मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

कथा

प्रत्येक व्यक्ती सन्मानाला पात्र असते.

श्रीकृष्ण सामंत ·

कपिल काळे 15/11/2008 - 02:17
ऑपरेशन थिएटर मध्ये तज्ञ डॉक्टर्स नर्सचा सल्ला घेतात. मलाही काम करताना काही अडल्यास मी नि:संकोचपणे ड्राफ्टसमनचे मत मागतो. बरयाच अनुभवाने अश्या कमी शिकलेल्या माणसांनाही बरेच ज्ञान प्राप्त झालेले असते असा मला चांगला अनुभव आहे. http://kalekapil.blogspot.com/

श्रीकृष्ण सामंत 15/11/2008 - 08:50
कपिल काळे , आपल्या मताशी पूर्ण सहमत आहे आपल्या प्रतिक्रिये बद्दल आभार. www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

कपिल काळे 15/11/2008 - 02:17
ऑपरेशन थिएटर मध्ये तज्ञ डॉक्टर्स नर्सचा सल्ला घेतात. मलाही काम करताना काही अडल्यास मी नि:संकोचपणे ड्राफ्टसमनचे मत मागतो. बरयाच अनुभवाने अश्या कमी शिकलेल्या माणसांनाही बरेच ज्ञान प्राप्त झालेले असते असा मला चांगला अनुभव आहे. http://kalekapil.blogspot.com/

श्रीकृष्ण सामंत 15/11/2008 - 08:50
कपिल काळे , आपल्या मताशी पूर्ण सहमत आहे आपल्या प्रतिक्रिये बद्दल आभार. www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com
आज प्रो.देसाई खूप दिवसानी आपल्या नवीन मित्राबरोबर तळ्यावर आले होते.माझी ओळख करून दिल्यानंतर आम्ही नेहमी प्रमाणे इकडच्या तिकडच्या गप्पा करायला सुरवात केली.त्यांचा हा माझा नव्याने ओळख झालेला मित्र आपली नोकरीत असतानाचे काही अनुभव सांगण्याच्या ओघात एका मजेदार किस्याला त्यानी हात घातला.ते एका सॉफ्टवेअर कंपनीचे सि.इ.ओ होते ते ओघाओघाने मला कळलं. ते म्हणाले, "कामानिमीत्त मी एका शहरातून दुसर्‍या शहरात जाताना बरेच वेळा त्या कंपनीची गाडी येऊन मला त्यांच्या मिटींगच्या जागी घेऊन जायची.पण कधी कधी मला एअरपोर्टवरचीच टॅक्सी करून जावं लागायचं.असंच एकदा बंगलोर एअरपोर्टवर टॅक्सीत बसल्यावर ड्राईव्हर बरोबर हलो-ह
कथा
लेख

घडता घडता घडेल ते घडेल

श्रीकृष्ण सामंत ·

रामपुरी 15/11/2008 - 08:49
हल्ली आम्हाला शिर्षकावरून लेखक ओळखता येतो पण कधीकधी अंदाज चुकतो मग असे होते बाकि काही नाही. आपले चालू द्या...

