=)) =)) =)) =)) फक्कड जमलाय

मजेदार अनुभव. मागच्या वर्षी नवीन कंपनीत रुजू होण्याआधी अशाच काही टेस्ट करायला सांगितल्या होत्या. बंगळूरच्या एका टोकाहून दुसर्‍या टोकाला बाईक दामटवत भर उन्हाळ्यात पॅथोलॉजी लॅब मध्ये पोहोचल्यावर काउंटर वरच्या (सुबक ठेंगणी) तरूणीनं एक प्लास्टीकचा फ्लास्क दिला आणि अगदी बोटांनी किती मिलीलिटर पाहिजे ते माप पण दाखवलं. मला भयानक एंबेरेसिंग झालं होतं. कधी एकदा तिथून पळून जाउ असं वाटत होतं . पण तीनं दाखवलेलं माप घामाघूम अवस्थेत भलतच जास्त वाटल्यानं पाणी पिउन थोडावेळ तीथंच बसावं लागलं होतं! :) त्या कंपनीत काही गेलो नाही पण सगळ्या चाचण्या फुकटात करून घेतल्या. ;)

माझी पॅथोलॉजी लॅब आहे. आपला रक्तपिपासू

मस्तच...

चाचणीत काहीच निघाले नाही म्हणून विनोद सुचतोय

मस्त बंगळूरला कोठे असता. मी पण सध्या बंगळूरलाच आहे.

एकदम खुसखुशीत!

मजा (-मझा असे वाचावे) आला.

अनेकदा अशा तपासण्यांमधे नसलेले रोग असल्याचे सांगुन लुटले जाते. माझ्या माहितीत असे लोक आहेत ज्यांना 'तात्काळ अ‍ॅडमिट व्हा, उद्या सकाळीच अँजिओग्राफी करुन टाकु. ८० % टक्के ब्लॉकेज आहे, कधीही काहीही होऊ शकते' असे सांगितले गेले होते. वर 'जायच तर जा पण काहीही कधीही होऊ शकतं, त्यापेक्षा वेळीच ऑपरेशन केलेले बरे' असा सल्ला दिला जातो आणि पेशंटला शक्यतो 'कुलिंग पिरियड' मिळु देत नाहीत. मात्र माझ्या परिचयाची ती व्यक्ति तशीच बाहेर पडली आणि दुसर्‍या दिवशी एशियन हार्ट मध्ये एका परिचित कार्डिओलॉजिस्टला भेटली आणि त्याने काहीही झालेले नसल्याचे ठामपणे सांगितले. ती व्यक्ति अजुनही मजेत व ठणठणीत आहे. अनेकदा आवश्यक नसलेल्या तपासण्या करायला सांगितल्या जातात. मिटर चालु. अनेकदा नामांकित पंचतारांकित हॉस्पिटलमध्ये तिथे बसविलेल्या सर्व यंत्रांद्वारे होणार्‍या सर्व तपासण्या सक्तिने करतात. त्याशिवाय पैसे वसूल कसे होणार? हॉस्पिटलमध्ये गेल्यावर पहिला प्रश्न 'बील कंपनी देणार का/ मेडिक्लेम आहे का? ' असा असतो. रोगाचे निदान/ तपासण्या व उपचार त्यानुसार ठरतात. तुम्ही भाग्यवान आहात,सुटलात.

=)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) एवढं भारी लिहीता मग तुम्ही 'मूखदूर्बळ' कशाने हो ? ;-)

बिल फुगलेले वाटते. संपूर्ण चांचण्या साधारण २०००/- मधे करुन मिळतात, व रक्त फक्त एकच नळी भरुन काढले जाते, जेवणानंतर फार तर परत एकदा.

एकदम खुसखुशीत लेख जमलाय, राव.. रक्त गेल्याने (मनातील) विनोदी सेल्स वाढले आहेत वाटतं.. ;-) टकाटक लेख.. लगे रहो !

मजेशीर लेखन नुकताच अनुभव घेतला गेला आहे

लेखन आवड्या. मजेदार.

लेखन आवडले..

आनंद आहे, वर मराठी माणसानं लिहिल्याप्रमाणे काही निघालं नाही म्हणुन विनोद सुचतोय, काही निघाल्यानंतर विनोद सुचला असता तर अजुन जास्त कौतुक वाटलं असतं, मजेशीर लिखाण.

ते ऐकायला मी थांबलो नाही. तडक उडप्या कडे जाऊन उपमा रवा मसाला ऑर्डर केली आणि ते येइपर्यंत उपमा-शिरा मिक्स आणि फिल्टर कॉफी झोडली. मग रवा-मसाल्या नंतर पुन्हा एक कॉफी. गेलेल रक्त भरुन नको का काढायला? मूख्दुर्बल सायबा, ह्यी वर दिल्याली आमची क्वाप्पी तुमी काय म्हून करून र्‍हायले बॉ ? . आपल्या रक्त तपासणीचा पंचनामा संध्याकाळी ६ वाजता असतो. सबब हा दिवस होटेलमधे खायची हुक्मी संधी. कारण सकाळच्या लिपस्टिक वाल्या सुंदरीने पोटभर नाष्टा करा असे बजावलेले असते ना ?

३७५० म्हण्जे खूपच कमी.यात स्ट्रेस टेस्ट,ई सी जी आणि जठराची कसली तरी टेस्ट करण्यासाठी माझ्या आईंना अदमीत केल होत.२दिवसान्च दवाखान्याच भाद,तपासण्यांचे पैसे,रात्रभर दवाखान्याच्या त्या औशधि वासात तळमळत झोपण्याचे ३५००० झाले.तुम्हाला सुरेख पाथोलोजी म्हण्जे खूप साद्धा दवाखाना सांगितला होता डॉक्टरांनी.आम्हाला जहांगीरमध्ये जायला सांगितलं होत.आणि एवढं करूनही काहीच निघाल नाही.छातीत दुखण्याच कारण आहे असिडीती.

मस्त, खुसखुशीत लेख. अभिनंदन. १२-१४ तास उपाशी राहून रक्तशर्करा तपासल्यावर, जेवल्या नंतर पुन्हा २ तासांनी रक्तशर्करा तपासून घ्यावी. ते जास्त फायदेशीर ठरते. चाळीशीच्या पुढे दरवर्षी आणि काही समस्या/व्याधी असेल तर दर सहा महिन्यांनी तपासण्या कराव्यात.

""""""तरी बर तीने ओंजळ नाही पुढे केली ते """""" लै म्हंजे लैच भारी

हा.हा.. छान अनुभवकथन. चांगला प्रयत्न आहे. आणि एवढ्या चाचण्या करून 'ऑल इज वेल' रिपोर्ट मिळाल्याबद्दल अभिनंदन. >>नळावर पाणी भरायला आलेली महीला अचानक पाण्याची मोठी धार लागल्यावर खुशीत यावी आणि बादल्या, घागरी, हंडे, पातेली भरुन घ्यावी तशी ती नळ्या भरुन घेत होती >> हे खूप आवडलं :-)

धन्यवाद मंडळी

लेख आवडेश !!!

पर्वा अर्धाच वाचुन झाला होता. आज पुर्ण वाचला. झ्याक जमला आहे एक्दम.

=)) =)) =)) =)) फक्कड जमलाय

मजेदार अनुभव. मागच्या वर्षी नवीन कंपनीत रुजू होण्याआधी अशाच काही टेस्ट करायला सांगितल्या होत्या. बंगळूरच्या एका टोकाहून दुसर्‍या टोकाला बाईक दामटवत भर उन्हाळ्यात पॅथोलॉजी लॅब मध्ये पोहोचल्यावर काउंटर वरच्या (सुबक ठेंगणी) तरूणीनं एक प्लास्टीकचा फ्लास्क दिला आणि अगदी बोटांनी किती मिलीलिटर पाहिजे ते माप पण दाखवलं. मला भयानक एंबेरेसिंग झालं होतं. कधी एकदा तिथून पळून जाउ असं वाटत होतं . पण तीनं दाखवलेलं माप घामाघूम अवस्थेत भलतच जास्त वाटल्यानं पाणी पिउन थोडावेळ तीथंच बसावं लागलं होतं! :) त्या कंपनीत काही गेलो नाही पण सगळ्या चाचण्या फुकटात करून घेतल्या. ;)

माझी पॅथोलॉजी लॅब आहे. आपला रक्तपिपासू

मस्तच...

चाचणीत काहीच निघाले नाही म्हणून विनोद सुचतोय

मस्त बंगळूरला कोठे असता. मी पण सध्या बंगळूरलाच आहे.

एकदम खुसखुशीत!

मजा (-मझा असे वाचावे) आला.

अनेकदा अशा तपासण्यांमधे नसलेले रोग असल्याचे सांगुन लुटले जाते. माझ्या माहितीत असे लोक आहेत ज्यांना 'तात्काळ अ‍ॅडमिट व्हा, उद्या सकाळीच अँजिओग्राफी करुन टाकु. ८० % टक्के ब्लॉकेज आहे, कधीही काहीही होऊ शकते' असे सांगितले गेले होते. वर 'जायच तर जा पण काहीही कधीही होऊ शकतं, त्यापेक्षा वेळीच ऑपरेशन केलेले बरे' असा सल्ला दिला जातो आणि पेशंटला शक्यतो 'कुलिंग पिरियड' मिळु देत नाहीत. मात्र माझ्या परिचयाची ती व्यक्ति तशीच बाहेर पडली आणि दुसर्‍या दिवशी एशियन हार्ट मध्ये एका परिचित कार्डिओलॉजिस्टला भेटली आणि त्याने काहीही झालेले नसल्याचे ठामपणे सांगितले. ती व्यक्ति अजुनही मजेत व ठणठणीत आहे. अनेकदा आवश्यक नसलेल्या तपासण्या करायला सांगितल्या जातात. मिटर चालु. अनेकदा नामांकित पंचतारांकित हॉस्पिटलमध्ये तिथे बसविलेल्या सर्व यंत्रांद्वारे होणार्‍या सर्व तपासण्या सक्तिने करतात. त्याशिवाय पैसे वसूल कसे होणार? हॉस्पिटलमध्ये गेल्यावर पहिला प्रश्न 'बील कंपनी देणार का/ मेडिक्लेम आहे का? ' असा असतो. रोगाचे निदान/ तपासण्या व उपचार त्यानुसार ठरतात. तुम्ही भाग्यवान आहात,सुटलात.

