जातस त जाय,
येति रावून बी
नसे काई उपाय
नेजो
पाच पोते तांदूर
पन्नास पायल्या तूर
जाता जाता हेडून घेजो
मोहावरचा मोवतूर
दूध देवाचा बंद करन
आता तुयी गाय
जातस त जाय
करजो
सकारी एक फोन
दिसबुडता आठोन
हर मैन्याले पाठवजो
रुपये हजार-दोन
तुयी वाट पायतीन
घरवाले सप्पाय
जातस त जाय
सांगजो
पोराले आपल्या झाडीच्या गोठी
बाघ कोटी ना बावनथडी कोटी
आला कई त दाखवून डाकजो
अमराईतले सेंदऱ्या, गोल्या, घोटी
निस्यान सोडून तं जाते
वल्या खपनीमदी पाय
जातस त जाय
- संकेत,
१० मार्च, २०१८, पुणे
-------------------------------------------
हेडून म्हणजे काढून
मोवतूर म्हणजे मधाचे पोळे
देवाचा म्हणजे द्यायचे
सप्पाय म्हणजे सगळे
बाघ आणि बावनथडी या नद्या आहेत.
कोटी=कुठे
निस्यान =निशाण
खपन म्हणजे चिखल, पाय रुततात असा थोडा घन असलेला चिखल. आमच्याकडे किचड हा चिखलाचा वेगळा प्रकार.
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
5728
प्रतिक्रिया
13
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
भावूक करणारी
आपला मूळ घर सोडून नोकरीसाठी शहरात राहणाऱ्या सगळ्यांनाच ही कविता भावूक करेल.
खुप सुरेख.
खुप सुरेख.
स्वामीज्जी की महान रचनांएं!
स्वामीज्जी की महान रचनांएं!
छान कविता!
नि:शब्द!! सुरेख कविता!
सांगजो, करजो.... अहिराणीच वाटली.
स्वामी संकेतानंद
मिपावर काही नावं अशी आहेत, की नाव वाचून धागा उघडावा आणि नेहमीच भारी वाटतं.
सुंदर रचना
स्वामीजी कीपीटप!
Sandy
अर्थ दिल्याबद्दल धन्यवाद,
अर्थ दिल्याबद्दल धन्यवाद, बरीचशी कळली, वाचायला गोड वाटली.
काय गोडवा! आवडली.
काय गोडवा! आवडली.
आवडली भावपूर्ण कविता !
आवडली भावपूर्ण कविता !
स्वामी तिन्ही
ठिकाणी
सुंदर!
सुंदर, अर्थपूर्ण कविता!
सुंदर.
सुंदर.
सुरेख कविता! भाषा आणि भावना
सुरेख कविता! भाषा आणि भावना दोन्हीतला गोडवा आवडला!!