मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

कविता

समर्पित हो

काळा_पहाड ·

सरपंच 05/05/2008 - 19:15
वर दोन शब्द टंकतांना आलेली अडचण दूर करण्या आलेली आहे. कृ हा शब्द टंकण्यासाठी kRu असे लिहावे. या बद्दल आणि अश्या कुठल्याही शब्दाबद्दल येथे माहिती मिळेल.

काळा_पहाड 07/05/2008 - 12:12
आपणा सर्वांचे मनःपुर्वक धन्यवाद. सरपंच कृपया नोंद घ्यावी : मी गेले दोन तीन दिवस रोज सायंकाळी ७, ८, ९,१० व ११ वाजता मिपवर हजर व्हायचा प्रयत्न केला. मात्र ह्जर सभासदांत माझे नाव कित्येकदा एकावेळी दोनदा दिसत असुनही माझे खाते मात्र मी उघडू शकलो नाही व त्यामुळे प्रतिक्रिया नोंदविणे अथवा नवे लेखनही करू शकलो नाही. कृपया मदत व मार्गदर्शन करावे ही विनंती. तो मी नव्हेच

विसोबा खेचर 13/05/2008 - 10:45
जिंकण्यासाठी जिंकण्याची अभिलाषाही जिंकुन घे. प्रकाशाचा पुंज हो तेजाची मुर्त हो भोवतीच्या तमसावर ज्योतिर्मयी शर हो. जबरदस्त कविता! कुसुमाग्रजांची आठवण झाली! काळ्या पहाडा, फार सुरेख लिहितोस तू! अजूनही असेच उत्तमोत्तम लेख्न यावे... तात्या.

सरपंच 05/05/2008 - 19:15
वर दोन शब्द टंकतांना आलेली अडचण दूर करण्या आलेली आहे. कृ हा शब्द टंकण्यासाठी kRu असे लिहावे. या बद्दल आणि अश्या कुठल्याही शब्दाबद्दल येथे माहिती मिळेल.

काळा_पहाड 07/05/2008 - 12:12
आपणा सर्वांचे मनःपुर्वक धन्यवाद. सरपंच कृपया नोंद घ्यावी : मी गेले दोन तीन दिवस रोज सायंकाळी ७, ८, ९,१० व ११ वाजता मिपवर हजर व्हायचा प्रयत्न केला. मात्र ह्जर सभासदांत माझे नाव कित्येकदा एकावेळी दोनदा दिसत असुनही माझे खाते मात्र मी उघडू शकलो नाही व त्यामुळे प्रतिक्रिया नोंदविणे अथवा नवे लेखनही करू शकलो नाही. कृपया मदत व मार्गदर्शन करावे ही विनंती. तो मी नव्हेच

विसोबा खेचर 13/05/2008 - 10:45
जिंकण्यासाठी जिंकण्याची अभिलाषाही जिंकुन घे. प्रकाशाचा पुंज हो तेजाची मुर्त हो भोवतीच्या तमसावर ज्योतिर्मयी शर हो. जबरदस्त कविता! कुसुमाग्रजांची आठवण झाली! काळ्या पहाडा, फार सुरेख लिहितोस तू! अजूनही असेच उत्तमोत्तम लेख्न यावे... तात्या.
यशाच्या वाटेकडे डोळे लावुन बसू नकोस आजच्या कुवतीचा अभिमानी होऊ नकोस. स्वप्रतापे स्वबळे तू अवघेचि जिंकुन घे जिंकण्यासाठी जिंकण्याची अभिलाषाही जिंकुन घे. प्रकांड हो प्रबुद्ध हो चंड हो प्रचंड हो प्रकर्षाने प्रारब्धावर तुच तू प्रसन्न हो. प्रकाशाचा पुंज हो तेजाची मुर्त हो भोवतीच्या तमसावर ज्योतिर्मयी शर हो. स्वतंत्र हो समृद्ध हो समर्थ हो सनाथ हो अंगीकृत कार्याला सर्वस्वी समर्पित हो.
(सदासर्वदा) तो मी नव्हेच
प्रकटन
कविता