श्रीकृष्ण सामंत 15/11/2008 - 10:24
रामपुरी,(कपिल) तुझ्या प्रतिक्रिये बद्दल आभार. "हल्ली आम्हाला शिर्षकावरून लेखक ओळखता येतो" ह्या तुझ्याच म्हणण्यावरून तुझी फारच चांगली प्रगती आहे असं मला वाटतं.कारण "लेखकावरून शिर्षक ओळखावं आणि मगच लेख वाचावा" असं पण तू अलीकडेच एका माझ्या तुझ्यासारख्याच मायबाप वाचाकच्या- मृदुलच्या- माझ्या लेखाच्या त्यांनी दिलेल्या प्रतिक्रिये वर उपदेश-कम- प्रतिक्रिया दिल्याचं मला आठवतं. "कठीण???? प्रेषक रामपुरी ( गुरू, 10/09/2008 - 20:59) . समजायला कठीण गेले. तुम्ही मिसळपाव वर छापलेली प्रत्येक ओळ वाचता असे दिसते. आम्ही लेखक बघून ठरवतो. या लेखाच्या प्रतिसाद संख्येवरुन लक्षात आलं नाही का तुमच्या? अवांतरः आत्तासुद्धा लेख वाचलेला नाही. सरळ प्रतिसादाकडे आलोय (तेही चुकुन पान उघडले म्हणून) (ह. घ्या.)" लेखनाचं प्रशंसन प्रतिक्रियेवर नसतं.त्या लेखाची "वाचनं"किती झाली यावर असावं. जसं वर्तमानपत्राच्या वाचक- संख्येवर वर्तमानपत्राची प्रसिद्धी असते. कारण प्रत्येक वाचक प्रतिक्रिया देतोच असं नाही. पण तू म्हणतोस तसं"आत्तासुद्धा लेख वाचलेला नाही. सरळ प्रतिसादाकडे आलोय" असे प्रतिसाद मिळायला मला तरी लेख लिहिता येत नाहीत.जे लिहित असतील त्यांच कौतूक केलं पाहिजे. "पण कधीकधी अंदाज चुकतो मग असे होते बाकि काही नाही. आपले चालू द्या..." अंदाज चूकायचा नसल्यास, "लेखक आणि त्याच्या लेखाचं शिर्षक"हे दोनही वाचावं" असा तू यापुढे सल्ला द्दावास. म्हणजे "हे राम" म्हणावं लागणार नाही. तू माझ्या पेक्षा लहान (वयाने) आहेस म्हणतोस तेव्हा तुला मला एक उपदेश द्दायला हरकत नाही. एक चिनी म्हण आहे. "खरं सांगावं पण खरं ओकूं नये"(उपदेश पण) बाकी आमचं चालायचंच..... www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

श्रीकृष्ण सामंत 15/11/2008 - 17:31
जैनाचं कार्ट, खरं लिहायला लक्षात ठेवावं लागत नाही. आपल्या प्रतिक्रिये बद्दल आभार. www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

टारझन 15/11/2008 - 12:39
सामंत काकांचा विजय असो !!! ओकलेल्याला काय सभ्य धुतलाय !! आम्हाला कधी जमणार असे ? हे राम :)
लेखनाचं प्रशंसन प्रतिक्रियेवर नसतं.त्या लेखाची "वाचनं"किती झाली यावर असावं.
टाळ्या !! सोला आने सच बात !!!! सहमत आहे --(केवळ गद्य वाचणारा) टारझन धडेकर

रामपुरी 15/11/2008 - 19:03
तत्वज्ञानाचे मुखवटे पांघरणे सोपे असते आणि ते अंगिकारणे अवघड असते. सगळ्यांनाच ते जमत नाही. एक प्रतिकूल प्रतिसाद आल्यावर बिथरणे हे त्याचेच द्योतक आहे. असो.. "असे प्रतिसाद मिळायला मला तरी लेख लिहिता येत नाहीत.जे लिहित असतील त्यांच कौतूक केलं पाहिजे." ज्याअर्थी आपण माझा मागील प्रतिसाद लक्षात ठेवलात त्याअर्थी आपण सुद्धा प्रतिसादाला भुकेले आहात हे लक्षात येते. 'लेखनाचं प्रशंसन प्रतिक्रियेवर नसतं.त्या लेखाची वाचनं किती झाली यावर असावं.' पान उघडणे म्हणजे वाचणे नव्हे. मी चुकून पान उघडले तरी तो वाचनातच गणला जातो. तू माझ्या पेक्षा लहान (वयाने) आहेस म्हणतोस असं मी कुठे म्हटलेलं माझ्यातरी स्मरणात नाही. माझी स्मरणशक्ती नाहीतरी कमकुवत झालेली आहे. "खरं सांगावं पण खरं ओकूं नये" याचाही अर्थ काही कळला नाही. पण "खरं" हे खरं असतं. ते सांगणे आणि ओकणे यात मलातरी फरक दिसत नाही. जर तुम्हाला खोटाच प्रतिसाद हवा असेल तर हा घ्या.. "वा! आपले लेखन अप्रतिम असते. सुस्पष्ट विचार, सुसंगत मांडणी. सुंदर. मी आपला एकही लेख सोडत नाही." अवांतरः आपल्यासारखा एकेरी प्रतिसाद मलाही देता आला असता पण आता या वयात माझे संस्कार मला विसरता येतील असे वाटत नाही. आधी म्हटलेच आहे पण परत एकदा "आपले चालू द्या" आणि आता याही प्रतिसादाची अपेक्षा ठेवू नका. धन्यवाद.