=)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) एवढं भारी लिहीता मग तुम्ही 'मूखदूर्बळ' कशाने हो ? ;-)

बिल फुगलेले वाटते. संपूर्ण चांचण्या साधारण २०००/- मधे करुन मिळतात, व रक्त फक्त एकच नळी भरुन काढले जाते, जेवणानंतर फार तर परत एकदा.

एकदम खुसखुशीत लेख जमलाय, राव.. रक्त गेल्याने (मनातील) विनोदी सेल्स वाढले आहेत वाटतं.. ;-) टकाटक लेख.. लगे रहो !

मजेशीर लेखन नुकताच अनुभव घेतला गेला आहे

लेखन आवड्या. मजेदार.

लेखन आवडले..

आनंद आहे, वर मराठी माणसानं लिहिल्याप्रमाणे काही निघालं नाही म्हणुन विनोद सुचतोय, काही निघाल्यानंतर विनोद सुचला असता तर अजुन जास्त कौतुक वाटलं असतं, मजेशीर लिखाण.

ते ऐकायला मी थांबलो नाही. तडक उडप्या कडे जाऊन उपमा रवा मसाला ऑर्डर केली आणि ते येइपर्यंत उपमा-शिरा मिक्स आणि फिल्टर कॉफी झोडली. मग रवा-मसाल्या नंतर पुन्हा एक कॉफी. गेलेल रक्त भरुन नको का काढायला? मूख्दुर्बल सायबा, ह्यी वर दिल्याली आमची क्वाप्पी तुमी काय म्हून करून र्‍हायले बॉ ? . आपल्या रक्त तपासणीचा पंचनामा संध्याकाळी ६ वाजता असतो. सबब हा दिवस होटेलमधे खायची हुक्मी संधी. कारण सकाळच्या लिपस्टिक वाल्या सुंदरीने पोटभर नाष्टा करा असे बजावलेले असते ना ?

३७५० म्हण्जे खूपच कमी.यात स्ट्रेस टेस्ट,ई सी जी आणि जठराची कसली तरी टेस्ट करण्यासाठी माझ्या आईंना अदमीत केल होत.२दिवसान्च दवाखान्याच भाद,तपासण्यांचे पैसे,रात्रभर दवाखान्याच्या त्या औशधि वासात तळमळत झोपण्याचे ३५००० झाले.तुम्हाला सुरेख पाथोलोजी म्हण्जे खूप साद्धा दवाखाना सांगितला होता डॉक्टरांनी.आम्हाला जहांगीरमध्ये जायला सांगितलं होत.आणि एवढं करूनही काहीच निघाल नाही.छातीत दुखण्याच कारण आहे असिडीती.

मस्त, खुसखुशीत लेख. अभिनंदन. १२-१४ तास उपाशी राहून रक्तशर्करा तपासल्यावर, जेवल्या नंतर पुन्हा २ तासांनी रक्तशर्करा तपासून घ्यावी. ते जास्त फायदेशीर ठरते. चाळीशीच्या पुढे दरवर्षी आणि काही समस्या/व्याधी असेल तर दर सहा महिन्यांनी तपासण्या कराव्यात.

""""""तरी बर तीने ओंजळ नाही पुढे केली ते """""" लै म्हंजे लैच भारी

हा.हा.. छान अनुभवकथन. चांगला प्रयत्न आहे. आणि एवढ्या चाचण्या करून 'ऑल इज वेल' रिपोर्ट मिळाल्याबद्दल अभिनंदन. >>नळावर पाणी भरायला आलेली महीला अचानक पाण्याची मोठी धार लागल्यावर खुशीत यावी आणि बादल्या, घागरी, हंडे, पातेली भरुन घ्यावी तशी ती नळ्या भरुन घेत होती >> हे खूप आवडलं :-)

धन्यवाद मंडळी

लेख आवडेश !!!

पर्वा अर्धाच वाचुन झाला होता. आज पुर्ण वाचला. झ्याक जमला आहे एक्दम.

छान माहिती अमोल केळकर

एका कुशल वैद्यकीय व्यक्तीमत्त्वाची उत्तम ओळख. अवांतर : कोण म्हणतो 'ओक' आडनावाच्या सगळ्याच व्यक्ती अंधश्रद्धाळू असतात? ;)

डॉक्टरांचे लोकसत्तामधील लेख वाचलेले होतेच पण त्यांच्या प्रत्यक्ष व्यक्तिमत्त्वाविषयी सुरेख ओळख करून दिलीत.

नरेंद्र गोळे साहेब, अतिशय उत्तम लेख डॉ. संजय ओक ह्यांचि माहिती अतिशय सुंदर झाली आहे.

डॉ. संजय ओक ह्या विलक्षण व्यक्तिमत्त्वाची ओऴख ह्या लेखाद्वारे करून दिल्याबद्दल श्री. नरेंद्र गोळे ह्यांना अनेकानेक धन्यवाद. फार सुंदर, वाचनिय लेख.

डॉक्टरांचे लोकसत्तामधील लेख वाचलेले होतेच पण त्यांच्या प्रत्यक्ष व्यक्तिमत्त्वाविषयी सुरेख ओळख करून दिलीत. आपला वल्ली नव्हे चौ रा.

खरेच छान माहिती. लोकसत्तामधले लेख वाचताना हा कोणी खूप मोठा माणूस असेल असं वाटायचं.

प्रशासकास न बोललेल्या शब्दांचा अर्थ समजण्याचे, न टाकलेले सुस्कारे ऐकण्याचे आणि अस्फूट अश्रूंना पुसून टाकण्याचे सामर्थ्य असावे असा त्यांचा प्रशासकीय दृष्टीकोन आहे.

त्यांचे लेखन वाचले असेल त्यांना तर हे विधान अगदी पटेल. अवांतरः राजा एडवर्ड स्मृती शुश्रुषालय वाचल्यावर पटकन विचार आला, "अरे पण ते केईम मध्ये होते ना?" :-)

उत्तुंग व्यक्तिमत्त्वाची छान ओळख.

डॉ. संजय ओक हे एक आदरणीय व्यक्तिमत्व आहे. आजच्या जगांत, अपवाद म्हणून देवानेच हे दूत पाठवले असावेत ,सामान्य माणसांसाठी. उत्तम ओळख करुन दिली आहे.

>>राजा एडवर्ड स्मृती शुश्रुषालय के इ एम

डॉ. संजय ओक ह्यांचे लेख लोकसत्तामधून वाचले आहेत. लेखातून ते अनेक विषय फार सहजपणे हाताळतात. त्यांच्या लेखातून त्यांच्या व्यक्तिमत्वाचे कित्येक पैलू उजागर होतात, पण गोळे साहेबांनी फारच छान ओळख करून दिली. धन्यवाद.

छान माहिती दिलीत . मनापासून धन्यवाद.

समर्थ व्यक्तीमत्वाची समर्थपणे करुन दिलेली ओळख आवडली.

नरेंद्र जी, डॉ. संजय ओक त्यांच्या व्यक्तिमत्वाचे पैलू सांगून आपण फारच सुंदर ओळख करून दिली. धन्यवाद.

अमोल केळकर, विसुनाना, वल्ली, निश, प्रभाकरजी, चौकट राजा, सुधीर, मस्त कलंदर, पैसा, तिरशिंगराव, आशु, शिशिर, संतोष जोशी, जाई आणि शशिकांत, आपणा सगळ्यांना प्रतिसादाखातर मनःपूर्वक धन्यवाद!

छान माहिती अमोल केळकर

एका कुशल वैद्यकीय व्यक्तीमत्त्वाची उत्तम ओळख. अवांतर : कोण म्हणतो 'ओक' आडनावाच्या सगळ्याच व्यक्ती अंधश्रद्धाळू असतात? ;)

डॉक्टरांचे लोकसत्तामधील लेख वाचलेले होतेच पण त्यांच्या प्रत्यक्ष व्यक्तिमत्त्वाविषयी सुरेख ओळख करून दिलीत.

नरेंद्र गोळे साहेब, अतिशय उत्तम लेख डॉ. संजय ओक ह्यांचि माहिती अतिशय सुंदर झाली आहे.

डॉ. संजय ओक ह्या विलक्षण व्यक्तिमत्त्वाची ओऴख ह्या लेखाद्वारे करून दिल्याबद्दल श्री. नरेंद्र गोळे ह्यांना अनेकानेक धन्यवाद. फार सुंदर, वाचनिय लेख.

डॉक्टरांचे लोकसत्तामधील लेख वाचलेले होतेच पण त्यांच्या प्रत्यक्ष व्यक्तिमत्त्वाविषयी सुरेख ओळख करून दिलीत. आपला वल्ली नव्हे चौ रा.

खरेच छान माहिती. लोकसत्तामधले लेख वाचताना हा कोणी खूप मोठा माणूस असेल असं वाटायचं.

प्रशासकास न बोललेल्या शब्दांचा अर्थ समजण्याचे, न टाकलेले सुस्कारे ऐकण्याचे आणि अस्फूट अश्रूंना पुसून टाकण्याचे सामर्थ्य असावे असा त्यांचा प्रशासकीय दृष्टीकोन आहे.

त्यांचे लेखन वाचले असेल त्यांना तर हे विधान अगदी पटेल. अवांतरः राजा एडवर्ड स्मृती शुश्रुषालय वाचल्यावर पटकन विचार आला, "अरे पण ते केईम मध्ये होते ना?" :-)

उत्तुंग व्यक्तिमत्त्वाची छान ओळख.

डॉ. संजय ओक हे एक आदरणीय व्यक्तिमत्व आहे. आजच्या जगांत, अपवाद म्हणून देवानेच हे दूत पाठवले असावेत ,सामान्य माणसांसाठी. उत्तम ओळख करुन दिली आहे.

>>राजा एडवर्ड स्मृती शुश्रुषालय के इ एम

डॉ. संजय ओक ह्यांचे लेख लोकसत्तामधून वाचले आहेत. लेखातून ते अनेक विषय फार सहजपणे हाताळतात. त्यांच्या लेखातून त्यांच्या व्यक्तिमत्वाचे कित्येक पैलू उजागर होतात, पण गोळे साहेबांनी फारच छान ओळख करून दिली. धन्यवाद.

