पहिला मुद्दा म्हणजे कोणाही व्यक्तिच्या मृत्युनंतर ६० वर्षानंतर स्वामीत्वाचा प्रश्न राहत नाही. दुसरा मुद्दा म्हणजे त्या व्यक्तिचा उल्लेख केला तर आपण काही चोरी करीत आहे असे होत नाही. ( मी हे सर्व मराठी विनोदीलेखकाच्या कथा, कादंबर्याबद्दल लिहित आहे.)
मुख्य म्हणजे विनोदाचे झरे आटलेले नाही. चिंटु किंवा इतरत्र अनेक प्रकारे विनोदी निर्मिती होत असतेच.
आणि नैतिक पातळीवरुन असे स्वामित्व द्यावे लागले तरी काय हरकत आहे?
खरे तर असे संकेतस्थळ निर्माण करण्यात काय अडचणी येतील याचाही उहापोह व्हावा.
असा विचार करायला आणि भाषासम्रूद्धिसाठी असे संकेतस्थळे विकसीत करायला हवीत. न जाणो उद्या कदाचीत बिझनेस हाऊसेस पण यात रस घेतील.
अवांतर: आम्ही पण दादांचे पंखे आहोत म्हटलं.
-( सणकी )पाषाणभेद
त्या दुसर्या प्रकाराची कल्पना उत्तम आहे....
मराठीत असे दर्जेदार लेखन नेहमी वाचनात येत नाही....( म्हणजे इंग्रजीत येते असे कोण म्हणाला रे ?)
त्या साईटच्या मुखपृष्ठावर धोंडोपंतांची ती कविता डकवा... :)
______________________________
ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/
प्रतिक्रिया
सूचना
विनोदाचे झरे आटले आहेत का?
खरेच
त्या