जहाल नेत्याचे अंतरंग

हेरंब ·
जहाल नेते भाषणे करुन लोकांची माथी भडकवत असतात. पण त्यांच्या मनांत वेगळेच असते. बाकी कवितेतच वाचा. समतेचा टिळा लावून सर्वांशी खेळा स्वतःला मात्र वगळा ॥ आश्वासने मोहात मिसळा स्वप्नांचा फुलवा मळा प्रत्यक्ष मदत मात्र टाळा नुसताच वाजवा खुळखुळा ॥ शिव्यांनी जाळा टीकेने डागाळा स्वतःला मात्र संभाळा ॥ जातपात उगाळा काढा बाहेर कोथळा भावनांशी खेळा वाहू द्या जखम भळभळा ॥ पण काढला जर कोणी गळा तर म्हणावे बाळा ऽ ऽ तुझ्यासाठीच सोसतोय या कळा ॥
प्रकटन
कविता
मुक्तक

पक्षी निरीक्षण - एक सुन्न अनुभव

नारदाचार्य ·

नारदाचार्य 02/05/2008 - 19:43
आम्ही पुढचे ४८ तास जालावर येण्याची शक्यता नाही (कारणे विचारू नका बॉ). तेव्हा ही मनापासून केलेली 'समीक्षा' मूळ कवी किंवा इतर कोणासही आक्षेपार्ह वाटल्यास बेलाशक उडवून लावावी, ही विनंती. त्याउपरही समीक्षेमागील प्रामाणिक हेतू ध्यानी घेऊन त्याविषयी कोणासही 'चर्चा' (ही 'समीक्षा' असल्याने चर्चा आवश्यकच नाही का?) करावी असे वाटल्यास त्याने/तिने आम्हाला पोष्टकार्ड टाकावे, हीही विनंती. अन्यथा तशी चर्चा येथे होईलच.

चेतन 03/05/2008 - 14:38
मी हि कधी एवढा विचार केला नव्हता :/ असो.... सुन्दर समीक्षा.... (तुमच्याकडुन शिकण्यासारखे आहे) चेतन स्वगत : मला कोणताही असा अनुभव नाही

नारदाचार्य 02/05/2008 - 19:43
आम्ही पुढचे ४८ तास जालावर येण्याची शक्यता नाही (कारणे विचारू नका बॉ). तेव्हा ही मनापासून केलेली 'समीक्षा' मूळ कवी किंवा इतर कोणासही आक्षेपार्ह वाटल्यास बेलाशक उडवून लावावी, ही विनंती. त्याउपरही समीक्षेमागील प्रामाणिक हेतू ध्यानी घेऊन त्याविषयी कोणासही 'चर्चा' (ही 'समीक्षा' असल्याने चर्चा आवश्यकच नाही का?) करावी असे वाटल्यास त्याने/तिने आम्हाला पोष्टकार्ड टाकावे, हीही विनंती. अन्यथा तशी चर्चा येथे होईलच.

चेतन 03/05/2008 - 14:38
मी हि कधी एवढा विचार केला नव्हता :/ असो.... सुन्दर समीक्षा.... (तुमच्याकडुन शिकण्यासारखे आहे) चेतन स्वगत : मला कोणताही असा अनुभव नाही
कवितांच्या प्रांतामध्ये सांप्रती अनेक नवनव्या आविष्कारांचा वर्षाव होतो आहे. समाजातील जगण्याच्या रीतीमध्ये झालेल्या बदलांचे प्रतिबिंब घेऊन येणाऱ्या या कविता वाचकाला वेगवेगळया पातळ्यांवरचा अनुभव देतच असतात. 'पक्षी निरीक्षण' ही कविता याच मालिकेत जाऊन बसणारी आहे हे निर्विवाद आहे. चेतन या 'नव'कवीची ही कविता कवीने विडंबन म्हणून वाचकांच्या समोर ठेवली असली तरी, तिच्यात मूळ प्रतिभेचे अंकूर पुरेसे दिसतात हे स्पष्ट आहे. मुख्य म्हणजे अनुभवाचा सच्चेपणा आणि ते नेमक्या, मोजक्या शब्दांमध्ये मांडण्याची कवीची हातोटी या गोष्टी याच कवितेच्या नव्हे तर या कवीच्या भावी रचनांचेही बलस्थान ठराव्यात.
कविता
वाङ्मय
समीक्षा

समर्पण..