छान माहिती दिलीत . मनापासून धन्यवाद.

समर्थ व्यक्तीमत्वाची समर्थपणे करुन दिलेली ओळख आवडली.

नरेंद्र जी, डॉ. संजय ओक त्यांच्या व्यक्तिमत्वाचे पैलू सांगून आपण फारच सुंदर ओळख करून दिली. धन्यवाद.

अमोल केळकर, विसुनाना, वल्ली, निश, प्रभाकरजी, चौकट राजा, सुधीर, मस्त कलंदर, पैसा, तिरशिंगराव, आशु, शिशिर, संतोष जोशी, जाई आणि शशिकांत, आपणा सगळ्यांना प्रतिसादाखातर मनःपूर्वक धन्यवाद!

वेगळ्या कल्पनेचे लेखन आवडले.

कल्पक आविष्कार पाभे! :) -लालरंग

कविकल्पनेतच 'इंटरेस्टिंग जर्म' आहे असं वाटलं :-) (स्वगतः 'सर्व-रक्तीय' म्हणजे 'सहिष्णू' असं अभिप्रेत असेल का? तसं असलं तर 'जंतू' नेमका कशाचा आहे आणि त्याला 'सहिष्णू' सावज वर्ज्य का असावं हे नीटसं कळलं नाही :-( पण ते झालं माझं न्यून, कवितेच्या ज्या समजल्या त्या ओळी आवडल्याच. [बाकी 'नस' म्हणजे चेतातंतू, रक्तवाहिनी नव्हे, एवढं एकच शास्त्रीय खुस्पट :-) अर्थात्, नसेतही जंतू प्रवेश करू शकतातच.] . )

रोचक लिखाण

व्वा..व्वा...पा.भे...अल्टिमेट कल्पना लढवलीत... पण अजुन थोडं रंगवायचं ना पुढे,,,मजा आली असती... :-(

फारच छान रुपक..

वेगळ्या कल्पनेचे लेखन आवडले.

कल्पक आविष्कार पाभे! :) -लालरंग

कविकल्पनेतच 'इंटरेस्टिंग जर्म' आहे असं वाटलं :-) (स्वगतः 'सर्व-रक्तीय' म्हणजे 'सहिष्णू' असं अभिप्रेत असेल का? तसं असलं तर 'जंतू' नेमका कशाचा आहे आणि त्याला 'सहिष्णू' सावज वर्ज्य का असावं हे नीटसं कळलं नाही :-( पण ते झालं माझं न्यून, कवितेच्या ज्या समजल्या त्या ओळी आवडल्याच. [बाकी 'नस' म्हणजे चेतातंतू, रक्तवाहिनी नव्हे, एवढं एकच शास्त्रीय खुस्पट :-) अर्थात्, नसेतही जंतू प्रवेश करू शकतातच.] . )

रोचक लिखाण

व्वा..व्वा...पा.भे...अल्टिमेट कल्पना लढवलीत... पण अजुन थोडं रंगवायचं ना पुढे,,,मजा आली असती... :-(

फारच छान रुपक..

स्तुत्य प्रयत्न. पण या यादीतील काही औषधांच्या विक्रीवर (जगात अन्यत्र) असुरक्षिततेच्या कारणास्तव बंदी आहे असा माझा समज आहे. अशीच एक आयुर्वेदिक औषधांची (किंवा पर्यायी औषधव्यवस्थांची - alternative medicine- आयुर्वेद, होमिओपॅथी, युनानी वगैरे ) यादी करता येईल का?

ऊपयुक्त माहिती .. यात एक 'आय ग्लास', तसेच थर्मामीटर पण असायला हवा . तसेच सर्व औषधांची expiry date वेळोवेळी तपासणे जरूरीचे आहे.

कापुस आणि बॅडेड.

Non-Steroidal Anti-Inflammatory Drugs (NSAIDs) ibuprofen, aspirin, and naproxen to relieve : these are all pain killers, aspiran , combiflam etc . come in this group Loperamide: these are use to stop loose motion. but since thay stop movement of intestine to stop the motion person may get constipation due to lack of movement of itestine. they should be used with caution. Metronidazole, a broad spectrum antibiotic for amoebic, protozoan infections : while travelling because of contaminated food or water we start getting vomitting and/or loose motion. NOR METROGYL IN TAB FORM FOR ADULTS AND SYRUP FOR KIDS IS A MUST MUST MEDICINE ONE SHOULD CARRY IN TRAVEL. because people tend to take medicines like b quinol or lomotil which do not treat the cause. but stop the motion of intestine. but travel diarrhoeas are mostly due to contamination. Antihistamines – diphenhydramine (Benadryl) for allergic reactions : these are all allegy medicines. histamine is released in blood when you get an insect bite or if you have allergies of any kind. one starts getting itching , swelling , rednessetc. antihistaminics relieve these symptoms. eg.tab. vozet or zyzal or avil. you can carry them in first aid box. tab. atarax is also useful. tab cetrizine mentioned above for cold also is anti histaminic. some extra medicines suggested: tab. domstal mouth dispersible10 mg(vomiting)) tab. histac evt. for acidity. ( don't use eno for acidiity. it increases sodium level in blood) you can use tab. pan40, pan d( acidity with vomiting) carry a crape bandage also for sudden ankle sprain etc. हे सर्व मराठीत लिहायचे म्हणजे अवघड!

एक बाटली भरलेली हवी...

औषधांची मृत्यूतारीख लक्षात ठेवणे, वेळच्यावेळी त्यानुसार औषधे बदलणे इत्यादी कामे कंटाळवाणी होतात. प्रथमोपचार पेटीतील बहुतेक औषधे न वापरताच तिथल्या तिथेच पेटीतच मृत्यू पावतात. त्या मुळे ज्या औषधांचा तातडीच्या वेळी उपयोग होतो (जेंव्हा केमिस्टचे दुकान बंद असते) अशीच औषधे जवळ बाळगावीत. जसे, पॉन्स्टन फोर्टे - दाढ दूखीवर, डोके दुखीवर. ऑट्रीव्हिन - नाक चोंदण्यावर. पण ह्याची सवय लागू शकते. त्यामुळे जरा कमी परिणामकारक पण सवय लागणार नाही असे इप्कॉर्टीन नेसल ड्रॉप्स वापरावयास हरकत नाही. डेक्टारिन क्रिम - फंगल इन्फेक्षन साठी. प्रत्येकाच्या प्रकृतीमानानुसार औषधांचा कमी अधिक गुण येतो. काही औषधे एखाद्याला धोकादायक ठरू शकतात. त्यामुळे ह्याच्या-त्याच्या सांगण्यावरून घेण्यापेक्षा डॉक्टरांच्या सल्ल्याने औषधे घेणे जास्त सुरक्षित.

Savalon Certilak K2Cr2O7 Volini spray Adhe. Tape small Adhe. Tape big Scissor Absor.cotton Gauze 10x10cm Absor.cotton Snake bite Lancet Eye pad Cotton Bandage Small Cotton Bandage Big Thermometer Chlorexidine Gauze Electrol Powder Band Aid Betadine Soframycin Silverex Lupisulide-P Floxip-TZ Gentamicin

लिस्ट मारुतीच्या शेपटाप्रमाणे वाढतच चाललीये. आता फर्स्ट-एड बॉक्स घ्यावा की फर्स्ट-एड बॅग घ्यावी या विचारात पडलोय. :p

उपयुक्त माहिती अआणि या विक मध्येच हा बॉक्स तयार करणार होतो त्यामुळे खुपच छान वाटले..

कैलासजीवन, अमृतांजन, व्हिको टर्मरिक क्रिम.

colpol - अंगदुखी vasline move sprey band aid Detol small tissue paper. erythro 250 घश्यासाठी खोकल्यासाठी उत्तम

काही 'ब्रँड्स' राहीलेत असे वाट्टे.

स्तुत्य प्रयत्न. पण या यादीतील काही औषधांच्या विक्रीवर (जगात अन्यत्र) असुरक्षिततेच्या कारणास्तव बंदी आहे असा माझा समज आहे. अशीच एक आयुर्वेदिक औषधांची (किंवा पर्यायी औषधव्यवस्थांची - alternative medicine- आयुर्वेद, होमिओपॅथी, युनानी वगैरे ) यादी करता येईल का?

ऊपयुक्त माहिती .. यात एक 'आय ग्लास', तसेच थर्मामीटर पण असायला हवा . तसेच सर्व औषधांची expiry date वेळोवेळी तपासणे जरूरीचे आहे.

कापुस आणि बॅडेड.

Non-Steroidal Anti-Inflammatory Drugs (NSAIDs) ibuprofen, aspirin, and naproxen to relieve : these are all pain killers, aspiran , combiflam etc . come in this group Loperamide: these are use to stop loose motion. but since thay stop movement of intestine to stop the motion person may get constipation due to lack of movement of itestine. they should be used with caution. Metronidazole, a broad spectrum antibiotic for amoebic, protozoan infections : while travelling because of contaminated food or water we start getting vomitting and/or loose motion. NOR METROGYL IN TAB FORM FOR ADULTS AND SYRUP FOR KIDS IS A MUST MUST MEDICINE ONE SHOULD CARRY IN TRAVEL. because people tend to take medicines like b quinol or lomotil which do not treat the cause. but stop the motion of intestine. but travel diarrhoeas are mostly due to contamination. Antihistamines – diphenhydramine (Benadryl) for allergic reactions : these are all allegy medicines. histamine is released in blood when you get an insect bite or if you have allergies of any kind. one starts getting itching , swelling , rednessetc. antihistaminics relieve these symptoms. eg.tab. vozet or zyzal or avil. you can carry them in first aid box. tab. atarax is also useful. tab cetrizine mentioned above for cold also is anti histaminic. some extra medicines suggested: tab. domstal mouth dispersible10 mg(vomiting)) tab. histac evt. for acidity. ( don't use eno for acidiity. it increases sodium level in blood) you can use tab. pan40, pan d( acidity with vomiting) carry a crape bandage also for sudden ankle sprain etc. हे सर्व मराठीत लिहायचे म्हणजे अवघड!

एक बाटली भरलेली हवी...

