मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

सजले अंतर

कुमार जावडेकर ·

यशोधरा Wed, 03/06/2019 - 17:55
वा, सुरेख. काही काही ओळी फार सुरेख जमल्या आहेत.
वाट चिंब ही भिजली आणि सजले अंतर
जाणशी तू सारे आणि मला ठाऊक उत्तर
मातीतून मातीकडे असा मृद्गंधी प्रवास

मनिष Mon, 03/11/2019 - 10:50
विसरलो गेला कसा सारा दिवस सरून झाली दिवेलागणी अन्, मन कातर कातर
ह्या नासिर काज़मी यांच्या ओळी आठवल्या -
दिन भर तो मैं दुनिया के धंदों में खोया रहा जब दीवारों से धूप ढली तुम याद आए
आणि ह्या ओळींसाठी प्र्णाम!
मातीतून मातीकडे असा मृद्गंधी प्रवास

In reply to by मनिष

कुमार जावडेकर Sat, 03/16/2019 - 13:08
मनीष, धन्यवाद... ‘कंठतो दिवस मी व्यापात अपुल्या सांज होता तुझी जाणीव होते’ असं मी त्या शेराचं भाषांतर पूर्वी केलं होतं. - कुमार

In reply to by मनिष

कुमार जावडेकर Sat, 03/16/2019 - 13:08
मनीष, धन्यवाद... ‘कंठतो दिवस मी व्यापात अपुल्या सांज होता तुझी जाणीव होते’ असं मी त्या शेराचं भाषांतर पूर्वी केलं होतं. - कुमार

In reply to by मनिष

कुमार जावडेकर Sat, 03/16/2019 - 13:09
मनीष, धन्यवाद... ‘कंठतो दिवस मी व्यापात अपुल्या सांज होता तुझी जाणीव होते’ असं मी त्या शेराचं भाषांतर पूर्वी केलं होतं. - कुमार

In reply to by मनिष

कुमार जावडेकर Sat, 03/16/2019 - 13:09
मनीष, धन्यवाद... ‘कंठतो दिवस मी व्यापात अपुल्या सांज होता तुझी जाणीव होते’ असं मी त्या शेराचं भाषांतर पूर्वी केलं होतं. - कुमार

In reply to by मनिष

कुमार जावडेकर Sat, 03/16/2019 - 13:09
मनीष, धन्यवाद... ‘कंठतो दिवस मी व्यापात अपुल्या सांज होता तुझी जाणीव होते’ असं मी त्या शेराचं भाषांतर पूर्वी केलं होतं. - कुमार

In reply to by मनिष

कुमार जावडेकर Sat, 03/16/2019 - 13:09
मनीष, धन्यवाद... ‘कंठतो दिवस मी व्यापात अपुल्या सांज होता तुझी जाणीव होते’ असं मी त्या शेराचं भाषांतर पूर्वी केलं होतं. - कुमार

यशोधरा Wed, 03/06/2019 - 17:55
वा, सुरेख. काही काही ओळी फार सुरेख जमल्या आहेत.
वाट चिंब ही भिजली आणि सजले अंतर
जाणशी तू सारे आणि मला ठाऊक उत्तर
मातीतून मातीकडे असा मृद्गंधी प्रवास

मनिष Mon, 03/11/2019 - 10:50
विसरलो गेला कसा सारा दिवस सरून झाली दिवेलागणी अन्, मन कातर कातर
ह्या नासिर काज़मी यांच्या ओळी आठवल्या -
दिन भर तो मैं दुनिया के धंदों में खोया रहा जब दीवारों से धूप ढली तुम याद आए
आणि ह्या ओळींसाठी प्र्णाम!
मातीतून मातीकडे असा मृद्गंधी प्रवास

In reply to by मनिष

कुमार जावडेकर Sat, 03/16/2019 - 13:08
मनीष, धन्यवाद... ‘कंठतो दिवस मी व्यापात अपुल्या सांज होता तुझी जाणीव होते’ असं मी त्या शेराचं भाषांतर पूर्वी केलं होतं. - कुमार

In reply to by मनिष

कुमार जावडेकर Sat, 03/16/2019 - 13:08
मनीष, धन्यवाद... ‘कंठतो दिवस मी व्यापात अपुल्या सांज होता तुझी जाणीव होते’ असं मी त्या शेराचं भाषांतर पूर्वी केलं होतं. - कुमार

In reply to by मनिष

कुमार जावडेकर Sat, 03/16/2019 - 13:09
मनीष, धन्यवाद... ‘कंठतो दिवस मी व्यापात अपुल्या सांज होता तुझी जाणीव होते’ असं मी त्या शेराचं भाषांतर पूर्वी केलं होतं. - कुमार