प्राजु ·

विसोबा खेचर 02/05/2008 - 11:44
प्रेमकविता छान आहे.. हिरवाईचा पल्लव, पसरून काठावरी मोहक कटी मिरवी, ती सरीता तटावरी आज तिचे देहभान, सागरातच गुंतले.. ह्या ओळी सर्वाधिक आवडल्या, सुरेख आहेत... त्या प्रितीच्या खेळामध्ये, अस्तित्व तिचे संपले क्या बात है...! रोमरोमी माझ्या सख्या चांदणे बघ शिंपले... छ्या बुवा! ही ओळ अंमळ छापिल व टिप्पीकल प्रेमकवितेतली वाटली आणि फारशी भावली नाही... आपला, (प्रेमळ) तात्या.

इनोबा म्हणे 02/05/2008 - 11:54
हिरवाईचा पल्लव, पसरून काठावरी मोहक कटी मिरवी, ती सरीता तटावरी आज तिचे देहभान, सागरातच गुंतले.. या ओळी छानच आहेत चंद्र लाघव पाहूनी, मौज कोण वेडावली घेण्या कवेत बिंबाला, नभाकडे झेपावली, त्या प्रितीच्या खेळामध्ये, अस्तित्व तिचे संपले सागराच्या लाटा आणि चंद्राचे हे रुपक आवडले. कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे

मदनबाण 02/05/2008 - 13:52
मोहक कटी मिरवी, ती सरीता तटावरी आज तिचे देहभान, सागरातच गुंतले.. व्वा मस्तच !!!!! (सागरातील अवखळ लाटांचा प्रेमी) मदनबाण

धमाल मुलगा 02/05/2008 - 15:35
चंद्र लाघव पाहूनी, मौज कोण वेडावली घेण्या कवेत बिंबाला, नभाकडे झेपावली, त्या प्रितीच्या खेळामध्ये, अस्तित्व तिचे संपले रोमरोमी माझ्या सख्या चांदणे बघ शिंपले... स्पर्श तुझा निशिगंधी, श्वास माझा थांबला तनू वेडी बावरली, शब्दही ओठी थांबला मिठीत घेत मजला, अधर माझे चुंबिले रोमरोमी माझ्या सख्या चांदणे बघ शिंपले...
हे खास आवडले:) मनोवस्थेचं तरल की कायसं झालं बॉ!

काळा_पहाड 02/05/2008 - 16:09
चंद्र लाघव पाहूनी, मौज कोण वेडावली घेण्या कवेत बिंबाला, नभाकडे झेपावली, त्या प्रितीच्या खेळामध्ये, अस्तित्व तिचे संपले रोमरोमी माझ्या सख्या चांदणे बघ शिंपले ह्या ओळी सर्वाधिक आवडल्या. निसर्गाच्या हालचालींचे मोहक वर्णन. स्पर्श तुझा निशिगंधी, श्वास माझा थांबला तनू वेडी बावरली, शब्दही ओठी थांबला मिठीत घेत मजला, अधर माझे चुंबिले रोमरोमी माझ्या सख्या चांदणे बघ शिंपले... निळ्या ओळी वाचताना लय थोडी बिघडल्याचे जाणवले. कल्पनेतला अनुभव प्रत्यक्षातल्यापेक्षा अधिक सुंदररीत्या प्रकटला आहे. शब्दही ओठी थांबला ऍवजी शब्दही ओथंबला कसे वाटेल ? तुमच्या स्वातंत्र्यात हस्तक्षेप नव्हे. एक नम्र सुचना. मिलिंद

मन 02/05/2008 - 16:25
आणखी काय बोलु प्राजु ताइ, बस तुझ्या ह्या कवितेच्या भाषेतच दोन ओळीत सांगतो काय वाटलं ते. वाचुन ही कविता, श्वास माझा लांबला मन बेभान होउनि,दूर देशि परतला! आख्खी कविताच आवडली. केवळ एक (आवड्लेली)ओळ काढुन दाखवणं अवघड आहे. आपलाच, मनोबा (उपाख्य साठ्यांचे (नाठाळ) कार्टे

स्वाती राजेश 02/05/2008 - 17:26
छान ओळी आहेत गं. हिरवाईचा पल्लव, पसरून काठावरी मोहक कटी मिरवी, ती सरीता तटावरी आज तिचे देहभान, सागरातच गुंतले.. रोमरोमी माझ्या सख्या चांदणे बघ शिंपले... व्वा फारच छान!!!!!!

तिमा 03/05/2008 - 17:14
आपल्याला पिरेम बिरेम काय बी कळत नाय, पन तरी ह्ये कवन वाच्ताना बरं वाटलंय बगा!