औषधांची मृत्यूतारीख लक्षात ठेवणे, वेळच्यावेळी त्यानुसार औषधे बदलणे इत्यादी कामे कंटाळवाणी होतात. प्रथमोपचार पेटीतील बहुतेक औषधे न वापरताच तिथल्या तिथेच पेटीतच मृत्यू पावतात. त्या मुळे ज्या औषधांचा तातडीच्या वेळी उपयोग होतो (जेंव्हा केमिस्टचे दुकान बंद असते) अशीच औषधे जवळ बाळगावीत. जसे, पॉन्स्टन फोर्टे - दाढ दूखीवर, डोके दुखीवर. ऑट्रीव्हिन - नाक चोंदण्यावर. पण ह्याची सवय लागू शकते. त्यामुळे जरा कमी परिणामकारक पण सवय लागणार नाही असे इप्कॉर्टीन नेसल ड्रॉप्स वापरावयास हरकत नाही. डेक्टारिन क्रिम - फंगल इन्फेक्षन साठी. प्रत्येकाच्या प्रकृतीमानानुसार औषधांचा कमी अधिक गुण येतो. काही औषधे एखाद्याला धोकादायक ठरू शकतात. त्यामुळे ह्याच्या-त्याच्या सांगण्यावरून घेण्यापेक्षा डॉक्टरांच्या सल्ल्याने औषधे घेणे जास्त सुरक्षित.

Savalon Certilak K2Cr2O7 Volini spray Adhe. Tape small Adhe. Tape big Scissor Absor.cotton Gauze 10x10cm Absor.cotton Snake bite Lancet Eye pad Cotton Bandage Small Cotton Bandage Big Thermometer Chlorexidine Gauze Electrol Powder Band Aid Betadine Soframycin Silverex Lupisulide-P Floxip-TZ Gentamicin

लिस्ट मारुतीच्या शेपटाप्रमाणे वाढतच चाललीये. आता फर्स्ट-एड बॉक्स घ्यावा की फर्स्ट-एड बॅग घ्यावी या विचारात पडलोय. :p

उपयुक्त माहिती अआणि या विक मध्येच हा बॉक्स तयार करणार होतो त्यामुळे खुपच छान वाटले..

कैलासजीवन, अमृतांजन, व्हिको टर्मरिक क्रिम.

colpol - अंगदुखी vasline move sprey band aid Detol small tissue paper. erythro 250 घश्यासाठी खोकल्यासाठी उत्तम

काही 'ब्रँड्स' राहीलेत असे वाट्टे.

झक्कास.

//अँटीडिप्रेसंट होतं गळ्यात/// आवडल ! //'होतील पिल्ले त्याला'. 'ते ....नाव माझ्या...' ती चाचरली, 'माझ्या नवर्‍याच आहे' म्हणाली/// हा हा :-)

दादा, 'क्रीडा 'मध्ये ही पोस्ट कशाबद्दल ?????

आ डौ ली !!!

झक्कास.

//अँटीडिप्रेसंट होतं गळ्यात/// आवडल ! //'होतील पिल्ले त्याला'. 'ते ....नाव माझ्या...' ती चाचरली, 'माझ्या नवर्‍याच आहे' म्हणाली/// हा हा :-)

दादा, 'क्रीडा 'मध्ये ही पोस्ट कशाबद्दल ?????

आ डौ ली !!!

वर्तमानपत्रामधील बातमीवरून http://www.esakal.com/esakal/20111108/5462120897906034687.htm

बर. मग आपण सगळ्यांनी मिळून आता काय करायला पाहिजे असं म्हणता?

प्राध्यापक्,विद्यार्थिनींची झेंगाटे पूर्वीपासून आहेत. सहसा दोन्ही बाजू 'शांत' झाल्या की झेंगाट मिटते. पण ही केस जरा अतीच आहे.

१) कुंजीर यांच्यात न्यूटन डार्विन पातळीचे असे काय गुण आहेत की त्यांचा अनुवंश घेऊन मूल व्हावे अशी इच्छा आहे? २) मूल हवेच तर "टेस्ट ट्यूब" पद्धतीचा आग्रह का? धन्यवाद

" कुंजीर यांच्यात न्यूटन डार्विन पातळीचे असे काय गुण आहेत की त्यांचा अनुवंश घेऊन मूल व्हावे अशी इच्छा आहे?" खरा मुद्दा आहे "मूल हवेच तर "टेस्ट ट्यूब" पद्धतीचा आग्रह का?" ++++++१११११

.

वर्तमानपत्रामधील बातमीवरून http://www.esakal.com/esakal/20111108/5462120897906034687.htm

बर. मग आपण सगळ्यांनी मिळून आता काय करायला पाहिजे असं म्हणता?

प्राध्यापक्,विद्यार्थिनींची झेंगाटे पूर्वीपासून आहेत. सहसा दोन्ही बाजू 'शांत' झाल्या की झेंगाट मिटते. पण ही केस जरा अतीच आहे.

१) कुंजीर यांच्यात न्यूटन डार्विन पातळीचे असे काय गुण आहेत की त्यांचा अनुवंश घेऊन मूल व्हावे अशी इच्छा आहे? २) मूल हवेच तर "टेस्ट ट्यूब" पद्धतीचा आग्रह का? धन्यवाद

" कुंजीर यांच्यात न्यूटन डार्विन पातळीचे असे काय गुण आहेत की त्यांचा अनुवंश घेऊन मूल व्हावे अशी इच्छा आहे?" खरा मुद्दा आहे "मूल हवेच तर "टेस्ट ट्यूब" पद्धतीचा आग्रह का?" ++++++१११११

.

७. सुवर्ण भस्म ५ ग्रॅम ८. हिरा भस्म ५ ग्रॅम

या औषधांची एक मजेशीर आठवण आहे. आमच्या बॉसला एकदा असाच उभ्या टोपीवाल्या जडीबुटी वैद्याने ३५-४० हजारांना लुंगवले होते. बॉसने त्याची 'आंतरिक' पीडा त्या वैद्यासमोर उघड केली होती ;-) सुवर्ण भस्म, हिरा भस्म आणि बदाम चूर्ण अशी १०-१२ औषधे त्याने आणायला सांगितली. पुण्यात मिळतील म्हणे. पैसे घेऊन मी आणि त्या जडीबुटीवाल्याचा पोरगा पुण्यातील कुठ्ल्या तरी पेठेतल्या एका जुन्या वाड्यात ती औषधे घ्यायला गेलो. सुवर्ण भस्म आणि हिरा भस्माच्या किमती ऐकूनच मी गार पडलो. पण वैद्याने किमतीबद्दल आधीच अंदाज दिल्याने तेवढे पैसे सोबत होते. सुवर्ण भस्म आणि हिरा भस्माच्या त्या छोट्या पुड्या खूप गार लागत होत्या. घरी आलो तरी ते भस्म थंड्गार होते एवढे निश्चित. पुण्यातील एका अंधार्‍या वाड्यात चालणार्‍या आयुर्वेदिक फार्मसीतुन ही औषधे आणली. त्या वैद्याने ही औषधे वापरुन एक पेस्ट आणि दुधासोबत पोटात घ्यायचे एक औषध तयार करुन दिले. २-३ महिने ते औषध खाऊन आणि ती पेस्ट इच्छित ठिकाणी लाऊनही काही परिणाम साधला नाही, नुसता त्या पेस्ट्चा वास सुटतो आणि अंडरपँट खराब होते.. असे बॉसमहाशय सांगत होते. वैद्याने आयुर्वेदिक औषधांच्या नावाखाली ३५-४० हजारांना चुना लावला आहे हे हळुहळु स्पष्ट झाले. अधिक शोध करता हे सुवर्ण भस्म, हिरा भस्म विकणार्‍यासोबत वैद्याचे आधीच संधान असते असे कळले. ते लोक आमचा यात काही वाटा नाही असे सांगतात, पण खरेदी झाल्यानंतर त्या दुकानाकडून त्यांना त्यांचे कमिशन मिळते म्हणे. बॉस मला म्हणे.. च्यायला तु पैसे घेऊन तिकडेच पळून तरी जायचे होते ;-) शेवटी त्यांनी ती औषधे अर्ध्या किमतीत विकायला काढल्याचे मित्रमंडळीत जाहीर केले. पण घेतो कोण?

ते सगळे ठिक आहे हो. पण हे औषध वापरुन तुम्हाला काय फायदा झाला का नाय ? का नुसताच अजून एका धाग्यापुरता विषय मिळाला येवढ्या खर्चात ? बाकी जीभेचे हाड मोडले असेल तर हे औषध चालायचे नाही ना? 'औषध फक्त बाह्योपचारासाठी आहे. पिऊ नये' असे लिहीले आहे म्हणून चौकशी हो.

जंगल पपिता ठीक .. पण.... २. रत्नज्योत तेल ५० मिली ३. वातचिंतामणी रस ५ ग्रॅम ४. योगेंद्र रस ५ ग्रॅम ५. कुमार कल्याण रस ५ ग्रॅम ६. पंचरत्न अनमोल रस ५ ग्रॅम ७. सुवर्ण भस्म ५ ग्रॅम ८. हिरा भस्म ५ ग्रॅम ही कृती धनगराची आहे?????????

आयुर्वेदात गुग्गुळ हे अतिशय बहुगु णी औषध हाडे लवकर जुळुन येण्यास उपयोगी पडते. पण ते योग्य सल्ल्याने घ्यावे. होमिओपथीवर वि श्वास असेल तर सिंफायटम हे औषध घ्यावे.

ह्या लेखातील औषधाची सत्यता कितपत असावी ह्याबाबत शंका वाटते. मात्र ह्या निमित्ताने संभाजी राजे ह्यांच्या जीवनावरील छावा कांदबरीतील एक उतारा आठवला त्यात एक धनगर संभाजी राजांना एक अंगठी देतो . विष बाधा झालेल्या अन्नावरून ती फिरवल्यास तिचा रंग बदलत असे ह्याच अंगठी च्या जोरावर संभाजी राजांवरील संभाव्य विषबाधा टळते असा उल्लेख होता.

वरील लेखातील औषधांपैकी योगेन्द्र रस हे औषध मी पोटात घेऊन बघितले आहे. ते पण खूप महाग असते. त्याने हृदयाचे पंपी ग सुधारते आणि भयानक भूक लागते.

भस्म कसे करावे हि कृती समजली असेल हे पण खुप अशक्य वाटते.तरी देखिल ह्याचा काही उपयोग झाला आहे काय हे तुम्ही सांगा.