In reply to by मनिष

कुमार जावडेकर Sat, 03/16/2019 - 13:09
मनीष, धन्यवाद... ‘कंठतो दिवस मी व्यापात अपुल्या सांज होता तुझी जाणीव होते’ असं मी त्या शेराचं भाषांतर पूर्वी केलं होतं. - कुमार

In reply to by मनिष

कुमार जावडेकर Sat, 03/16/2019 - 13:09
मनीष, धन्यवाद... ‘कंठतो दिवस मी व्यापात अपुल्या सांज होता तुझी जाणीव होते’ असं मी त्या शेराचं भाषांतर पूर्वी केलं होतं. - कुमार

In reply to by मनिष

कुमार जावडेकर Sat, 03/16/2019 - 13:09
मनीष, धन्यवाद... ‘कंठतो दिवस मी व्यापात अपुल्या सांज होता तुझी जाणीव होते’ असं मी त्या शेराचं भाषांतर पूर्वी केलं होतं. - कुमार
लेखनविषय:
नाही माझ्या आसवांना तुझ्या श्रावणाची सर वाट चिंब ही भिजली आणि सजले अंतर दारी निघताना होती पागोळ्यांची मध्यलय जणू सोबतीला आले तुझ्या संतूरीचे स्वर विसरलो गेला कसा सारा दिवस सरून झाली दिवेलागणी अन्, मन कातर कातर काजळले क्षितिज हे, मिटल्या पापण्यांसम चमकत्या मोतियांची नवी लेवून झालर प्रश्न नाही आला मनी, नाही यायचाही कधी जाणशी तू सारे आणि मला ठाऊक उत्तर मातीतून मातीकडे असा मृद्गंधी प्रवास ज्यात एक एक झाला श्वास श्वास हा ईश्वर... - कुमार जावडेकर

भाषा

कुमार जावडेकर ·
लेखनविषय:
जिंकण्याची, हारण्याची सारखी भाषा कशाला? तारण्याची, मारण्याची सारखी भाषा कशाला? देव अथवा देश दोन्हीं कल्पना या माणसांच्या व्यर्थ त्यांनी भारण्याची सारखी भाषा कशाला? माणसांनी घेत जावी काळजी; पण - माणसांची देवळे उद्धारण्याची सारखी भाषा कशाला? रोज थोड्या मिळकतीने जुळवतो मी दोन टोके कर नवे आकारण्याची सारखी भाषा कशाला? मानतो मी एक बिंदू-मात्र आहे या जगी पण - सूक्ष्मता स्वीकारण्याची सारखी भाषा कशाला? - कुमार जावडेकर

स्वप्नांची गोष्ट (गझल)

कहर ·
लेखनविषय:
कुठे होते नशा आता पिल्यावर भांग स्वप्नांची किती पेलायची ओझी शिरी अथांग स्वप्नांची क्षणासाठीही नव्हती ती नजर नजरेस भिडलेली रात्रभर संपली नाही पुढे ती रांग स्वप्नांची किती हा घाम गाळावा किती हे रक्त आटवावे इथे भरतात का पोटे कधी तू सांग स्वप्नांची गावची वेसही साधी कधी ना लांघली ज्याने कशी पोहचे नभाच्या पार त्याची ढांग स्वप्नांची किती ओसाडला तो पार जेथे तोडले नाते हसूनी त्याच वृक्षावर शवे मग टांग स्वप्नांची भरवश्यावर कुणी मारू नये पोकळ बढाया बसता लाथ बघ जाहलीच पांगापांग स्वप्नांची कोंबडा झाकुन कुणी केला गजर बंद आली नेमकी पहाटे गुलाबी बांग स्वप्नांची नशीबास पाहतो नेहमी स्वप्ने आठवता मी मग क

देव्हारा

कहर ·
लेखनविषय:
काव्यरस
तिचा सुगंधही उडवून नेई तिच्यासवे वारा पहा निघे ती घरातून अत्तर तरी फवारा वाट पाहिली शकुनांची मी तिच्या उत्तरासाठी नाही म्हणता तिने खळकन तुटला ना तारा उभा ठाकला जगापुढे लेखणी धरून हाती पण शाईच्या किमतीपायी हरला बेचारा पटविण्याचा प्रश्न गहन पोरास पाटलाच्या आजकालच्या मुली मागती आधीच सातबारा इतके झाले घट्ट आता या दुःखाशी नाते सुख बहुधा पाहून दुरूनच करते पोबारा पूजतात जिथे आईवडिलांना दैवताप्रमाणे घरी अशा प्रत्येक कोपरा असतो देव्हारा

गज़ल

MipaPremiYogesh ·

MipaPremiYogesh Fri, 10/26/2018 - 23:19
कृपया चांगले वाईट कसेही अभिप्राय असल्यास द्या. मिपा वर पहिली कविता आहे.

