क्य बात है! शब्दा शब्दाला दाद द्यावी अशी आहे कविता.
:)
मावळतीवरती रंग नवे क्षितिजाचे
पाऊल वाजते हलके बकुळफुलांचे
खूप गोड आहे ओळ ही.
- (सर्वव्यापी)प्राजु
http://praaju.blogspot.com/
या चराचराला जडली त्याची बाधा
श्रीरंग घन निळा, सांज सोनुली राधा
अ प्र ति म ! ! !
:)
युद्ध माझा राम करणार | समर्थ दत्तगुरु मूळ आधार |
मी वानरसैनिक साचार |रावण मरणार निश्चित ||
|| इति अनिरुद्ध महावाक्यम् ||
या चराचराला जडली त्याची बाधा
श्रीरंग घन निळा, सांज सोनुली राधा
सोनुली राधा...कित्ती गोड शब्द...
आणि तितकीच गोड गोडुली तुझी कविता ....
सुन्दर ..!!!
अवांतरः आज राधा-कृष्णा च्या कविताच कविता येत आहेत...:-)
मिपाचं गोकुळ झालयं :-) ( हॉटेलाचं गोकुळ.. :-) )
"आज शतजन्माच्या मीरेने राधेविषयी लिहील" क्या बात हे !!!
लयबध्द आणी सुरमय कविता
तो मऊ मुलायम स्पर्श मयुरपंखांचा
वाचुन गुदगुल्या झाल्या.
सुहास..
"व्यथा असो आनंद असू दे, प्रकाश किंवा तिमिर असू दे,"
"वाट दिसो अथवा न दिसू दे, गांत पुढे मज जाणे, माझे जीवनगाणे। "
धन्यवाद मित्रांनो! अशा प्रेरणादायक प्रतिसादांमुळे नव काहीतरी सुचत जात आणि लिहावस वाटत!
मीरा काय आणि राधा काय? दोघींच आराध्यदैवत कान्हाच ना!
क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!}
व्वा!
वा ! आज
(विषय दिलेला नाही)
व्वा!!!
या
+१ सहमत
+२
छान
सुंदर कविता..
"आज शतजन्माच्या मीरेने राधेविषयी लिहील"
धन्यवाद
ईथेही कवीता..
सांज राधा
वा ! सुंदर
सुंदर
अप्रतिम