एवढा खर्च ह्या अस्ल्या औषधावर करण्यापेक्षा तुम्हाला त्याचा बराच सदुपयोग करता आला असता. ;) अधिक माहिती व्यनितुन सांगेन.

अरे जामोप्या तू हे औषध घेतले आहे का? का नुसताच प्रचार चालु आहे?

मी तयार केले आहे. औषध. शेवाळी रंगाचे तेल तयार झाले आहे.

या लेखातील मते लेखकाची स्वतःची आहेत. मिसळपाव संस्थळाची अधिकृत मते नाहीत. लेखात दिलेल्या उपायांबद्दल काही शास्त्रशुद्ध आधार असल्यास त्याचा लेखकाने उल्लेख केलेला नाही. तसेच औषधाचा परिणाम काय झाला याबद्दल काही निरीक्षण्/निष्कर्ष यांचाही उल्लेख केलेला नाही. कोणा वाचकाला या लेखातील उपचार करायचे असतील तर आपल्या जबाबदारीवर करावेत. -संपादक मंडळ वरील सुचना या लेखाच्या सुरवातीस दिलीत तर फार फार बरे होईल.

फ्रॅक्चरवरचे धनगराचे आयुर्वेदिक औषध यातल्या औषध या शब्दाला तीव्र आक्षेप. पाककृती म्हणून टाकायला हरकत नाही. पण असल्या काहीतरी भंपक गोष्टी करून त्यासाठी हजारो रुपयांना खिशाला चाट लावण्याच्या प्रकाराला भोंदूगिरी म्हणायला हवी. मिपावर असणाऱ्या डॉक्टर मंडळींनी याविषयी अधिक कणखर भूमिका घ्यावी ही अपेक्षा आहे. आधीच नाडीचा अनुभव घेऊन बघा असे लेख येतात. आता हे! एखाद्या पदार्थाचं भस्म म्हणजे जळल्यावर शिल्लक रहाणारा पदार्थ असा माझा अंदाज आहे. तो बरोबर आहे का? तसं असल्यास हिऱ्याचं भस्म म्हणजे कार्बन डाय ऑक्साइड का? मग तो इतका महाग का असतो?

मी स्वत: स्वर्ण भस्म अन हिरा भस्म विकते. कॅश, क्रेडीट कार्ड, मनी ट्रांस्फर स्विकारते. भस्म अस्सल २४ कॅ. सोने अन अस्सल अफ्रीकेतल्या हीर्‍यापासुन बनवलेले आहे. कृपया व्यनि करावा.

या "औषधावर" सरसकट टीका करण्या पेक्षा येथे कुणी आयुर्वेद तज्ज्ञ असतील तर त्यांनी मत प्रदर्शन क रणे योग्य होईल.

गुढी पाडव्याला आमचा 'पाडवा' झाला. म्हणजे मला अ‍ॅक्सिडेंट झाला आणि पाय मोडला. आरारा... माझं पण हेच झाल होतं...फकस्त तंगड्याच्या जागी हात होता. गेल्या आठवड्यात सहज नरसोबावाडीला गेलो. आहाहा... वाडी गावावर आपलं प्रेम हाय. :) अजुन सुद्धा माझ हाड थोडसं दुखतयं ! गुग्गुळ ट्राय मारुन पहावे म्हणतो. वरती एका प्रतिसादात संभाजी महाराजांचे उदा. दिले आहे, ते वाचुन आठवले की जुन्या राजा-महाराजांच्या काळी एक दिवा असे, तो दिवा अन्नाच्या जवळ नेत... अन्नात विष असल्यास ज्योतीचा रंग बदलत असे असे कुठेसे वाचल्याचे आठवतय.

जामोप्या हे काय अस्सल धनगरी औशिद न्हाय. त्यात हाडसांधीचा पाला आन निर्गूडीचं तेल आस्तय. शिवाय घोरपड खाल्ली की लवकर बरा होतो माणूस अस म्हणत्यात. कुनीतरी येडी घातली तुम्हाला. आता उरलेलं तेल -आय मीन- औशिद इकायला त्या ज्याकी श्राफ ला बलावा, अन ५-५ हजारात टीवी वर विका. मधून मधून चीप ग्येष्ट म्हनून रोहिनी हात-तंगडी बाई. ४-२ फिरंगी म्हातारे पन घेऊ बलावून. तिच्या मारी. आप्रेशन क्कशापाई केलं म्हंतो मी? डायरेक्ट हाडवैद्याकडून चोळून घेऊन शिंप्याकडच्या चिंध्यांनी बांधून लवकर बरं झालं असतं.. -(आनंदाने फुकटात चोळून देणार!) गोपाळ

जागो ग्राहक जागो. असो. प्यारे तुम्ही कधी जागे होणार?

पुराने जमानेमे ऋषीमुनी एखाद्याला रागावून नजरेने भस्म करीत. भस्म मिळवण्याची ही सर्वात स्वस्त मेथड आहे असे वाटते. बाकी हातपाय मोडल्यावर पळत (आपल्या पायाने नव्हे) डागदरबाबूंकडे जाणे योग्य!

हाड्सांधिचा पाला मिळतो तो वापरुन पाहा, एव्हढा महाग पण नाही पडणार, अन बराचसा उपयोग ही होतो अस माझे सासरे म्हणतात. अर्थात घरात कुणाच काही मोडल की माझे सासरे अगदी स्वखर्चान हा पाला घेउन जातात अन चार दिवस रोज त्या गरिब बिचार्‍या मोडक्याला आणी मोडुन परत येतात. फार जबरदस्तीन हा रस गऴ्याखाली उतरतो, अन तो पुरा प्यायला की नाही हे माझे सासरे अगदी डोळ्यात तेल घालुन पहातात. स्वगत : पंडित पुरे मुर्ख ठरले आता सही बदलावी का?

हा धागा काही कारणांमुळे दृष्टीतून निसटला होता, आज दिसलाय. एकूणच इथले प्रतिसाद बघता (आणि गविभाऊंची साद ऐकता) काही लिहिणे आवश्यक वाटल्यामुळे हा प्रतिसाद प्रपंच. जामोप्यांना समजलेलं 'औषध' हा आयुर्वेदाच्या नावाखाली घडणारा अशास्त्रीय भंपकपणाचा नमुना आहे. अशा गोष्टींमुळे आयुर्वेद शास्त्र बदनाम होत असल्याने काही गोष्टी नमूद करणं आवश्यक वाटलं. आज आयुर्वेद शास्त्र हे घरकी मुर्गी बनलेलं आहे. कुणीही उठावं आणि परंपरागत ज्ञानाचं लेबल लाऊन त्यासंदर्भात आपले तारे तोडावेत असं दृष्य सगळीकडेच दिसतं. मग त्यात जो उठतो तो तज्ञ बनतो. त्याने रीतसर या शास्त्राचं शिक्षण घेतलं असो वा नसो, आयुर्वेदावर बोलण्याचा त्यांना जणु परवानाच मिळालेला असतो. पुन्हा आयुर्वेदाच्या नावाखाली काहीही खपवता येतं असाही लोकांचा एक ग्रह झालेला असतो आणि म्हणूनच यातून वर सांगितलेल्यासारखी औषधी कृति पसरवली जाते. परिणामी आयुर्वेदातल्या चांगल्या औषधांनाही टिकेचे धनी व्हावं लागतं. पुढे संपूर्ण आयुर्वेदालाच चौकशीच्या पिंजर्‍यात उभं रहावं लागतं. कोणतंही औषध वाईट नसतं. "योजकस्तत्र दुर्लभः।" हाच अडचणीचा भाग आहे. जामोप्यांनी नंतर मिसळायला सांगितलेली वातचिंतामणी रस ५ ग्रॅम योगेंद्र रस ५ ग्रॅम कुमार कल्याण रस ५ ग्रॅम पंचरत्न अनमोल रस ५ ग्रॅम सुवर्ण भस्म ५ ग्रॅम हिरा भस्म ५ ग्रॅम ही औषधे वैयक्तिक रीत्या अत्यंत महत्त्वाची औषधं आहेत आणि त्यांचं कार्यकारित्वही वादातीत आहे. प्रॉब्लेम कुठे आहे, तर ही औषधं आभ्यंतर प्रयोगांची म्हणजे पोटात घ्यायची आहेत. बाह्योपचारांमध्ये निदान मला तरी त्यांची उपयुक्तता शून्य अभिप्रेत आहे. पुन्हा हे प्रमाणही तसं का आहे याचा काहीही पत्ता लागत नाही. महत्त्वाचं म्हणजे यातलं एकही औषध तैलविद्राव्य नसल्यामुळे कुणी कितीही त्वचेवरून चोळलं तरी हे घटक शरीरात काहीही परिणाम दाखवू शकतील असं मला अजिबात वाटत नाही. यामुळे सदर तैल औषधाचा वापर करण्याचा सल्ला मी तरी देणार नाही. अर्थात जामोप्यांनी रुपडे खर्च करून ते बनवलेलंच आहे तर त्यांनी त्याचा प्रयोग जरूर करावा कारण खर्च केलेल्या प्रत्येक रुपयाचा उपभोग घेतलाच पाहिजे असंही मी समजतो मग बनवलेलं औषध फेकून देण्यापेक्षा वापरलेलं काय वाईट? औषधाचं कार्यकारित्व हे ते वापरणार्‍याच्या मनोभूमिकेवरही अवलंबून असतं तेव्हा त्यांनी निश्चिंतपणे नि अत्यंत विश्वासाने त्याचा उपयोग करावा मात्र इतर कुणी मुद्दामून सदर महाग प्रयोग करण्याच्या भानगडीत पडू नये असंच मी म्हणेन. वरती घासकडवींनी

ज्या पदार्थाच्या गुणाविषयी काहीही सर्वमान्य अनुभव नाही त्याला औषध म्हणू नये असं माझं मत आहे.

