बोंबलेवाडीत चिअरगर्ल्स

चांगले लिहीले आहे. अजुन ऐउ दे. सखाराम गटणे (धमु, छोटा डॉन, आंद्या, पिवळा डांबिस, विजुभाउ इ. यांच्या वर्गातला :))

ते उंच, धिप्पाड बैल पाहून आधी त्या चिअरगर्ल्सच बुजल्या. मग त्यांचे कपडे बघून ते बैल बुजले. हाहाहा!!! कुणीतरी त्यांच्यावर पैसे उडवले,क्रिकेटवरून तिसरे महायुद्ध वगैरे पण मनोरंजक. एकंदर लेख आवडला;पण कल्पनाविलास आणखी रंगवता आला असता,असे वाटले. (हसरा)बेसनलाडू द.मा.मिरासदार शैलीची,त्यांच्या पात्रांची व प्रसंगांची का कोण जाणे आठवण होऊन गेली. . (स्मरणशील)बेसनलाडू

मध्येच एकीचा पाय चुकून दुसरीच्या पायावर पडला. ती किंचाळली. इंग्रजीत काहीतरी कचकचीत शिवीच हासडली तिनं. मग पहिलीचंही अवसान गळालं. तिनं झिरमाळ्या खेळवाव्यात तशा तिच्या झिंज्या उपटल्या. दोघी एकमेकींच्या उरावर बसल्या. हसुन हसुन पोट दुखले !! आजुबाजुचे लोक माझ्याकडे आ वासुन पाहात आहेत!! फारच छान !! अजुन येऊदे! :)) अभय

हाहाहा.. मस्तय मजा आली... :) ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

गावात कुणी सार्वजनिक ठिकाणी घाण करू नये, म्हणून जागोजागी देवाबिवांचे फोटो आणि टाइल्स लावण्याची मोहीम त्यांनी काढली. त्या खर्चात स्वच्छतागृहंच बांधून झाली असती, असं लक्षात आलं. तेव्हा हणमंतरावांनी गावात शेकडो स्वच्छतागृहं उभारली. घरांच्या संख्येपेक्षा स्वच्छतागृहंच जास्त, अशी परिस्थिती झाली होती. काही लोक तर राहती घरं सोडून स्वच्छतागृहांतच राहायला गेले.

=))

ते उंच, धिप्पाड बैल पाहून आधी त्या चिअरगर्ल्सच बुजल्या. मग त्यांचे कपडे बघून ते बैल बुजले. त्यांना आवरल्यानंतर पुन्हा जमवाजमव झाली.

भारीच :)

या अनोख्या आणि अनपेक्षित कुस्तीचा धसका घेऊन त्यांना फीट आली होती. ""कुणीतही कांदा नाहीतर चप्पल आणा रे! '' गर्दीतून एक जण ओरडला.

हा हा हा..... मजा आली. अवांतरः हा 'आपला अभिजीत' गेले बरेच दिवस कुठे भुमिगत झाला होता बरे? (बघ बघ, गेल्या वेळी म्हणालास कोणी विचारले नाही, ह्या वेळी मी विचारले की नाही?)

ते उंच, धिप्पाड बैल पाहून आधी त्या चिअरगर्ल्सच बुजल्या. मग त्यांचे कपडे बघून ते बैल बुजले. त्यांना आवरल्यानंतर पुन्हा जमवाजमव झाली.>>>>>>>>> =)) ................ http://picasaweb.google.co.in/zakasrao

हसून हसून पोट दुखणं ही अतिशयोक्ती वाटली. मला तरी हे लिखाण (लिहिताना) एवढं हास्यकारक वाटलं नव्हतं.