ईश्वरी 04/05/2008 - 00:45
मस्तच जमली आहे कविता. चंद्र लाघव पाहूनी, मौज कोण वेडावली घेण्या कवेत बिंबाला, नभाकडे झेपावली, त्या प्रितीच्या खेळामध्ये, अस्तित्व तिचे संपले ह्या ओळी खूपच सुरेख !!! -- ईश्वरी

विसोबा खेचर 02/05/2008 - 11:44
प्रेमकविता छान आहे.. हिरवाईचा पल्लव, पसरून काठावरी मोहक कटी मिरवी, ती सरीता तटावरी आज तिचे देहभान, सागरातच गुंतले.. ह्या ओळी सर्वाधिक आवडल्या, सुरेख आहेत... त्या प्रितीच्या खेळामध्ये, अस्तित्व तिचे संपले क्या बात है...! रोमरोमी माझ्या सख्या चांदणे बघ शिंपले... छ्या बुवा! ही ओळ अंमळ छापिल व टिप्पीकल प्रेमकवितेतली वाटली आणि फारशी भावली नाही... आपला, (प्रेमळ) तात्या.

इनोबा म्हणे 02/05/2008 - 11:54
हिरवाईचा पल्लव, पसरून काठावरी मोहक कटी मिरवी, ती सरीता तटावरी आज तिचे देहभान, सागरातच गुंतले.. या ओळी छानच आहेत चंद्र लाघव पाहूनी, मौज कोण वेडावली घेण्या कवेत बिंबाला, नभाकडे झेपावली, त्या प्रितीच्या खेळामध्ये, अस्तित्व तिचे संपले सागराच्या लाटा आणि चंद्राचे हे रुपक आवडले. कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे

मदनबाण 02/05/2008 - 13:52
मोहक कटी मिरवी, ती सरीता तटावरी आज तिचे देहभान, सागरातच गुंतले.. व्वा मस्तच !!!!! (सागरातील अवखळ लाटांचा प्रेमी) मदनबाण

धमाल मुलगा 02/05/2008 - 15:35
चंद्र लाघव पाहूनी, मौज कोण वेडावली घेण्या कवेत बिंबाला, नभाकडे झेपावली, त्या प्रितीच्या खेळामध्ये, अस्तित्व तिचे संपले रोमरोमी माझ्या सख्या चांदणे बघ शिंपले... स्पर्श तुझा निशिगंधी, श्वास माझा थांबला तनू वेडी बावरली, शब्दही ओठी थांबला मिठीत घेत मजला, अधर माझे चुंबिले रोमरोमी माझ्या सख्या चांदणे बघ शिंपले...
हे खास आवडले:) मनोवस्थेचं तरल की कायसं झालं बॉ!

काळा_पहाड 02/05/2008 - 16:09
चंद्र लाघव पाहूनी, मौज कोण वेडावली घेण्या कवेत बिंबाला, नभाकडे झेपावली, त्या प्रितीच्या खेळामध्ये, अस्तित्व तिचे संपले रोमरोमी माझ्या सख्या चांदणे बघ शिंपले ह्या ओळी सर्वाधिक आवडल्या. निसर्गाच्या हालचालींचे मोहक वर्णन. स्पर्श तुझा निशिगंधी, श्वास माझा थांबला तनू वेडी बावरली, शब्दही ओठी थांबला मिठीत घेत मजला, अधर माझे चुंबिले रोमरोमी माझ्या सख्या चांदणे बघ शिंपले... निळ्या ओळी वाचताना लय थोडी बिघडल्याचे जाणवले. कल्पनेतला अनुभव प्रत्यक्षातल्यापेक्षा अधिक सुंदररीत्या प्रकटला आहे. शब्दही ओठी थांबला ऍवजी शब्दही ओथंबला कसे वाटेल ? तुमच्या स्वातंत्र्यात हस्तक्षेप नव्हे. एक नम्र सुचना. मिलिंद

मन 02/05/2008 - 16:25
आणखी काय बोलु प्राजु ताइ, बस तुझ्या ह्या कवितेच्या भाषेतच दोन ओळीत सांगतो काय वाटलं ते. वाचुन ही कविता, श्वास माझा लांबला मन बेभान होउनि,दूर देशि परतला! आख्खी कविताच आवडली. केवळ एक (आवड्लेली)ओळ काढुन दाखवणं अवघड आहे. आपलाच, मनोबा (उपाख्य साठ्यांचे (नाठाळ) कार्टे

स्वाती राजेश 02/05/2008 - 17:26
छान ओळी आहेत गं. हिरवाईचा पल्लव, पसरून काठावरी मोहक कटी मिरवी, ती सरीता तटावरी आज तिचे देहभान, सागरातच गुंतले.. रोमरोमी माझ्या सख्या चांदणे बघ शिंपले... व्वा फारच छान!!!!!!

