जर्जरी वार्धक्य माझे

त — तिमा, Sun, 02/07/2016 - 19:53

जर्जरी वार्धक्य माझे तू पहाटे गोंजरावे जीर्ण काया, क्षीण माया, तू जरासे थोपटावे लागुनी थंडी कहारी, खोकल्याची उबळ यावी हे प्रिये तू मज जरासे मधुविलेपन चाटवावे श्वास माझा लागलेला म्रुत्युची चाहूल भिववे आर्जवी स्पर्शात तूही मज जरासे सावरावे दे मला आधार मांडी, जीव माझा कोंडताहे मी तुला जागे करावे परि स्वत: निसटून जावे.

6281 वाचन

💬 प्रतिसाद (21)

वाह, विडंबन पण म्हणता येईल

विजय पुरोहित

Sun, 02/07/2016 - 20:35 नवीन

वाह, विडंबन पण म्हणता येईल आणि व्यथा पण... जबर कल्पना...

:(

पैसा

Sun, 02/07/2016 - 22:11 नवीन

एकदा वाचून गेले. काही लिहायचा धीर झाला नाही. स्वतःची अशा वयात कल्पनाही करावी असे वाटत नाही. :(

असंच काहीसं

श्रीरंग_जोशी

Sun, 02/07/2016 - 22:51 नवीन

असंच काहीसं मलाही वाटलं...

↩ प्रतिसाद: पैसा

कविता आवडली

कविता१९७८

Sun, 02/07/2016 - 22:18 नवीन

कविता आवडली

मस्त आहे.

ज्ञानोबाचे पैजार

Mon, 02/08/2016 - 09:35 नवीन

मस्त आहे. वाचताना बोरकरांची संधिप्रकाशात आठवली, तेव्हा सखे आण तुळशीचे पान, तुझ्या घरी वाण नाही त्याची तूच ओढलेले त्यासवें दे पाणी, थोर ना त्याहुनी तीर्थ दुजें वाळल्या ओठां दे निरोपाचे फूल; भुलीतली भूल शेवटली पैजारबुवा,

!! ही कविताही आवडली.

खेडूत

Mon, 02/08/2016 - 11:22 नवीन

!! ही कविताही आवडली.

↩ प्रतिसाद: ज्ञानोबाचे पैजार

...

मोगा

Mon, 02/08/2016 - 11:12 नवीन

मस्त .

स्वाल्लिड हो !

अत्रुप्त आत्मा

Mon, 02/08/2016 - 11:37 नवीन

स्वाल्लिड हो !

कविता आवडली

विवेकपटाईत

Mon, 02/08/2016 - 11:39 नवीन

कविता आवडली

:( विंडंबन+विराणी+भाव कविता

माहितगार

Mon, 02/08/2016 - 14:41 नवीन

:( विंडंबन+विराणी+भाव कविता पोचलीही आणि भावलीही. मागे केव्हातरी राजन खान यांचा खर्‍या प्रेमाची प्रचिती वार्धक्यातच येते अशा स्वरुपाचा लेख दैनिक सकाळच्या पुरवणीत वाचलेला तुमच्या कवितेवरून परत एकदा आठवला. पु.ले.शु.