मनाच्या कुपितले-जर्नल

महत्वाचे म्हणजे दररोज आइबापाच्या शिव्यांची लाखोली. सत्य आहे!!सत्य आहे!!सत्य आहे!!सत्य आहे!! लेख अतिउत्तम सुहास.. "व्यथा असो आनंद असू दे, प्रकाश किंवा तिमिर असू दे," "वाट दिसो अथवा न दिसू दे, गांत पुढे मज जाणे, माझे जीवनगाणे। "

मी काही स्वतः या अनुभवातुन गेलेलो नाही, पण माझी मुलगी आणि पुतणी यान्चे हेच उद्योग चालतात. शम्भर टक्के बरोबर..

गुड गोईंङ!! - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

मेडिकलच्या शेवटच्या वर्षाची गोष्ट असेल . परीक्षा झाली , निकालही लागला. अर्थात पासही झालो. अचानक एक दिवशी आव्या (अविनाश) आला नि माझे जर्नल घेऊन गेला ! फक्त पहिल्या (सर्टिफिकेटच्या) पानाची अदलाबदल केली नि वर्षभराच्या कोर्‍या जर्नलचे रुपांतर एका मिनिटात सुरेख जर्नलमध्ये केले !!! शिक्षकांना फाट्यावर मारणे म्हणजे काय ते पहिल्यांदाच अनुभवले ;-) सही /- आगरी बोली - आगरी बाना.

छान लिहीलेय.. थोडं मोकळं होऊन लिहील्यासारखे जाणवते आहे.. ११वीतली (१२वीमधली का नाही आठवली कोण जाणे!) केमिस्ट्री-फिजिक्सचे जर्नल्स, इंजिनिअरींगची सबमिशन्स आठवली!

छान ... येवु दे अजुन.. :) --अवलिया