असं मत व्यक्त केलेलं आहे. हे मत एखाद्या विशिष्ट वैयक्तिक औषधी मिश्रणाच्या बाबतीत (Proprietary Medicine) मान्य होण्यासारखंच आहे मात्र त्यात पुढे ते हळदीला औषध मानतात कारण हे पिढ्यांपिढ्या आलेलं (परंपरागत) ज्ञान आहे. याच वेळेला हे देखिल लक्षात घ्यायला हवंय की वर उल्लेखलेली औषधंसुद्धा पिढ्यांपिढ्या चालत आलेली औषधं आहेत. हळद घरगुती आहे म्हणून तुम्ही जाणता आणि बाकीच्यांची नावं वैद्यवर्गापुरतीच मर्यादित राहतात. तुम्हाला माहिती नाहीत म्हणून ती औषधं नाहीत असं म्हणणं चुकीचं होईल. मात्र अशा औषधांचं योग्य मिश्रण कोणालाही करता येतं हा निव्वळ गैरसमज आहे. चरकाचार्यांनीच म्हण्टलंय, "योगसंयोगजं फलं ऋषयः खलु जानन्ति।" अर्थात औषधांच्या मिश्रणांचा काय परिणाम होईल ते समजणं सामान्यांचं काम नाहीच आहे. खरंतर खूपदा तज्ञांनाही ते समजणं कठीण असतं पण अभ्यासांति समजू शकतं. म्हणूनच माहिती असलेल्या औषधांची सरसकट मिश्रणं उपयोगी पडतीलंच असं म्हणता येत नाही. त्यांनीच वर म्हण्टलंय की अशा नव्या औषधांसाठी 'डबल ब्लाईण्ड टेस्ट' केल्यावरच त्यांच्या औषधित्वावर शिक्कामोर्तब होईल. खरंय, हा एक मार्ग आहे पण तो 'नव्या' मिश्रणांसाठी मानावा लागेल. ग्रंथोक्त अर्थात 'जनरीक' मिश्रणांसाठी त्याची आवश्यकता नसते कारण अनेक वर्षांच्या पारखण्यातूनच त्यांचा अन्तर्भाव अशा मान्यताप्राप्त प्राचीन ग्रंथांमध्ये झालेला असतो. जामोप्यांच्या औषधि कृतिबद्दल इतकंच म्हणेन की ही कृति माझ्या तरी ग्रांथिक म्हणजे 'जनरीक' कृति म्हणून कुठे वाचनात आलेली नाही. जामोप्यांनी सांगितल्याप्रमाणे आयुर्वेदाच्या नावाखाली गरजवंत व्यक्तिंना नाडून पैसे कमवण्याचा धंदा सरसकट अनेक ठीकाणी होताना दिसतो. हा लबाड व्यक्तिंच्या लबाडीचा भाग आहे. योग्य माहितीने अशा गोष्टींना आळा घालता येतो मात्र बरेचदा आपली फसवणूक झालेली समजूनही त्याबद्दल लोकं योग्य तो बोध घेत नाहीत आणि म्हणून पर्यायाने आयुर्वेदाच्या नावाखाली अशा गोष्टी सुरूच राहतात. चुकतात ती माणसं पण दोष दिला जातो आयुर्वेदाला! पुढे अशी फसलेली माणसं याचं पर्यवसान 'आयुर्वेद हे शास्त्रच नव्हे' यात करतात आणि हे फार वाईट आहे. असो. जामोप्या आणि मदनबाण, तुमच्या दु:खात सहभागी आहे. गुग्गुळ आणि हाडमोडी या त्रासात उपयुक्त आहेतच पण त्यातही गुग्गुळाचा प्रयोग तुम्ही जरूर करा. मांसपेशी आणि हाडांच्या दुखण्यांवर त्याचा चांगला परिणाम होतो याची खात्री बाळगा. :-)

अशी महाग औषधे घ्यायची वेळ येऊ म्हणून दररोजच्या जेवणात भरपूर कॅल्शीयम पोटात जाईल याची काळजी आधीच घ्यावी. आपला लाडका: आयुर्हीत

सांगणारा एकपट वाय झेड आणी ते एकुन तशी कृती करणारा दहापट वाय झेड..... यापेक्षा दुसरे शब्दच नाहीत माझ्याकडे.

BBM बेवकूफ बनाने का मशीन बढीया है *ऑ़़*

या झाडाच्या साली ठेचून त्याचा लगदा मोडलेल्या हाडावर बांधत असत. जेव्हा आधुनिक उपचार उपलब्ध नव्हते तेव्हा हे सर्व उपाय करून धड धाकट राहणाऱ्या पूर्वजांना सलाम पण आजच्या जगात असे काही करणे म्हणजे ....... जाऊदे आयुर्वेदाला उगाच बदनाम करण्याचा प्रकार आहे हा कोणत्याही पथीचा आग्रह /दुराग्रह न बाळगता आरोग्यपूर्ण जीवन जगू इच्छिणारा

७. सुवर्ण भस्म ५ ग्रॅम ८. हिरा भस्म ५ ग्रॅम

या औषधांची एक मजेशीर आठवण आहे. आमच्या बॉसला एकदा असाच उभ्या टोपीवाल्या जडीबुटी वैद्याने ३५-४० हजारांना लुंगवले होते. बॉसने त्याची 'आंतरिक' पीडा त्या वैद्यासमोर उघड केली होती ;-) सुवर्ण भस्म, हिरा भस्म आणि बदाम चूर्ण अशी १०-१२ औषधे त्याने आणायला सांगितली. पुण्यात मिळतील म्हणे. पैसे घेऊन मी आणि त्या जडीबुटीवाल्याचा पोरगा पुण्यातील कुठ्ल्या तरी पेठेतल्या एका जुन्या वाड्यात ती औषधे घ्यायला गेलो. सुवर्ण भस्म आणि हिरा भस्माच्या किमती ऐकूनच मी गार पडलो. पण वैद्याने किमतीबद्दल आधीच अंदाज दिल्याने तेवढे पैसे सोबत होते. सुवर्ण भस्म आणि हिरा भस्माच्या त्या छोट्या पुड्या खूप गार लागत होत्या. घरी आलो तरी ते भस्म थंड्गार होते एवढे निश्चित. पुण्यातील एका अंधार्‍या वाड्यात चालणार्‍या आयुर्वेदिक फार्मसीतुन ही औषधे आणली. त्या वैद्याने ही औषधे वापरुन एक पेस्ट आणि दुधासोबत पोटात घ्यायचे एक औषध तयार करुन दिले. २-३ महिने ते औषध खाऊन आणि ती पेस्ट इच्छित ठिकाणी लाऊनही काही परिणाम साधला नाही, नुसता त्या पेस्ट्चा वास सुटतो आणि अंडरपँट खराब होते.. असे बॉसमहाशय सांगत होते. वैद्याने आयुर्वेदिक औषधांच्या नावाखाली ३५-४० हजारांना चुना लावला आहे हे हळुहळु स्पष्ट झाले. अधिक शोध करता हे सुवर्ण भस्म, हिरा भस्म विकणार्‍यासोबत वैद्याचे आधीच संधान असते असे कळले. ते लोक आमचा यात काही वाटा नाही असे सांगतात, पण खरेदी झाल्यानंतर त्या दुकानाकडून त्यांना त्यांचे कमिशन मिळते म्हणे. बॉस मला म्हणे.. च्यायला तु पैसे घेऊन तिकडेच पळून तरी जायचे होते ;-) शेवटी त्यांनी ती औषधे अर्ध्या किमतीत विकायला काढल्याचे मित्रमंडळीत जाहीर केले. पण घेतो कोण?

ते सगळे ठिक आहे हो. पण हे औषध वापरुन तुम्हाला काय फायदा झाला का नाय ? का नुसताच अजून एका धाग्यापुरता विषय मिळाला येवढ्या खर्चात ? बाकी जीभेचे हाड मोडले असेल तर हे औषध चालायचे नाही ना? 'औषध फक्त बाह्योपचारासाठी आहे. पिऊ नये' असे लिहीले आहे म्हणून चौकशी हो.

जंगल पपिता ठीक .. पण.... २. रत्नज्योत तेल ५० मिली ३. वातचिंतामणी रस ५ ग्रॅम ४. योगेंद्र रस ५ ग्रॅम ५. कुमार कल्याण रस ५ ग्रॅम ६. पंचरत्न अनमोल रस ५ ग्रॅम ७. सुवर्ण भस्म ५ ग्रॅम ८. हिरा भस्म ५ ग्रॅम ही कृती धनगराची आहे?????????

आयुर्वेदात गुग्गुळ हे अतिशय बहुगु णी औषध हाडे लवकर जुळुन येण्यास उपयोगी पडते. पण ते योग्य सल्ल्याने घ्यावे. होमिओपथीवर वि श्वास असेल तर सिंफायटम हे औषध घ्यावे.

ह्या लेखातील औषधाची सत्यता कितपत असावी ह्याबाबत शंका वाटते. मात्र ह्या निमित्ताने संभाजी राजे ह्यांच्या जीवनावरील छावा कांदबरीतील एक उतारा आठवला त्यात एक धनगर संभाजी राजांना एक अंगठी देतो . विष बाधा झालेल्या अन्नावरून ती फिरवल्यास तिचा रंग बदलत असे ह्याच अंगठी च्या जोरावर संभाजी राजांवरील संभाव्य विषबाधा टळते असा उल्लेख होता.

वरील लेखातील औषधांपैकी योगेन्द्र रस हे औषध मी पोटात घेऊन बघितले आहे. ते पण खूप महाग असते. त्याने हृदयाचे पंपी ग सुधारते आणि भयानक भूक लागते.

भस्म कसे करावे हि कृती समजली असेल हे पण खुप अशक्य वाटते.तरी देखिल ह्याचा काही उपयोग झाला आहे काय हे तुम्ही सांगा.

एवढा खर्च ह्या अस्ल्या औषधावर करण्यापेक्षा तुम्हाला त्याचा बराच सदुपयोग करता आला असता. ;) अधिक माहिती व्यनितुन सांगेन.

अरे जामोप्या तू हे औषध घेतले आहे का? का नुसताच प्रचार चालु आहे?

मी तयार केले आहे. औषध. शेवाळी रंगाचे तेल तयार झाले आहे.

या लेखातील मते लेखकाची स्वतःची आहेत. मिसळपाव संस्थळाची अधिकृत मते नाहीत. लेखात दिलेल्या उपायांबद्दल काही शास्त्रशुद्ध आधार असल्यास त्याचा लेखकाने उल्लेख केलेला नाही. तसेच औषधाचा परिणाम काय झाला याबद्दल काही निरीक्षण्/निष्कर्ष यांचाही उल्लेख केलेला नाही. कोणा वाचकाला या लेखातील उपचार करायचे असतील तर आपल्या जबाबदारीवर करावेत. -संपादक मंडळ वरील सुचना या लेखाच्या सुरवातीस दिलीत तर फार फार बरे होईल.