तिमा 03/05/2008 - 17:14
आपल्याला पिरेम बिरेम काय बी कळत नाय, पन तरी ह्ये कवन वाच्ताना बरं वाटलंय बगा!

ईश्वरी 04/05/2008 - 00:45
मस्तच जमली आहे कविता. चंद्र लाघव पाहूनी, मौज कोण वेडावली घेण्या कवेत बिंबाला, नभाकडे झेपावली, त्या प्रितीच्या खेळामध्ये, अस्तित्व तिचे संपले ह्या ओळी खूपच सुरेख !!! -- ईश्वरी
प्रिया तुझ्या प्रितीमध्ये हृदय माझे गुंफले, रोमरोमी माझ्या सख्या चांदणे बघ शिंपले... हिरवाईचा पल्लव, पसरून काठावरी मोहक कटी मिरवी, ती सरीता तटावरी आज तिचे देहभान, सागरातच गुंतले.. रोमरोमी माझ्या सख्या चांदणे बघ शिंपले... चंद्र लाघव पाहूनी, मौज कोण वेडावली घेण्या कवेत बिंबाला, नभाकडे झेपावली, त्या प्रितीच्या खेळामध्ये, अस्तित्व तिचे संपले रोमरोमी माझ्या सख्या चांदणे बघ शिंपले... स्पर्श तुझा निशिगंधी, श्वास माझा थांबला तनू वेडी बावरली, शब्दही ओठी थांबला मिठीत घेत मजला, अधर माझे चुंबिले रोमरोमी माझ्या सख्या चांदणे बघ शिंपले... - प्राजु
प्रकटन
विचार
आस्वाद
कला
कविता

पूर्ण कविता हवी आहे...

उदय ४२ ·
"कुटुंबवत्सल इथे फणस हा कटिखांद्यावर घेऊन बाळे पुसिते त्याला कुशल मुलांचे गंगाजळिचे बेत आगळे " हे कडवे असलेली इंदिरा संत यांची एक कविता आहे,कुणाला आटवतेय का ?असल्यास द्यावी.
आस्वाद
कविता

श्रध्दा

भावना ·

चेतन 01/05/2008 - 10:31
कवीता चांगली जमलेयं लगे रहो चेतन अवांतरः ही श्रध्दा कोण आहे

काळा_पहाड 04/05/2008 - 17:13
:/ चांगला प्रयत्न. मात्र विषय हाताळताना भावनांचा गोंधळ उडालाय. अधिक स्पष्टतेची आवश्यकता.

चेतन 01/05/2008 - 10:31
कवीता चांगली जमलेयं लगे रहो चेतन अवांतरः ही श्रध्दा कोण आहे

काळा_पहाड 04/05/2008 - 17:13
:/ चांगला प्रयत्न. मात्र विषय हाताळताना भावनांचा गोंधळ उडालाय. अधिक स्पष्टतेची आवश्यकता.
श्रध्दा जेव्हा अश्रध्द होते, माणसामधले माणुसपण जाते जगण्यामधले जीवन जाते माणसाविना माणसाचे खरचं का कुठे काही अडते ? श्रध्दा जेव्हा अश्रध्द होते, मनाची कवाडे भकास होतात श्रध्देच मन निराश होते प्रेमाला माणुस पारखा होतो पण कुणाला असा किती फरक पडतो ? श्रध्दा कुणावरही असु शकते, देवावर मानवावर अथवा भावनांवर पण श्रध्दा जेव्हा अश्रध्द होते, देव , माणुस भावना सगळेच
प्रकटन
प्रतिभा
विरंगुळा
कविता
वाङ्मय

दिवेलागण.

