आजच्या स्त्रीची अशीही एक प्रतिमा " वंदना मॅडम " - अंतिम

सुन्न !!

...किती तफावत आहे ना दोन्ही दृश्यांमध्ये.!
दोन्ही मध्ये एक गोष्ट कॉमन आहे... निसर्गनियम्...पण परिस्थिती?...कमालीची वेगळी!
छान स्केच केलय..
तीन दा वाचला लेख...
पुनः तीच विषण्णता..

समाजव्यवस्थेतली विषमता आणि नैतिकतेच्या बुरख्या आडून चाललेले सगळेच उद्योग जर असे समजले तर वेड लागेल.
तुम्ही टोकदार अनुभव प्रामाणिकपणे लिहिला आहे.

ग्लोबलाय्झेशन म्हण्ट्ल की हे आलच.. जास्त कही बोलन्याची इछा नाही .... नाहीतर नविन वाद.... पण अस ऐकुन वाइट वट्त हो...

लीखान उत्तम...

खरोखर सुन्न झले मन

थेऊर, डोणजे, बुधवार पेठ... सगळीकडं पकडलं गेल्यावर सर्वांग शक्य नसले तरी किमान तोंड झाकुन घेण्याची गरज नक्की काय असते ते आता जरा उमगल्यासारखं वाटतंय!

सुन्न...

अशा गोष्टी आजच्याच काळात घडत आहेत यावर विश्वास ठेवणं कठीण आहे.

शीर्षक खटकले. आजच्या स्त्रीची प्रतिमा लेखकाच्या डोळ्यासमोर अशी आहे का? दिसतं ते सगळंच आवडतं, मनावर कोरलं जातं असं नव्हे. निदान अशा स्त्रिया माझ्या मनावर (चांगला) परिणाम करत नाहीत, त्यामुळे शीर्षक खटकले.

कथा आवडली. कथेची मांडणीदेखिल चांगली आहे.

वर अदिती यांनी म्हटल्याप्रमाणे, शीर्षकामुळे आजच्या स्त्रीचे सामान्यीकरण होते आहे.

अवांतर - स्वीटच्या आतदेखिल हील्सचा टॉक्-टॉ़क आवाज येत होता? स्वीटमध्ये कार्पेट नव्हता काय? हे निरीक्षण अर्थातच गौण!

समाज हा विषमतेवरच आधारलेला आहे.गरीब श्रीमंत उच्चभ्रु मध्यम वर्गीय शिक्षित अशि़क्षित व्यभिचारी असे अनेक लोक सामावलेले आहेत. चालायचच.
पण अदिती म्हणाली तस आजची स्त्री हा उल्लेख खटकला.
हे म्हणजे शितावरुन भाताची परीक्षा केल्यासारख झाल.

बाकी अनुभव सुरेख कथन केला आहे.

व्यक्ती, तितक्या प्रकृती !!
हि आजच्या स्रीची अशीही प्रतिमा सरसकट होऊ शकत नाही
Was there no wamp ever existed in earlier era ?
जशी त्या काळी पूजनिय स्त्री सीता होती तशी कैकई ही देखील स्त्री होती
हिडिंबा पण राकक्षिण जरी होती पण स्त्री च होती जिचे नंतर भिमाशी लग्न नंतर झाले विदर्भाजवळच्या काही गावात तर तिची पूजा पण करतात का ते मात्र माहीत नाही.
मग आजच्या स्त्री बद्ध् ल असे सरसकट लिहणे थोडे अयोग्य वाटते.

आजचे Page3 High Profile LifeStyle हे स्त्री पुरुष या दोघांच्या बाबतीत घृणास्पद असू शकते. पण फक्त स्त्री बध्दलच असे हे शिर्षक थोडेसे खटकले. काही High Profile पुरुषांचेही वागणे फारसे वंदनीय नाही. त्यामुळे जिथे पैसा आहे पण संस्कार नाहीत तेथे हे असे प्रकार सर्रास बघायला मिळतात.
They all come into same Disgusting Category and can never be proved to be Ideal for any generation.

सुहास अगदी वरच्या पट्टीचे लेखक आहेत कारण वाचकाला खिळवून ठेवण्याचे कसब त्यांच्यात नक्कीच आहे. पण कळत-नकळत वाचक, लेखकाने लिहलेल्या मजकुराला सहमत होत जातो.
तेव्हा लेखकास नम्र विनंती, अशी वाक्ये जपून वापरावीत.

बाकी सुहास च्या लिखाणाला तोड नाही ! लेख आवडला हे आधीच सांगितले आहे .

"अशीही एक" हे महत्त्वाचे. त्यापलीकडे अर्थाचे एम्बॉसिंग इथे होऊ नये. कारण, इथं केवळ ती वंदना नाही. त्यापलीकडंही काही स्त्रिया आहेत. त्यामुळं अर्थ लावायचेच झाले तर तेही संदर्भ घ्यावे लागतीलच.
हा विषय दोन्ही बाजूंनी असाच असतो. म्हणूनच शिवराय एकच असतात. अफझलखानही एकच असतो. बाकी बिन-चेहऱ्याची, मातीच्या पायाचीच माणसं असतात. त्यांच्यातून प्रतिमा निर्माण होत नाहीत. प्रतिमा निर्माण होतात ती माणसं बिन-चेहऱ्याची असत नाहीत, त्यांचे पाय मातीचे असतात हे सांगून चालत नाही.
इतका ग्रेनेस स्वीकारला तर हीही एक प्रतिमा असू शकते आणि अशाच प्रतिमा पुरूषांच्याही असतात हे स्वीकारणं अवघड जाऊ नये.