फ्रॅक्चरवरचे धनगराचे आयुर्वेदिक औषध यातल्या औषध या शब्दाला तीव्र आक्षेप. पाककृती म्हणून टाकायला हरकत नाही. पण असल्या काहीतरी भंपक गोष्टी करून त्यासाठी हजारो रुपयांना खिशाला चाट लावण्याच्या प्रकाराला भोंदूगिरी म्हणायला हवी. मिपावर असणाऱ्या डॉक्टर मंडळींनी याविषयी अधिक कणखर भूमिका घ्यावी ही अपेक्षा आहे. आधीच नाडीचा अनुभव घेऊन बघा असे लेख येतात. आता हे! एखाद्या पदार्थाचं भस्म म्हणजे जळल्यावर शिल्लक रहाणारा पदार्थ असा माझा अंदाज आहे. तो बरोबर आहे का? तसं असल्यास हिऱ्याचं भस्म म्हणजे कार्बन डाय ऑक्साइड का? मग तो इतका महाग का असतो?

मी स्वत: स्वर्ण भस्म अन हिरा भस्म विकते. कॅश, क्रेडीट कार्ड, मनी ट्रांस्फर स्विकारते. भस्म अस्सल २४ कॅ. सोने अन अस्सल अफ्रीकेतल्या हीर्‍यापासुन बनवलेले आहे. कृपया व्यनि करावा.

या "औषधावर" सरसकट टीका करण्या पेक्षा येथे कुणी आयुर्वेद तज्ज्ञ असतील तर त्यांनी मत प्रदर्शन क रणे योग्य होईल.

गुढी पाडव्याला आमचा 'पाडवा' झाला. म्हणजे मला अ‍ॅक्सिडेंट झाला आणि पाय मोडला. आरारा... माझं पण हेच झाल होतं...फकस्त तंगड्याच्या जागी हात होता. गेल्या आठवड्यात सहज नरसोबावाडीला गेलो. आहाहा... वाडी गावावर आपलं प्रेम हाय. :) अजुन सुद्धा माझ हाड थोडसं दुखतयं ! गुग्गुळ ट्राय मारुन पहावे म्हणतो. वरती एका प्रतिसादात संभाजी महाराजांचे उदा. दिले आहे, ते वाचुन आठवले की जुन्या राजा-महाराजांच्या काळी एक दिवा असे, तो दिवा अन्नाच्या जवळ नेत... अन्नात विष असल्यास ज्योतीचा रंग बदलत असे असे कुठेसे वाचल्याचे आठवतय.

जामोप्या हे काय अस्सल धनगरी औशिद न्हाय. त्यात हाडसांधीचा पाला आन निर्गूडीचं तेल आस्तय. शिवाय घोरपड खाल्ली की लवकर बरा होतो माणूस अस म्हणत्यात. कुनीतरी येडी घातली तुम्हाला. आता उरलेलं तेल -आय मीन- औशिद इकायला त्या ज्याकी श्राफ ला बलावा, अन ५-५ हजारात टीवी वर विका. मधून मधून चीप ग्येष्ट म्हनून रोहिनी हात-तंगडी बाई. ४-२ फिरंगी म्हातारे पन घेऊ बलावून. तिच्या मारी. आप्रेशन क्कशापाई केलं म्हंतो मी? डायरेक्ट हाडवैद्याकडून चोळून घेऊन शिंप्याकडच्या चिंध्यांनी बांधून लवकर बरं झालं असतं.. -(आनंदाने फुकटात चोळून देणार!) गोपाळ

जागो ग्राहक जागो. असो. प्यारे तुम्ही कधी जागे होणार?

पुराने जमानेमे ऋषीमुनी एखाद्याला रागावून नजरेने भस्म करीत. भस्म मिळवण्याची ही सर्वात स्वस्त मेथड आहे असे वाटते. बाकी हातपाय मोडल्यावर पळत (आपल्या पायाने नव्हे) डागदरबाबूंकडे जाणे योग्य!

हाड्सांधिचा पाला मिळतो तो वापरुन पाहा, एव्हढा महाग पण नाही पडणार, अन बराचसा उपयोग ही होतो अस माझे सासरे म्हणतात. अर्थात घरात कुणाच काही मोडल की माझे सासरे अगदी स्वखर्चान हा पाला घेउन जातात अन चार दिवस रोज त्या गरिब बिचार्‍या मोडक्याला आणी मोडुन परत येतात. फार जबरदस्तीन हा रस गऴ्याखाली उतरतो, अन तो पुरा प्यायला की नाही हे माझे सासरे अगदी डोळ्यात तेल घालुन पहातात. स्वगत : पंडित पुरे मुर्ख ठरले आता सही बदलावी का?

हा धागा काही कारणांमुळे दृष्टीतून निसटला होता, आज दिसलाय. एकूणच इथले प्रतिसाद बघता (आणि गविभाऊंची साद ऐकता) काही लिहिणे आवश्यक वाटल्यामुळे हा प्रतिसाद प्रपंच. जामोप्यांना समजलेलं 'औषध' हा आयुर्वेदाच्या नावाखाली घडणारा अशास्त्रीय भंपकपणाचा नमुना आहे. अशा गोष्टींमुळे आयुर्वेद शास्त्र बदनाम होत असल्याने काही गोष्टी नमूद करणं आवश्यक वाटलं. आज आयुर्वेद शास्त्र हे घरकी मुर्गी बनलेलं आहे. कुणीही उठावं आणि परंपरागत ज्ञानाचं लेबल लाऊन त्यासंदर्भात आपले तारे तोडावेत असं दृष्य सगळीकडेच दिसतं. मग त्यात जो उठतो तो तज्ञ बनतो. त्याने रीतसर या शास्त्राचं शिक्षण घेतलं असो वा नसो, आयुर्वेदावर बोलण्याचा त्यांना जणु परवानाच मिळालेला असतो. पुन्हा आयुर्वेदाच्या नावाखाली काहीही खपवता येतं असाही लोकांचा एक ग्रह झालेला असतो आणि म्हणूनच यातून वर सांगितलेल्यासारखी औषधी कृति पसरवली जाते. परिणामी आयुर्वेदातल्या चांगल्या औषधांनाही टिकेचे धनी व्हावं लागतं. पुढे संपूर्ण आयुर्वेदालाच चौकशीच्या पिंजर्‍यात उभं रहावं लागतं. कोणतंही औषध वाईट नसतं. "योजकस्तत्र दुर्लभः।" हाच अडचणीचा भाग आहे. जामोप्यांनी नंतर मिसळायला सांगितलेली वातचिंतामणी रस ५ ग्रॅम योगेंद्र रस ५ ग्रॅम कुमार कल्याण रस ५ ग्रॅम पंचरत्न अनमोल रस ५ ग्रॅम सुवर्ण भस्म ५ ग्रॅम हिरा भस्म ५ ग्रॅम ही औषधे वैयक्तिक रीत्या अत्यंत महत्त्वाची औषधं आहेत आणि त्यांचं कार्यकारित्वही वादातीत आहे. प्रॉब्लेम कुठे आहे, तर ही औषधं आभ्यंतर प्रयोगांची म्हणजे पोटात घ्यायची आहेत. बाह्योपचारांमध्ये निदान मला तरी त्यांची उपयुक्तता शून्य अभिप्रेत आहे. पुन्हा हे प्रमाणही तसं का आहे याचा काहीही पत्ता लागत नाही. महत्त्वाचं म्हणजे यातलं एकही औषध तैलविद्राव्य नसल्यामुळे कुणी कितीही त्वचेवरून चोळलं तरी हे घटक शरीरात काहीही परिणाम दाखवू शकतील असं मला अजिबात वाटत नाही. यामुळे सदर तैल औषधाचा वापर करण्याचा सल्ला मी तरी देणार नाही. अर्थात जामोप्यांनी रुपडे खर्च करून ते बनवलेलंच आहे तर त्यांनी त्याचा प्रयोग जरूर करावा कारण खर्च केलेल्या प्रत्येक रुपयाचा उपभोग घेतलाच पाहिजे असंही मी समजतो मग बनवलेलं औषध फेकून देण्यापेक्षा वापरलेलं काय वाईट? औषधाचं कार्यकारित्व हे ते वापरणार्‍याच्या मनोभूमिकेवरही अवलंबून असतं तेव्हा त्यांनी निश्चिंतपणे नि अत्यंत विश्वासाने त्याचा उपयोग करावा मात्र इतर कुणी मुद्दामून सदर महाग प्रयोग करण्याच्या भानगडीत पडू नये असंच मी म्हणेन. वरती घासकडवींनी

ज्या पदार्थाच्या गुणाविषयी काहीही सर्वमान्य अनुभव नाही त्याला औषध म्हणू नये असं माझं मत आहे.