अशोक गोडबोले ·

चतुरंग 30/04/2008 - 21:04
ओळ अन ओळ सुरेख! रुणझुणली पैंजणे अचानक फुलताना मोगरा पडले पाऊल तालावरती लयविव्हळ सुंदरा मोहरलेल्या झाडापाशी उतरे बालपण धावा करूनी थकलेले मग विसावले मीपण! हे तर एकदम मनाच्या आत कुठेतरी पोचले!:) सुमधुर, गेय आणि अर्थगर्भ रचनेसाठी अभिनंदन! चतुरंग

वरदा 30/04/2008 - 21:38
मोहरलेल्या झाडापाशी उतरे बालपण धावा करूनी थकलेले मग विसावले मीपण! किती सुंदर शब्द.....खूप आवडली.. =D>

केशवराव 01/05/2008 - 08:34
बहुतेक आपण गोडबोले सरच असणार. 'स्वप्नरागसुमरंग' , 'लयविव्हळ सुन्दरा' हे शब्द आपलीच आठवण करुन देतात. खुप खुप दिवसांनी भेटल्यामुळे ' स्मरणाच्या काठावर......' सर्व उचंबळून आले. फार सुन्दर कवीता. या की एकदा किहीमला. चान्दोरकर [ सर ]

मदनबाण 01/05/2008 - 08:40
आकाराचा हट्ट धरुनी मेघ निराकार चातकचोचीमधे पडावी आता जलधार. छानच !!!!! (चातक प्रेमी) मदनबाण

मानस 01/05/2008 - 08:42
रुणझुणली पैंजणे अचानक फुलताना मोगरा पडले पाऊल तालावरती लयविव्हळ सुंदरा -- फारच सुरेख ............. सुंदर कविता

चेतन 01/05/2008 - 10:28
आकाराचा हट्ट धरुनी मेघ निराकार चातकचोचीमधे पडावी आता जलधार. अतिशय सुंदर चेतन

चतुरंग 30/04/2008 - 21:04
ओळ अन ओळ सुरेख! रुणझुणली पैंजणे अचानक फुलताना मोगरा पडले पाऊल तालावरती लयविव्हळ सुंदरा मोहरलेल्या झाडापाशी उतरे बालपण धावा करूनी थकलेले मग विसावले मीपण! हे तर एकदम मनाच्या आत कुठेतरी पोचले!:) सुमधुर, गेय आणि अर्थगर्भ रचनेसाठी अभिनंदन! चतुरंग

वरदा 30/04/2008 - 21:38
मोहरलेल्या झाडापाशी उतरे बालपण धावा करूनी थकलेले मग विसावले मीपण! किती सुंदर शब्द.....खूप आवडली.. =D>

केशवराव 01/05/2008 - 08:34
बहुतेक आपण गोडबोले सरच असणार. 'स्वप्नरागसुमरंग' , 'लयविव्हळ सुन्दरा' हे शब्द आपलीच आठवण करुन देतात. खुप खुप दिवसांनी भेटल्यामुळे ' स्मरणाच्या काठावर......' सर्व उचंबळून आले. फार सुन्दर कवीता. या की एकदा किहीमला. चान्दोरकर [ सर ]

मदनबाण 01/05/2008 - 08:40
आकाराचा हट्ट धरुनी मेघ निराकार चातकचोचीमधे पडावी आता जलधार. छानच !!!!! (चातक प्रेमी) मदनबाण

मानस 01/05/2008 - 08:42
रुणझुणली पैंजणे अचानक फुलताना मोगरा पडले पाऊल तालावरती लयविव्हळ सुंदरा -- फारच सुरेख ............. सुंदर कविता

चेतन 01/05/2008 - 10:28
आकाराचा हट्ट धरुनी मेघ निराकार चातकचोचीमधे पडावी आता जलधार. अतिशय सुंदर चेतन
स्मरणाच्या काठावर झाली मंद दिवेलागण हळुहळू उजळे आतले तुळशीचे अंगण अज्ञाताच्या क्षितिजावरूनी येती उडुनी विहंग आळवीत सुस्वरे सुकोमल स्वप्नरागसुमरंग रुणझुणली पैंजणे अचानक फुलताना मोगरा पडले पाऊल तालावरती लयविव्हळ सुंदरा मोहरलेल्या झाडापाशी उतरे बालपण धावा करूनी थकलेले मग विसावले मीपण! आकाराचा हट्ट धरुनी मेघ निराकार चातकचोचीमधे पडावी आता जलधार. --अशोक गोडबोले, पनवेल.
प्रतिभा
कविता
वाङ्मय

(रस्ता)

चतुरंग ·

विसोबा खेचर 30/04/2008 - 09:33
पचकला 'रंग्याच' जाली हाय रे काव्य नाही मुळिच त्याने सोडले! हा हा! मस्त रे रंग्या...:) तात्या.