तुमची वर्णन करण्याची हातोटी आवडली.

बाकी, अशा स्त्रिया "आजच्या" च आहेत असे नाही. असे प्रकार पूर्वीही होत असावेत असा अंदाज आहे. :)

सुहासशेठ,
बेंगलोर तुमच्या लिखाणाला चांगलेच मानवलेले दिसते..
जबरदस्त स्टोरी टेलिंग.. अफलातून पकड..अभिनंदन..
(वाचक)केशवसुमार
आणिक्रमश: असून दोन्ही भाग एकत्र दिले त्याबद्दल आभार..
(आभारी)केशवसुमार
बाकी आजची वगैरे वाद चालू दे..
(दुर्लक्ष)केशवसुमार

सुहास अतिशय प्रभावी लेखन करतो. मागे एका लेखात/प्रतिसादात सुहासने उल्लेख केल्याप्रमाणे बिका ज्यांनी सुहासला लिहायला उद्युक्त केले त्याबद्दल धन्यु!

शीर्षकात "अशीही" शब्द असल्याने निदान मला तरी त्यात काही आक्षेपार्ह वाटत नाही.

थेउरचे काय ते एकदा सगळे बाहेर येउ द्या. असे समजत होतो की उत्साही तरुणांची पार्टी , आवाज, गोंधळ, ट्रॅफीकजाम इ. मुळे थेउरकरांना त्रास व म्हणुन पोलीस कारवाई. पण आता थेउरला बुधवारपेठेच्या बाजुला नेल्याने एकदा काय ते सांगाच. नवरात्रीत गरबा खेळायला बाहेर पडता येते पण मग नंतरच्या दिवसात गर्भपाताचे प्रमाण वाढते असे गेली काही वर्षे ऐकतोय तर २०-२२ वर्षाच्या मुलांनी पार्टी केली व त्यात असे काहीसे घडले तर ते वेगळे कसे? २०-२२ वर्षाच्या / सज्ञान लोकांनी कसे वागावे हे कोण ठरवणार? जे कळले आहे त्याप्रमाणे ही पार्टी एका खाजगी स्थळी झाली. आपल्या समाजात जिथे नैतिकतेच्या व्याख्या, संस्कृती यावर इतके बोलले जाते तिथे सगळ्यांच्या नजरेत भरेल व आपलीच पार्टी संपेल, पैसे व संधी वाया जाईल असे वर्तन ही मुले कसे काय करतील? निदान आम्ही मुले जेव्हा ओली पार्टी गच्चीत करायचो तेव्हा आजुबाजुला त्रास होणार नाही व कोणी तक्रार करुन आपले तीर्थप्राशन अडकवू नये व पुन्हा गच्चीत पार्टी करता यावी याची खबरदारी घ्यायचो ते आठवले. म्हणुन असे म्हणतोय हो. बाकी आवाजाचा त्रास ह्या मुलांच्या पार्टीचा वेगळा कसा? थेउरमधे सर्व लग्न, उत्सव अत्यंत शांततेत होतात का? लाउड स्पीकर, धिंगाणा हे शब्द थेउरमधे कधीच नव्हते का? थेउरकरांना लग्नसिझन मधे कोल्हापूरला पाठवले पाहीजे :-) अर्थात इथे हे नमूद करु इच्छितो की आवाजाचा त्रास मला आक्षेपार्ह आहे त्याबद्दल मी तिथे असतो तर मीच पोलीसांना बोलावले असते पण त्या मुला मुलींनी काय कपडे घातले आहे व त्यांचे नक्की काय चालले आहे याच्याशी मला सोयरसुतक नाही. पण इथे तसाच सुर निघतोय असे वाटल्याने हे लिहावेसे वाटले.

>ताडीवाला रोडच्या मनपाच्या शाळेत कुठल्याश्या तरी योजने-अंर्तगत, गरीब विद्यार्थ्यांना 'फुकट गणवेष' वाटप झाल़ं होतं, त्याच योजनेतून तिला मिळालेला हा स्कर्ट तोकडा पडला आणि मास्तरीणबाईने भर वर्गात तिला झापले, विषय गावभर झाला. बाहेर छेडछाड आणी घरात हाड-हि़ड झाली. अवमानाने संतापलेल्या या विद्यार्थिनीनं आत्महत्या केली.