असं मत व्यक्त केलेलं आहे. हे मत एखाद्या विशिष्ट वैयक्तिक औषधी मिश्रणाच्या बाबतीत (Proprietary Medicine) मान्य होण्यासारखंच आहे मात्र त्यात पुढे ते हळदीला औषध मानतात कारण हे पिढ्यांपिढ्या आलेलं (परंपरागत) ज्ञान आहे. याच वेळेला हे देखिल लक्षात घ्यायला हवंय की वर उल्लेखलेली औषधंसुद्धा पिढ्यांपिढ्या चालत आलेली औषधं आहेत. हळद घरगुती आहे म्हणून तुम्ही जाणता आणि बाकीच्यांची नावं वैद्यवर्गापुरतीच मर्यादित राहतात. तुम्हाला माहिती नाहीत म्हणून ती औषधं नाहीत असं म्हणणं चुकीचं होईल. मात्र अशा औषधांचं योग्य मिश्रण कोणालाही करता येतं हा निव्वळ गैरसमज आहे. चरकाचार्यांनीच म्हण्टलंय, "योगसंयोगजं फलं ऋषयः खलु जानन्ति।" अर्थात औषधांच्या मिश्रणांचा काय परिणाम होईल ते समजणं सामान्यांचं काम नाहीच आहे. खरंतर खूपदा तज्ञांनाही ते समजणं कठीण असतं पण अभ्यासांति समजू शकतं. म्हणूनच माहिती असलेल्या औषधांची सरसकट मिश्रणं उपयोगी पडतीलंच असं म्हणता येत नाही. त्यांनीच वर म्हण्टलंय की अशा नव्या औषधांसाठी 'डबल ब्लाईण्ड टेस्ट' केल्यावरच त्यांच्या औषधित्वावर शिक्कामोर्तब होईल. खरंय, हा एक मार्ग आहे पण तो 'नव्या' मिश्रणांसाठी मानावा लागेल. ग्रंथोक्त अर्थात 'जनरीक' मिश्रणांसाठी त्याची आवश्यकता नसते कारण अनेक वर्षांच्या पारखण्यातूनच त्यांचा अन्तर्भाव अशा मान्यताप्राप्त प्राचीन ग्रंथांमध्ये झालेला असतो. जामोप्यांच्या औषधि कृतिबद्दल इतकंच म्हणेन की ही कृति माझ्या तरी ग्रांथिक म्हणजे 'जनरीक' कृति म्हणून कुठे वाचनात आलेली नाही. जामोप्यांनी सांगितल्याप्रमाणे आयुर्वेदाच्या नावाखाली गरजवंत व्यक्तिंना नाडून पैसे कमवण्याचा धंदा सरसकट अनेक ठीकाणी होताना दिसतो. हा लबाड व्यक्तिंच्या लबाडीचा भाग आहे. योग्य माहितीने अशा गोष्टींना आळा घालता येतो मात्र बरेचदा आपली फसवणूक झालेली समजूनही त्याबद्दल लोकं योग्य तो बोध घेत नाहीत आणि म्हणून पर्यायाने आयुर्वेदाच्या नावाखाली अशा गोष्टी सुरूच राहतात. चुकतात ती माणसं पण दोष दिला जातो आयुर्वेदाला! पुढे अशी फसलेली माणसं याचं पर्यवसान 'आयुर्वेद हे शास्त्रच नव्हे' यात करतात आणि हे फार वाईट आहे. असो. जामोप्या आणि मदनबाण, तुमच्या दु:खात सहभागी आहे. गुग्गुळ आणि हाडमोडी या त्रासात उपयुक्त आहेतच पण त्यातही गुग्गुळाचा प्रयोग तुम्ही जरूर करा. मांसपेशी आणि हाडांच्या दुखण्यांवर त्याचा चांगला परिणाम होतो याची खात्री बाळगा. :-)

अशी महाग औषधे घ्यायची वेळ येऊ म्हणून दररोजच्या जेवणात भरपूर कॅल्शीयम पोटात जाईल याची काळजी आधीच घ्यावी. आपला लाडका: आयुर्हीत

सांगणारा एकपट वाय झेड आणी ते एकुन तशी कृती करणारा दहापट वाय झेड..... यापेक्षा दुसरे शब्दच नाहीत माझ्याकडे.

BBM बेवकूफ बनाने का मशीन बढीया है *ऑ़़*

या झाडाच्या साली ठेचून त्याचा लगदा मोडलेल्या हाडावर बांधत असत. जेव्हा आधुनिक उपचार उपलब्ध नव्हते तेव्हा हे सर्व उपाय करून धड धाकट राहणाऱ्या पूर्वजांना सलाम पण आजच्या जगात असे काही करणे म्हणजे ....... जाऊदे आयुर्वेदाला उगाच बदनाम करण्याचा प्रकार आहे हा कोणत्याही पथीचा आग्रह /दुराग्रह न बाळगता आरोग्यपूर्ण जीवन जगू इच्छिणारा

म्हनुनच तर अजुनही आशा आहे.

डॉ. सुनिल गाजरेंचे हे समाजकार्य नक्कीच प्रशंसनिय आणि अभिनंदनिय आहे. हि बातमी आपल्या ओळखितल्या सर्व व्यक्तींनी सर्वदूर पसरवावी.

चांगली माहिती. गव्ह्यांच्या रोपाचा (तॄणांकुर) रस देखील शरीरास उत्त्तम असतो म्हणतात्,तसेच त्याला हिरवे रक्त असे म्हणतात म्हणे.

एआयडीपी / गीयां बारे सिंड्रोम अशा नावाने ओळखला जाणारा हा पॅरेलिसिस आहे. जवळच्या व्यक्तीला तो झाला की काय होतं ते दुर्दैवाने पाहिलं आहे. आयसीयूमधे जगण्याचा झगडा कितीकाळ चालू राहील सांगता येत नाही. महिनाभर आयसीयूबाहेर सोबतीला बसून काढला आहे. जाऊ दे.. काळाकुट्ट काळ होता तो. आयव्हीआयजी आणि प्लाझ्माफेरेसिस या दोन्ही उपचारपद्धती फार पूर्वीपासून चालू आहेत. त्यात नवीन शोध काही नाही. असलाच तर पद्धतीत (प्रोसेस) किंवा किंमतीत (स्वस्त) अशा स्वरुपाचा बदल असेल. या आजारामधे सर्व स्नायू (श्वासाचे सुद्धा) पूर्ण पॅरेलाईझ होतात आणि व्हेंटिलेटरवर श्वास चालू ठेवावा लागतो. रिकव्हरी काही आठवडे ते काही महिन्यांच्या पॅरेलाईज्ड स्थितीनंतर हळूहळू चालू होते. उदा. आधी एखादे बोट किंचित हलवता येणे. मग हाताचा पंजा.. वगैरे. पूर्ण उभे राहून चालायला एखादे वर्ष लागू शकते. आयसीयूमधे असताना जीव जाण्याची शक्यता बरीच असते. इतर कॉंप्लिकेशन्स होतातच (व्हेंटिलेटर असिस्टेड न्युमोनिया, बेड सोअर्स.. कारण पापणी सोडून काहीच स्वतः हलवता येत नाही. कुशी बदलणं दूरच.. बोलताही येत नाही घशात व्हेंटिलेटर असल्याने. कोणाला बोलावता येत नाही, बटणही दाबता येत नाही.. काहीजणांच्या केसमधे पापण्याही हलवता येत नाहीत. बरिड अलाईव्ह अशी स्थिती..) हा बरा होणारा सिंड्रोम आहे. दहावीस टक्के लोकांमधे काहीसा अशक्तपणा दीर्घकाळ राहतो. जन्मभर पूर्ण पॅरेलाईझ असे होत नाही. वर्षभरानंतर निदान ८०% शक्ती जवळजवळ सगळ्या रुग्णांत हळूहळू परत येते. शिवाय आयव्हीआयजी किंवा प्लाझ्माफेरेसिसने खरोखर कितपत उपाय होतो हे अजूनही संशोधन पातळीवरच आहे. रोग आपला कोर्स पूर्ण करुनच जातो असं दिसतं. काही डॉक्टर्स या दोन्ही उपचारपद्धती आवर्जून नको असं सांगतात कारण त्यात रिस्क फॅक्टर जास्त आहे असं त्यांना वाटतं. इच्छा असेल तर हे वाचावं

म्हनुनच तर अजुनही आशा आहे.

डॉ. सुनिल गाजरेंचे हे समाजकार्य नक्कीच प्रशंसनिय आणि अभिनंदनिय आहे. हि बातमी आपल्या ओळखितल्या सर्व व्यक्तींनी सर्वदूर पसरवावी.

चांगली माहिती. गव्ह्यांच्या रोपाचा (तॄणांकुर) रस देखील शरीरास उत्त्तम असतो म्हणतात्,तसेच त्याला हिरवे रक्त असे म्हणतात म्हणे.

एआयडीपी / गीयां बारे सिंड्रोम अशा नावाने ओळखला जाणारा हा पॅरेलिसिस आहे. जवळच्या व्यक्तीला तो झाला की काय होतं ते दुर्दैवाने पाहिलं आहे. आयसीयूमधे जगण्याचा झगडा कितीकाळ चालू राहील सांगता येत नाही. महिनाभर आयसीयूबाहेर सोबतीला बसून काढला आहे. जाऊ दे.. काळाकुट्ट काळ होता तो. आयव्हीआयजी आणि प्लाझ्माफेरेसिस या दोन्ही उपचारपद्धती फार पूर्वीपासून चालू आहेत. त्यात नवीन शोध काही नाही. असलाच तर पद्धतीत (प्रोसेस) किंवा किंमतीत (स्वस्त) अशा स्वरुपाचा बदल असेल. या आजारामधे सर्व स्नायू (श्वासाचे सुद्धा) पूर्ण पॅरेलाईझ होतात आणि व्हेंटिलेटरवर श्वास चालू ठेवावा लागतो. रिकव्हरी काही आठवडे ते काही महिन्यांच्या पॅरेलाईज्ड स्थितीनंतर हळूहळू चालू होते. उदा. आधी एखादे बोट किंचित हलवता येणे. मग हाताचा पंजा.. वगैरे. पूर्ण उभे राहून चालायला एखादे वर्ष लागू शकते. आयसीयूमधे असताना जीव जाण्याची शक्यता बरीच असते. इतर कॉंप्लिकेशन्स होतातच (व्हेंटिलेटर असिस्टेड न्युमोनिया, बेड सोअर्स.. कारण पापणी सोडून काहीच स्वतः हलवता येत नाही. कुशी बदलणं दूरच.. बोलताही येत नाही घशात व्हेंटिलेटर असल्याने. कोणाला बोलावता येत नाही, बटणही दाबता येत नाही.. काहीजणांच्या केसमधे पापण्याही हलवता येत नाहीत. बरिड अलाईव्ह अशी स्थिती..) हा बरा होणारा सिंड्रोम आहे. दहावीस टक्के लोकांमधे काहीसा अशक्तपणा दीर्घकाळ राहतो. जन्मभर पूर्ण पॅरेलाईझ असे होत नाही. वर्षभरानंतर निदान ८०% शक्ती जवळजवळ सगळ्या रुग्णांत हळूहळू परत येते. शिवाय आयव्हीआयजी किंवा प्लाझ्माफेरेसिसने खरोखर कितपत उपाय होतो हे अजूनही संशोधन पातळीवरच आहे. रोग आपला कोर्स पूर्ण करुनच जातो असं दिसतं. काही डॉक्टर्स या दोन्ही उपचारपद्धती आवर्जून नको असं सांगतात कारण त्यात रिस्क फॅक्टर जास्त आहे असं त्यांना वाटतं. इच्छा असेल तर हे वाचावं