मदनबाण Sat, 10/27/2018 - 13:55
सुरेख... गजल म्हणजे पहिले प्रेम! जसा गोऱ्या गालावरील नाजूक थेंब!!! लयं भारी !!!

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- इस हाथ ले उस दे दे ये हे प्यार का हे दस्तुर... :- PYAR KA RANG - Raageshwari

MipaPremiYogesh Fri, 10/26/2018 - 23:19
कृपया चांगले वाईट कसेही अभिप्राय असल्यास द्या. मिपा वर पहिली कविता आहे.

मदनबाण Sat, 10/27/2018 - 13:55
सुरेख... गजल म्हणजे पहिले प्रेम! जसा गोऱ्या गालावरील नाजूक थेंब!!! लयं भारी !!!

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- इस हाथ ले उस दे दे ये हे प्यार का हे दस्तुर... :- PYAR KA RANG - Raageshwari
लेखनविषय:
गज़ल गजल म्हणजे डोळ्यांच्या काजळातील रेघ! जसे श्रावणात बरसणारे मेघ!!! गजल म्हणजे जुन्या  आठवणीतील धागा! जशी कृष्णासाठी आसुसलेली राधा!!! गजल म्हणजे पहिले प्रेम! जसा गोऱ्या गालावरील नाजूक थेंब!!! गजल म्हणजे  श्रावणातील पाऊस! जसे श्रावणातील पावसात चिंब भिजलेले केस!!! गजल म्हणजे  नक्षत्र स्वाती! जसा त्या नक्षत्रात तयार झालेला सुंदर मोती!!! गजल म्हणजे ओंजळीतील हिरवंगार पान! जशी मल्हार रागातील घेतलेली सुंदर तान!!! गजल म्हणजे  राग मेघमल्हार! जसा कोणासाठी तरी केलेला साजशृंगार!!! ~ योगेश पुराणिक

तुझे नाव

कहर ·
लेखनविषय:
इतके अलगद उच्चारावे नाव तुझे ओठाने एकाच शब्दामध्ये सामावून गावे अवघे गाणे काना होऊन वीज रहावी खडीच भूमीवरती मात्र्याने मग नभासमोर खोटेच द्यावे बहाणे अनुस्वाराचे टपोर मोती अंगठित सजवावे रेखीव कोरावीत तयास्तव अर्धचंद्र कोंदने पाय मोडल्या अक्षरांनी मारावी तिरकी गिरकी ऊकाराने रुणझुणावे पायात बनून पैंजणे नदी वळवावी कडेकडेने रफार वेलांटीच्या विसर्ग घेऊन पुरी सजावी उर्वरित व्यंजने हरेक वळण, गाठ नि कोन मनामध्ये ठसावा नाव उमटता सुटून जावे जिंदगीचे उखाणे -- विशाल

मन यॉडलं यॉडलं! (यॉडलिंगवर गझल)

कुमार जावडेकर ·
काव्यरस
वेड इतकं जडलं, मन यॉडलं यॉडलं! पार पार बिघडलं, मन यॉडलं यॉडलं! स्वप्न मनात फुललं, मन स्वप्नात झुललं स्वप्नरंजनी दडलं, मन यॉडलं यॉडलं! माझं दुरून पाहणं, तुझं चोरून लाजणं कसं कळेना घडलं, मन यॉडलं यॉडलं! तुझं दिवसा टाळणं, माझं रात्रीचं झुरणं... अंगवळणी पडलं, मन यॉडलं यॉडलं! वाटे हवासा होकार; पण नकार स्वीकार! नाही खेटर अडलं, मन यॉडलं यॉडलं! - कुमार जावडेकर

आज हलके वाटले तर

कहर ·
आज हलके वाटले तर चांदण्या तोलून धर बोल.. पण नयनातुनी उघडू नको देऊ अधर उजळुनी हे विश्व अवघे सावरिशी का पदर होऊ दे गलका उसासा मोकळे कर मूक स्वर जीव घे हासून हलके ओठ हेच धनु नि शर ने कुशीतून कालडोही गुदमरूदे रात्रभर बरस आता अंतरातुनी हो पुरी सारी कसर व्यापूनिया ये तमासम गात्र गात्र नि शांत कर चांदण्या तोलून धर

खरी वाटते, पूरी वाटते

कहर ·
लेखनविषय:
खरी वाटते, पूरी वाटते, जवळ असून ती दूरी वाटते भितो तुला मी, नको मजवरी ऐशी रागावूस प्रिये क्षणभर समशेरीसम मजला तुझ्या हातची सूरी वाटते हरेक सुंदरी समोर असता, हीच फक्त माझ्यासाठी पण हवेत विरते, कणी न उरते, जातच ही कर्पूरी वाटते सारे लिहिले, तारे लिहिले, शेवट ना परी मनासारखा तुझे नाव टाळतो म्हणूनच गोष्ट जरा अधुरी वाटते तू असताना सुचे न काही, आठवांनी पण भरे वही काय करू मी? हाय!