केशवसुमार 30/04/2008 - 11:23
रंगाशेठ, झकास विडंबन... चालू द्या.. प्रतिसादाला उशीर झाला क्षमस्व.. केशवसुमार.

ब्रिटिश टिंग्या 01/05/2008 - 01:53
पचकला 'रंग्याच' जाली हाय रे काव्य नाही मुळिच त्याने सोडले! हे हे हे....चतुरंगशेठ लै भारी!

विसोबा खेचर 30/04/2008 - 09:33
पचकला 'रंग्याच' जाली हाय रे काव्य नाही मुळिच त्याने सोडले! हा हा! मस्त रे रंग्या...:) तात्या.

केशवसुमार 30/04/2008 - 11:23
रंगाशेठ, झकास विडंबन... चालू द्या.. प्रतिसादाला उशीर झाला क्षमस्व.. केशवसुमार.

ब्रिटिश टिंग्या 01/05/2008 - 01:53
पचकला 'रंग्याच' जाली हाय रे काव्य नाही मुळिच त्याने सोडले! हे हे हे....चतुरंगशेठ लै भारी!
बर्‍याच प्रतीक्षेनंतर अनिरुद्ध अभ्यंकर यांचा सुंदर 'रस्ता' सापडला आणि मला हायसे वाटले!;) चावल्यावर जे मुखी मी घोळले तेच फिरता पाठ मागे थुंकले पिंकलो न येथे एकटा मी कधी सोबतीला हे जथे पण पिंकले तू कशाला चुना निघताना दिला तोंड रे माझे अशाने पोळले मुखरसां, मी काय रे आता करू? कोपरे सगळे जिन्याचे रंगले यार माझे वेळी अवेळी भेटती लोक म्हणती थुंकण्या हे चालले हाय हा तांबूल मजला भावतो, त्या तमाकूविण कुणाचे भागले? तांबूलहा 'रंगेल'ही माझ्या मुखी थुंकण्याचे सुख मलाही लाभले! हा मला 'रस्ता' मिळाला शेवटी त्यास पिचकारुन आता रंगले! पचकला 'रंग्याच' जाल
विरंगुळा
कविता
गझल
विडंबन

वर्तुळाचा कोन

जयवी ·

विसुनाना 25/04/2008 - 12:28
वर्तुळालाही कोन असतात हे त्यांनाच कळतं, ज्यांच्या हातात असतात तीक्ष्ण पुरोगामी तलवारी.. कर्तृत्वाच्या, सामर्थ्याच्या, ज्या कापून काढतात ती वर्तुळं, खुलं करतात आकाश... स्वत:साठी आणि इतरांसाठी आणि सोडवतात ती किचकट गणितं चुटकीसरशी.
वा! वा! कविता आवडली.

विसोबा खेचर 25/04/2008 - 12:42
वा जयू, नेहमीप्रमाणेच सुंदर कविता...! जियो.... ज्यांच्या हातात असतात तीक्ष्ण पुरोगामी तलवारी.. कर्तृत्वाच्या, सामर्थ्याच्या, ज्या कापून काढतात ती वर्तुळं, खुलं करतात आकाश... स्वत:साठी आणि इतरांसाठी आणि सोडवतात ती किचकट गणितं चुटकीसरशी. कदाचित म्हणूनच मिपाचा जन्म झाला असावा... :) तात्या.

स्वाती राजेश 25/04/2008 - 16:53
कविता खूपच आवडली. ठराविक त्रिज्येच्या वर्तुळात फिरायचं आणि वर्तुळ पूर्ण करुन कृतकृत्य व्हायचं... मानायची खुषी त्याच परिघात कूपमंडूकासारखी स्वत:च्याच विश्वात... मान उंच करुन बघता येतं हेच मुळी विसरायचं या ओळी खासच...

मुक्तसुनीत 25/04/2008 - 19:02
कवितेमधला आशावाद , मानवी कर्तृत्वावरील , निर्मितीक्षमता आणि जिद्द या गुणांवरील विश्वास या गोष्टी आवडल्या. आणि मला आवडलेला भाग म्हणजे , तलवार ही "पुरोगामित्वाची" आहे ! या पुरोगामित्वाच्या मूल्यामुळे , ही कविता केवळ एका व्यक्तिगत पातळीवर रहात नाही. कविता खूप आवडली.

