मी हळूहळू पण निश्चितपणे
पार दिसेनाशी होईन
तेव्हा तू चौकट ओलांड,
आणि निघताना.....
आपल्या हसल्याबोलल्या
आवाजांची फूले घेऊन ये
आपल्यातल्या गहिवरांचे
कढ, न हिंदकळता आण
मी न ओलांडलेली अंतरे
तू सहजच पार करुन ये
माझे न उच्चारलेले नाव
चारचौघांत सरळच घे
सगळे उठून जातील तेव्हा
आपल्यातल्या शब्दांची
आरास मांड
त्यानंतर आपोआप दिवा लागेल
तुझ्या डोळ्यांतले पाणी विझेल
मग मी मुक्त होऊन रेषा होईन
तुझ्या तळहातांवर खोल रुतेन..
तू हळूहळू पण निश्चितपणे
पार दिसेनासा होऊन
माझ्याजवळ पोहचेपर्यंत...
Shivkanya
काव्यरस
वाचने
7575
प्रतिक्रिया
10
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
आहा! हळवी, तरल!
आहा! हळवी, तरल!
कहर
साॅलिड झालीये
खूपच छान
तरल कविता
आपल्या हसल्याबोलल्याआवाजांची फूले घेऊन ये
आपल्यातल्या गहिवरांचे
कढ, न हिंदकळता आण
हे खासच
आह्ह्ह्हा, अप्रतिम
आह्ह्ह्हा,
अप्रतिम
सुर्रेख! फार देखणी.
सुर्रेख! फार देखणी.
सुंदर गहन र्हदयस्पर्शी
सुंदर गहन र्हदयस्पर्शी कविता.
वाह!
प्रतिसाद देण्यासाठी खास लॉग ईन व्हावे असे काहीतरी! आवडले! :-)
खोल खोल
भारीच आहे
सर्व
सर्व रसिक वाचकांचे मन:पूर्वक आभार.
क्या बात!
क्या बात!