रामपुरी 15/11/2008 - 08:49
हल्ली आम्हाला शिर्षकावरून लेखक ओळखता येतो पण कधीकधी अंदाज चुकतो मग असे होते बाकि काही नाही. आपले चालू द्या...

श्रीकृष्ण सामंत 15/11/2008 - 10:24
रामपुरी,(कपिल) तुझ्या प्रतिक्रिये बद्दल आभार. "हल्ली आम्हाला शिर्षकावरून लेखक ओळखता येतो" ह्या तुझ्याच म्हणण्यावरून तुझी फारच चांगली प्रगती आहे असं मला वाटतं.कारण "लेखकावरून शिर्षक ओळखावं आणि मगच लेख वाचावा" असं पण तू अलीकडेच एका माझ्या तुझ्यासारख्याच मायबाप वाचाकच्या- मृदुलच्या- माझ्या लेखाच्या त्यांनी दिलेल्या प्रतिक्रिये वर उपदेश-कम- प्रतिक्रिया दिल्याचं मला आठवतं. "कठीण???? प्रेषक रामपुरी ( गुरू, 10/09/2008 - 20:59) . समजायला कठीण गेले. तुम्ही मिसळपाव वर छापलेली प्रत्येक ओळ वाचता असे दिसते. आम्ही लेखक बघून ठरवतो. या लेखाच्या प्रतिसाद संख्येवरुन लक्षात आलं नाही का तुमच्या? अवांतरः आत्तासुद्धा लेख वाचलेला नाही. सरळ प्रतिसादाकडे आलोय (तेही चुकुन पान उघडले म्हणून) (ह. घ्या.)" लेखनाचं प्रशंसन प्रतिक्रियेवर नसतं.त्या लेखाची "वाचनं"किती झाली यावर असावं. जसं वर्तमानपत्राच्या वाचक- संख्येवर वर्तमानपत्राची प्रसिद्धी असते. कारण प्रत्येक वाचक प्रतिक्रिया देतोच असं नाही. पण तू म्हणतोस तसं"आत्तासुद्धा लेख वाचलेला नाही. सरळ प्रतिसादाकडे आलोय" असे प्रतिसाद मिळायला मला तरी लेख लिहिता येत नाहीत.जे लिहित असतील त्यांच कौतूक केलं पाहिजे. "पण कधीकधी अंदाज चुकतो मग असे होते बाकि काही नाही. आपले चालू द्या..." अंदाज चूकायचा नसल्यास, "लेखक आणि त्याच्या लेखाचं शिर्षक"हे दोनही वाचावं" असा तू यापुढे सल्ला द्दावास. म्हणजे "हे राम" म्हणावं लागणार नाही. तू माझ्या पेक्षा लहान (वयाने) आहेस म्हणतोस तेव्हा तुला मला एक उपदेश द्दायला हरकत नाही. एक चिनी म्हण आहे. "खरं सांगावं पण खरं ओकूं नये"(उपदेश पण) बाकी आमचं चालायचंच..... www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

श्रीकृष्ण सामंत 15/11/2008 - 17:31
जैनाचं कार्ट, खरं लिहायला लक्षात ठेवावं लागत नाही. आपल्या प्रतिक्रिये बद्दल आभार. www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

टारझन 15/11/2008 - 12:39
सामंत काकांचा विजय असो !!! ओकलेल्याला काय सभ्य धुतलाय !! आम्हाला कधी जमणार असे ? हे राम :)
लेखनाचं प्रशंसन प्रतिक्रियेवर नसतं.त्या लेखाची "वाचनं"किती झाली यावर असावं.
टाळ्या !! सोला आने सच बात !!!! सहमत आहे --(केवळ गद्य वाचणारा) टारझन धडेकर

