ९२११...आणि मग नंतर घरत येउन एलेक्ट्रिशियन ला शिव्या द्यायच्या... :) असो...आलिया आयटी सी असावे सादर... --------------------------------- केदार जोशी

धन्यवाद, अमोल आणि गोमट्या. अगदीच न आवडणार्‍या विषयात प्राविण्य मिळवणे ही फारच कठीण गोष्ट आहे. त्यात वेळ, शक्ती खर्च करण्यापेक्षा आवडणार्‍या विषयात प्राविण्य संपादन करून खूप नेत्रदीपक कामगिरी करता येण्याच्या संधी खूप असतात. --समीर

असेच म्हणतो. सहमत.

अर्थात प्रोग्रामिंगमध्ये तर्कशुद्ध विचार करता येणे ही आवश्यक असते सगळे अभियंते तर्कशुद्ध विचार करतात का ? कारण सॉफ्टवेअर कं. भरती करताना कीमान पात्रता अभियंता अशी असते

धन्यवाद, एक. आपले मत तसे बरोबर आहे पण बहुतांशी वेळेस आपल्याकडे १०-१२ वी मध्ये आवडीचा विचार कुणी करत नाही. मिळालेल्या मार्कांप्रमाणे कुठे प्रवेश घेतला तर चांगल्या नोकरीची शक्यता जास्त आहे हे बघून प्रवेश घेतला जातो. आज आयटीमध्ये काम करणार्‍या बहुतेक ७० ते ८०% लोकांचा त्यांच्या मूळ पदवीच्या शिक्षणाशी संबंध राहिलेला नाही. आणि अभियांत्रिकीची माझी सीट अगदीच वाया गेली असे नाही. त्या शिक्षणाचा मला सुरुवातीला ४ वर्षे उपयोग झालाच आणि शिवाय अजूनही होतोच आहे. माझ्या आताच्या कार्यक्षेत्रात मला माझ्या अभियांत्रिकीच्या शिक्षणाच्या बळावरच संधी मिळाली. अभियांत्रिकी शिक्षणादरम्यान शिकलेले कित्येक फंडे आज मला वापरता येतात. अभियांत्रिकीचे शिक्षण घेतल्यावर मिळालेल्या लॉजिकल थिंकिंग, अनॅलिटीकल स्किल्स इत्यादी कौशल्यांचा उपयोग मला नेहमीच होत आहे. कुठल्याही व्यावसायिक शिक्षणाची सीट अशी वाया जात नसते असे मला वाटते. ज्याला तिथे प्रवेश मिळू शकला त्याला तो मिळाला आणि त्याने ते शिक्षण पूर्ण केले एवढेच. मी तिथे प्रवेश नसता घेतला तर माझ्यासमोर औपचारिक शिक्षणाचे अगदी कमी संधी असलेले पर्याय उपलब्ध होते. अशा परिस्थितीमध्ये कुणीही सगळ्यात जास्त करीअरची संधी असणारा अभ्यासक्रम निवडून पुढे जाण्याचा प्रयत्न करणार. नुसते पेपर चाळून आणि प्रगतीची पुस्तके रट्टे मारून अभियांत्रिकी खचितच उत्तीर्ण होता येत नाही. हा फार मोठा गैरसमज आहे बाहेर. नुसतं पास होण्यासाठी देखील बेसिक्सच थोडंफार ज्ञान असणं आवश्यक आहे. गणित १, २, ३ आणि ग्राफिक्स, मायक्रोप्रोसेसर, स्विचगिअर, कंट्रोल सिस्टीम इत्यादी विषय कुठल्याही पुस्तकाचा निव्वळ रट्टा मारून पास नाही होता येणार. यात बुद्धीला चालना द्यावीच लागते आणि नीट अभ्यासही करावा लागतो. गणिताचे पेपर हे गणिते समजल्याशिवाय पास कसे होणार? नेटवर्क ऍनॅलिसिस या विषयात सराव करून गणिते सोडविता येतात, ती मागील पेपर चाळून सोडविता नाही येत. विषय नीट समजावून घ्यावा लागतो. लहान सहान रीपेयरिंगसाठी इलेक्ट्रीशियनकडे जाणं आधी थोडं खटकायच पण आता आजिबात नाही. :-) अर्थात मी अगदीच सरसकट सगळ्याच कामांसाठी इलेक्ट्रीशियनकडे धाव घेत नाही आणि त्यात बेसिकली आळसाचा आणि कंटाळ्याचा भाग जास्त आहे असे मला वाटते. आजही घरात कुठे सिमेंट, वीटा, वाळू वगैरे वापरायचं काम असलं तर मी आवडीने करतो (हे देखील थोडंफार अभियांत्रिकीच्या अभ्यासक्रमातच शिकलो :-)) आणि तासंतास घालवतो पण इलेक्ट्रीकलचे काम असेल तर आळस येतो, कंटाळा येतो आणि मग ते काम टाळण्याचा प्रयत्न सुरू होतो. काम कदाचित सोपं ही असतं :-) --समीर

अभियांत्रिकीमध्ये गणितात थोडी गती असणे आवश्यक असते

सहमत्.आय्.टी. मध्ये पण मुलभूत सन्गणक प्रणाली(compiler,operating system,word processor,system software,भाषा वगैरे) बनवायची असेल तर गणिताच्या अनेक शाखान्चे ज्ञान आवश्यक असते.शिवाय सन्गणकाबरोबर 'काड्या' करण्याची सवय पाहिजेच.थोडासा दोष आपल्या शिक्षण पध्दतिकडेही जातो. 'उलट प्रश्न विचाराय्चे नाहीत्,जे अभ्यास्क्रमात आहे ते निमुट्पणे करायचे' ही भावना जायला हवी.

लोकसत्तातला लेख मनोरंजक आहे! दुव्याबद्दल धन्यवाद, खराटा! :) चतुरंग