फलीत

कहर ·

खिलजि Mon, 06/11/2018 - 13:22
एस जी म्हणतात त्याप्रमाणे खरंच गुंतागुंत वाढली आहे . माफ करा पण मी आपली गझल खालीलप्रमाणे जुळवली आहे आणि देत आहे . राग मानू नका , हलकेच घ्या ओळ आहे खूप साधी वाच अन सोडून दे शोधते आहे तयातील अर्थ तू गर्भित का इथपर्यंत मला आवडली पण पुढे थोडी सैल झाली म्हणून मी खालील प्रमाणे जशी मला योग्य वाटली तशी बनवली आहे . राग नसावा .. अर्थ साधा मीही साधा भासतो का वेगळा इशारे कळूनही तुजला आज मी अपरिचित का बीज बोता अंकुर फुटले वृक्ष त्याचा जाहला लगडली फळे विखारी हेच त्याचे फलित का सिद्धेश्वर विलास पाटणकर

कहर Mon, 06/11/2018 - 20:35
आपल्या निर्भेळ प्रतिसादासाठी धन्यवाद. काही शेर लयीत आणण्यासाठी नक्की प्रयत्न करेन. वरील प्रतिसाद वाचून एक नवीन शेर सुचला दूर तू अन दूर मी राहिली कुठली कमी भेट ना घडे या जन्मी ही अंतरे शापित का

मदनबाण Tue, 06/12/2018 - 23:30
घाव सोसून देव होतो वेदनेतून हो सृजन अन दुःखी होताच मन जन्म घे संगीत का वा...

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- मागू कसा मी अन् मागू कुणा,माझी व्यथा ही समजावू कुणा... :- भिकारी

खिलजि Mon, 06/11/2018 - 13:22
एस जी म्हणतात त्याप्रमाणे खरंच गुंतागुंत वाढली आहे . माफ करा पण मी आपली गझल खालीलप्रमाणे जुळवली आहे आणि देत आहे . राग मानू नका , हलकेच घ्या ओळ आहे खूप साधी वाच अन सोडून दे शोधते आहे तयातील अर्थ तू गर्भित का इथपर्यंत मला आवडली पण पुढे थोडी सैल झाली म्हणून मी खालील प्रमाणे जशी मला योग्य वाटली तशी बनवली आहे . राग नसावा .. अर्थ साधा मीही साधा भासतो का वेगळा इशारे कळूनही तुजला आज मी अपरिचित का बीज बोता अंकुर फुटले वृक्ष त्याचा जाहला लगडली फळे विखारी हेच त्याचे फलित का सिद्धेश्वर विलास पाटणकर

कहर Mon, 06/11/2018 - 20:35
आपल्या निर्भेळ प्रतिसादासाठी धन्यवाद. काही शेर लयीत आणण्यासाठी नक्की प्रयत्न करेन. वरील प्रतिसाद वाचून एक नवीन शेर सुचला दूर तू अन दूर मी राहिली कुठली कमी भेट ना घडे या जन्मी ही अंतरे शापित का

मदनबाण Tue, 06/12/2018 - 23:30
घाव सोसून देव होतो वेदनेतून हो सृजन अन दुःखी होताच मन जन्म घे संगीत का वा...

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- मागू कसा मी अन् मागू कुणा,माझी व्यथा ही समजावू कुणा... :- भिकारी
लेखनविषय:
काव्यरस
पाळते तू टाळतो मी ही जगाची रीत का जी बनवणाऱ्यास होता भेटला प्रेषित का काय त्या सांजेस त्याचे शब्द होते संपले अर्धवटसे वाटते आहे मला हे गीत का भंगले याच्यात काही खंगले याच्यात काही दंगले होते जयात ही ती अघोरी प्रीत का नाक डोळे ओठ कुंतल वर्णिले गेले किती नाद नाही हो जयाविन कान दुर्लक्षित का घाव सोसून देव होतो वेदनेतून हो सृजन अन दुःखी होताच मन जन्म घे संगीत का खोडले तव नाव आणि वाचली कविता पुन्हा तीच कविता भासते आहे अशी विपरीत का बंदी झाली बंदी गेली वाढली किंमत जरा जे खिशाला परवडेना ते म्हणू जनहित का उतरता उन्माद कळले एकटाच रणांगणी मित्र नाही आप्त नाही ही म्हणावी जीत का ओळ आहे खूप