रामपुरी 15/11/2008 - 19:03
तत्वज्ञानाचे मुखवटे पांघरणे सोपे असते आणि ते अंगिकारणे अवघड असते. सगळ्यांनाच ते जमत नाही. एक प्रतिकूल प्रतिसाद आल्यावर बिथरणे हे त्याचेच द्योतक आहे. असो.. "असे प्रतिसाद मिळायला मला तरी लेख लिहिता येत नाहीत.जे लिहित असतील त्यांच कौतूक केलं पाहिजे." ज्याअर्थी आपण माझा मागील प्रतिसाद लक्षात ठेवलात त्याअर्थी आपण सुद्धा प्रतिसादाला भुकेले आहात हे लक्षात येते. 'लेखनाचं प्रशंसन प्रतिक्रियेवर नसतं.त्या लेखाची वाचनं किती झाली यावर असावं.' पान उघडणे म्हणजे वाचणे नव्हे. मी चुकून पान उघडले तरी तो वाचनातच गणला जातो. तू माझ्या पेक्षा लहान (वयाने) आहेस म्हणतोस असं मी कुठे म्हटलेलं माझ्यातरी स्मरणात नाही. माझी स्मरणशक्ती नाहीतरी कमकुवत झालेली आहे. "खरं सांगावं पण खरं ओकूं नये" याचाही अर्थ काही कळला नाही. पण "खरं" हे खरं असतं. ते सांगणे आणि ओकणे यात मलातरी फरक दिसत नाही. जर तुम्हाला खोटाच प्रतिसाद हवा असेल तर हा घ्या.. "वा! आपले लेखन अप्रतिम असते. सुस्पष्ट विचार, सुसंगत मांडणी. सुंदर. मी आपला एकही लेख सोडत नाही." अवांतरः आपल्यासारखा एकेरी प्रतिसाद मलाही देता आला असता पण आता या वयात माझे संस्कार मला विसरता येतील असे वाटत नाही. आधी म्हटलेच आहे पण परत एकदा "आपले चालू द्या" आणि आता याही प्रतिसादाची अपेक्षा ठेवू नका. धन्यवाद.
माझा एक मित्र अरूण ढवळे जे.जे.स्कूल ऑफ आर्टस मधे डिप्लोमा घेऊन झाल्यावर एका नावाजलेल्या वर्तमानपत्रात कार्टूनीस्ट म्हणून काम करायचा. धोबीतलावला त्याचा एक स्टुडियो पण आहे. आणि बरं चाललं आहे.मी मेट्रोसिनेमा जवळ बसची वाट बघत उभा असताना आमची नजरा नजर झाली.
कथा
लेख

कोचमन अलिचे पत्र ( भाग २) (अंतिम)

अभिरत भिरभि-या ·

अभिज्ञ 13/11/2008 - 15:42
भाषांतर/रुपांतर छान झालेय. मुळ कथेचा बाजहि तितकाच ताकदवान आहे.तो तसाच ठेवण्यात यशस्वी झालास. अभिज्ञ.

अनिल हटेला 13/11/2008 - 17:09
हम्म !! जमलये खरं !! बैलोबा चायनीजकर !!! माणसात आणी गाढवात फरक काय ? माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..

रामदास 13/11/2008 - 17:13
असं वाटलं नाही. प्रेमचंद आणि त्या जमानातल्या इतर लेखकांच्या स्टाईलनी लिहीलेली कथा आहे. आणखी काही कथा तयार आहेत का ?

ऋषिकेश 13/11/2008 - 17:22
रुपांतर आहे असं वाटलं नाही
असेच म्हणतो.. दमदार कथा.. नेमक्या शैलीत आणि शब्दात रुपांतर अजून येऊ दे! :) -('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

आनंदयात्री 13/11/2008 - 18:01
खत्तरनाक !! .. जियो भिरभिर .. जियो !! लै दिवसांनी दर्जेदार वाचायला मिळाले !! :) और आनदो दोस्त .. तुमच्या लिखाणात लै पोटँशिअल आहे !! ओ हेन्रीच्या कथांची आठवण झाली दोस्ता !!

