चायला आजचा दिवस काही वेगळाच गेला आज सकाळी रेग्युलर कॉलेज वगैरे करुन आलो आणि अभ्यासाला बसलो तेवढ्यात लक्षात आले की आमचा नजीकचा भुत़काळ व नजीकचा भविष्यकाळ(दहावी आणि बारावी) यांची परिक्षा संपत असल्याचे लक्षात आले .वेळ बघतो तर दुपारचे एक वाजलेले ,बर विषय आला तो आला तो काही डोक्यातुन जाइचना. सारखे माझे गेल्या वर्षीचे दिवस आठवु लागले .दहावीची परीक्षा झाल्यावर आम्ही केलेली मजा ,जवळजवळ वीस जणानी एकत्र जावुन पाहीलेला वन टु थ्री हा बोगस चित्रपट .लेट खेळलेली रंगपंचमी वगैरे वगैरे . अचानक जणु काही २८ मार्च २००८ हा दिवस डोळ्यासमोर उभा राहिला. खरेतर आम्हा सगळ्याना दहावीचे पेपर सोपे गेलेले होते पण शेवटचा पेपर झाल्यावर अख्या शाळेत घातलेला दंगा आणि त्याला शिक्षकानी दिलेले प्रोत्साहन वगैरे लाख गोष्टी आणि महत्वाचे म्हणजे या गोष्टी डोक्यातुन जाइचनात जरा वेळाने सारख्या त्याच त्याच गोष्टी पुन्हा डोक्यात यायला लागलेल्या ,मग नववी दहावी त्यातल्या आठवणी ,आणि गेल्या तीन महिन्यात आपण आपल्या शिक्षकाना भेटलेलोच नाही हेदेखील लक्षात आले मग तसाच एका सराना फोन लावला त्यांच्याशी अर्धा तास बोललो.मग थोडे बरे वाटले .बाकी माझ्या मित्रानी आज असाच दंगा घातला हेदेखील मला समजले पण हा अनुभव मला नवा होता बाकी जुन्या आठवणी जाग्या व्हायच्या पुर्वीही ,त्यात शाळा खुप आवडती त्यामुळे शाळेतही जायचो अधुनमधुन पण आजचा नोस्टेलजीया काही वेगळाच होता .खरेतर मघाशी तीन चार मित्राना भेटल्यावर हा विषय संपायला हवा होता पण आत्ता पी सी वर बसलेलो असताना अचानक रेडीओवर माझी आवडती पुरानी जीन्सची कट्यावर घालवलेला पहिला तास मित्रांबरोबर मारलेली पहीली बंक चेनची पहिली जीन्स पॅंट लकी लकी म्हणुन जपलेली पहीली सॅक काही गोष्टे कधी जुन्याच होत नाहीत तशी पुरानी जीन्स बाय द वे वय न वाढण्याला काय म्हणतात .........हा चिरतरुण ..येस ही जाहीरात ऐकली आणि पुन्हा ते सगळे डोक्यात आले म्हटले मिपाकराना विचारु तरी की असे अनुभव तुम्हाला आलेले आहेत का तुम्ही कधी नोस्टेल्जीक होता आणि हो अजुन एक गोष्ट असते आजचा दीवस आमच्या सारख्या विद्यार्थ्यांसाठी नवा असतो पण शिक्षक हा दिवस वर्षानुवर्षे बघत असतात तेव्हा त्यांच्या भावना काय असतात हे ही जाणून घ्यायची इच्छा आहे तेव्हा प्लीज जरा तुमचे अनुभव शेअर करा कारण कोणीतरी म्हटलेच आहे की एखादी गोष्ट जीतकी जास्त पर्सनल तीतकी युनीव्हर्सल असो... तुमचा नोस्टेल्जीक विन्या ( असो हे लिहिण्याचे प्रयोजन काहीच नाही .डोक्यातले व्यक्त केले की बरे वाटते आणि मी सध्या इथेच व्यक्त होतोय तेव्हा लिहिले निदान माझ्यामुळे इतराना पाच मिनिटे तरी जुन्या काळात डोकावता येइल बाकी तेवढे झाली तरी खुप झाले.)