मदनबाण 25/04/2008 - 20:27
जीवन एक कोडं, न सुटलेलं एक कठीण प्रमेय, न उलगडलेलं मस्तच (कुठे आहे तो पायथागोरस) असे म्हणणारा..... मदनबाण

वरदा 25/04/2008 - 23:28
चालून चालून सपाट, गुळगुळीत झालेली ठराविक त्रिज्येच्या वर्तुळात फिरायचं आणि वर्तुळ पूर्ण करुन कृतकृत्य व्हायचं... ह्म्म खरय्... सुंदर कविता....

जयवी 28/04/2008 - 18:02
विसुनाना, देवकाका, तात्या, स्वाती राजेश, शितल, मुक्तसुनीत, मदनबाण, वरदा....... तहे दिल से शुक्रिया ;;)

विसुनाना 25/04/2008 - 12:28
वर्तुळालाही कोन असतात हे त्यांनाच कळतं, ज्यांच्या हातात असतात तीक्ष्ण पुरोगामी तलवारी.. कर्तृत्वाच्या, सामर्थ्याच्या, ज्या कापून काढतात ती वर्तुळं, खुलं करतात आकाश... स्वत:साठी आणि इतरांसाठी आणि सोडवतात ती किचकट गणितं चुटकीसरशी.
वा! वा! कविता आवडली.

विसोबा खेचर 25/04/2008 - 12:42
वा जयू, नेहमीप्रमाणेच सुंदर कविता...! जियो.... ज्यांच्या हातात असतात तीक्ष्ण पुरोगामी तलवारी.. कर्तृत्वाच्या, सामर्थ्याच्या, ज्या कापून काढतात ती वर्तुळं, खुलं करतात आकाश... स्वत:साठी आणि इतरांसाठी आणि सोडवतात ती किचकट गणितं चुटकीसरशी. कदाचित म्हणूनच मिपाचा जन्म झाला असावा... :) तात्या.

स्वाती राजेश 25/04/2008 - 16:53
कविता खूपच आवडली. ठराविक त्रिज्येच्या वर्तुळात फिरायचं आणि वर्तुळ पूर्ण करुन कृतकृत्य व्हायचं... मानायची खुषी त्याच परिघात कूपमंडूकासारखी स्वत:च्याच विश्वात... मान उंच करुन बघता येतं हेच मुळी विसरायचं या ओळी खासच...

मुक्तसुनीत 25/04/2008 - 19:02
कवितेमधला आशावाद , मानवी कर्तृत्वावरील , निर्मितीक्षमता आणि जिद्द या गुणांवरील विश्वास या गोष्टी आवडल्या. आणि मला आवडलेला भाग म्हणजे , तलवार ही "पुरोगामित्वाची" आहे ! या पुरोगामित्वाच्या मूल्यामुळे , ही कविता केवळ एका व्यक्तिगत पातळीवर रहात नाही. कविता खूप आवडली.

मदनबाण 25/04/2008 - 20:27
जीवन एक कोडं, न सुटलेलं एक कठीण प्रमेय, न उलगडलेलं मस्तच (कुठे आहे तो पायथागोरस) असे म्हणणारा..... मदनबाण

वरदा 25/04/2008 - 23:28
चालून चालून सपाट, गुळगुळीत झालेली ठराविक त्रिज्येच्या वर्तुळात फिरायचं आणि वर्तुळ पूर्ण करुन कृतकृत्य व्हायचं... ह्म्म खरय्... सुंदर कविता....

जयवी 28/04/2008 - 18:02
विसुनाना, देवकाका, तात्या, स्वाती राजेश, शितल, मुक्तसुनीत, मदनबाण, वरदा....... तहे दिल से शुक्रिया ;;)
जीवन एक कोडं, न सुटलेलं एक कठीण प्रमेय, न उलगडलेलं आयुष्य सरतं याच धडपडीत असंख्य प्रश्नांची उत्तरं शोधीत वाट तीच...
प्रकटन
कविता

गिनिपिग

मिनासो ·
आपण सगळेच गिनिपिग....
कविता
Subscribe to कविता
© 2026 मिसळपाव