ही बाब अतिशय गंभीर. १) तोकडा स्कर्ट मुळात घालून शाळेत जाताना घरात कोणी हाड-हिड कशी केली नाही? २) १५ वर्षाची मुलगी तिला गणवेश घातल्यावर शाळेत असे चालणार नाही हे लक्षात येणार नाही हे पचायला कठीण आहे. ३) बर शाळेत नक्की बाईंनी कसे झापले? खाजगीत सुनवायला हरकत नव्हती पण कदाचित तो सगळा वर्ग मुलींचा असेल व इतर मुलींनाही हे कळावे म्हणुन बाईंनी हा विषय वर्गात काढलाही असेल. म्हणा जर त्या नेहमीच्या शिक्षीका असतील तर आत्महत्या करु शकणारी, संवेदनाशील विद्यार्थीनी ओळखता यायला हवी ३) बर जर स्कर्ट तोकडा असेल तर लगेच छेडछाड करणारे असले कसले गावकरी, महान संस्कृतीचे वारसदार द ग्रेट भारतीय नागरीक ना? (अरेरे बहुदा सगळे महान भारतीय संस्कृती विसरुन पाश्चात्य माध्यमांच्या प्रभावाखाली गेलेले असावेत नै?) व सगळ्यात दुर्दैव म्हणजे जिथुन आधार मिळावा असे घरातुन हाड-हिड का झाली? इतकी की मुलीने आत्महत्या करावी? अरेरे!

असो दोन चार ओळीच्या बातम्यातुन स्पष्ट चित्र निदान मला तरी नाही दिसत :-(

पण जर खरच असे असेल अतिशय दुर्दैवी घटना. याला जबाबदार कोण?

सुहास छान लिहलं आहेस...

एकदम सही लिहिलंय. थेट तात्या स्टाईल लिखाण. आवडलं.

ह्या गोष्टीतल्या बाईच्या जागी पुरूष आहे अशी कल्पना करा. मग हे "वंदन सर" आजचे असेही पुरूष आहेत का?

काही वैश्विक सत्यं लक्षात घ्यायला हवीतः

• लैंगिक इच्छा ही मूलभूत प्रवृत्ती आहे. त्यामुळे ती सर्व काळांतल्या सर्व परिस्थितींतल्या स्त्री-पुरुषांमध्ये आढळते. तसंच तिचं विरेचन केल्यानं मिळणारं सुख हेदेखील मूलभूत आहे.
• वर्ण, धन, राजसत्ता अशा अनेक कारणांमुळे मनुष्याला उपभोगाच्या अधिक संधी उपलब्ध होतात. उपभोग अनेक गोष्टींचा असतो. लैंगिक उपभोग हा त्यापैकी एक आहे.
• पुरुषप्रधान संस्कृतीत इतकी वर्षं स्त्रियांना उपलब्ध असणार्‍या (विविध प्रकारच्या) उपभोगांच्या संधींवर मर्यादा होत्या. अजूनही अनेक स्त्रियांवर त्या आहेत. पण आता काही स्त्रियांना उपभोगाच्या संधी उपलब्ध होत आहेत.

रोलेक्स घड्याळ, आयफोन, मर्सिडीझ गाडी यांसारख्या गोष्टी ज्यांना परवडतात, त्या वर्गाकडे नाकं मुरडून पाहण्याची प्रवृत्ती एकेकाळी भारतीय समाजात होती. स्वातंत्र्यलढा, गांधी, समाजवाद अशा अनेक गोष्टींचे पदर त्या प्रवृत्तीला होते. आता तसं राहिलं नाही. साधी राहणी, उच्च विचारसरणी हा आता समाजाचा आदर्श नाही. अशा परिस्थितीत एकंदर उपभोगाचं प्रमाण वाढलं, तसंच ते लैंगिक उपभोगाच्या बाबतीतही होणार. इथून मागे जाणं आता शक्य नाही. (केवळ तालिबानीच ते करू धजतात. आणि आपण तसे नाही. आपल्याला तसं व्हायचंही नाही.) मग वंदना मॅडमसारख्या व्यक्तींविषयी त्रागा करणं अवास्तव आहे असं वाटतं. अभय बंगांना कदाचित ते करण्याचा नैतिक हक्क आहे, पण शॉपिंग मॉल, ब्रँडेड कपडे, शांपू, सनस्क्रीन, कोक, मॅकडोनाल्ड, 'लेज' चिप्स, मिनरल वॉटरच्या बाटल्या, २४ तास गळत राहणार्‍या टी.व्ही. वरच्या शेकडो वाहिन्या अशा विविध उपभोगाच्या गोष्टींचा आनंद घेणार्‍या, राज्यभर वीजकपात चालू असताना घरात इन्व्हर्टर बसवून स्वतःच्या उपभोगसाधनांत खंड पडू न देणार्‍या, 'ग्लोबल वॉर्मिंग'च्या काळात नवनवी गाड्यांची मॉडेल्स रस्त्यावर आणून मग होणार्‍या ट्रॅफिक जॅममध्ये 'फार पोल्यूशन आहे' म्हणून गाडीत ए.सी. लावणार्‍या मध्यमवर्गीय समाजाला हा नैतिक हक्क नाही, असं वाटतं.

लेख आणि लिखाण दोन्ही अप्रतिम.
बाकी चालु असलेल्या चर्चेबद्दल काहीच बोलु शकत नाही, कारण हा लेख मी एका अज्ञात वाचकाच्या दृष्टीने वाचला.

.