कपिल काळे 13/11/2008 - 19:31
अरे भिरभिरया अगदी भिरभिरवून टाकलस की रे. पहिल्या भाग वाचून ही कथा रशियन पार्श्व्भूमीवर घडत आहे असे मी म्हटलं होतं. अजूनही कुणाला पहिला भाग चेकॉव्ह सारखा वाटला होता. पण आता कथा एकदम वलसाडच्या आसपास आली, तरी पण ती एखाद्या परदेशी लेखकाचीच वाटत होती. मूळ गुजराती लेखक आहे तरी कोण? धूमकेतू हे टोपण नाव आहे का? अजूनही काही कथा बघ अनुवाद करुन. आणि अनुवाद करतान तुझा अगदी त्या अली त परकाया प्रवेश झालाय अस वाटण्याएवढा इतका सुंदर अनुवाद. खरं सांगायच तर रुपांतर/ अनुवाद वाटतच नाही. http://kalekapil.blogspot.com/

अभिरत भिरभि-या 13/11/2008 - 20:16
मूळ गुजराती लेखक आहे तरी कोण? धूमकेतू हे टोपण नाव आहे का? गौरीशंकर जोशी (१८९२ - १९६५) त्यांच्याविषयी थोडेसे .. In 1935, he was awarded the meritorious Ranjitram Gold Medal, instituted by the Gujarat Sahitya Sabha for the best contribution to Gujarati literature, which he humbly refused. He was awarded Kavi Narmad Gold Medal for his devoted literary activities. He was an adviser to the Sahitya Academy, Delhi for Gujarati in 1957.

शितल 14/11/2008 - 03:29
खुपच सुंदर कथेचे रुपांतर केले आहे. कथा आवडली. :)

अभिज्ञ 13/11/2008 - 15:42
भाषांतर/रुपांतर छान झालेय. मुळ कथेचा बाजहि तितकाच ताकदवान आहे.तो तसाच ठेवण्यात यशस्वी झालास. अभिज्ञ.

अनिल हटेला 13/11/2008 - 17:09
हम्म !! जमलये खरं !! बैलोबा चायनीजकर !!! माणसात आणी गाढवात फरक काय ? माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..

रामदास 13/11/2008 - 17:13
असं वाटलं नाही. प्रेमचंद आणि त्या जमानातल्या इतर लेखकांच्या स्टाईलनी लिहीलेली कथा आहे. आणखी काही कथा तयार आहेत का ?

ऋषिकेश 13/11/2008 - 17:22
रुपांतर आहे असं वाटलं नाही
असेच म्हणतो.. दमदार कथा.. नेमक्या शैलीत आणि शब्दात रुपांतर अजून येऊ दे! :) -('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

आनंदयात्री 13/11/2008 - 18:01
खत्तरनाक !! .. जियो भिरभिर .. जियो !! लै दिवसांनी दर्जेदार वाचायला मिळाले !! :) और आनदो दोस्त .. तुमच्या लिखाणात लै पोटँशिअल आहे !! ओ हेन्रीच्या कथांची आठवण झाली दोस्ता !!

कपिल काळे 13/11/2008 - 19:31
अरे भिरभिरया अगदी भिरभिरवून टाकलस की रे. पहिल्या भाग वाचून ही कथा रशियन पार्श्व्भूमीवर घडत आहे असे मी म्हटलं होतं. अजूनही कुणाला पहिला भाग चेकॉव्ह सारखा वाटला होता. पण आता कथा एकदम वलसाडच्या आसपास आली, तरी पण ती एखाद्या परदेशी लेखकाचीच वाटत होती. मूळ गुजराती लेखक आहे तरी कोण? धूमकेतू हे टोपण नाव आहे का? अजूनही काही कथा बघ अनुवाद करुन. आणि अनुवाद करतान तुझा अगदी त्या अली त परकाया प्रवेश झालाय अस वाटण्याएवढा इतका सुंदर अनुवाद. खरं सांगायच तर रुपांतर/ अनुवाद वाटतच नाही. http://kalekapil.blogspot.com/

अभिरत भिरभि-या 13/11/2008 - 20:16
मूळ गुजराती लेखक आहे तरी कोण? धूमकेतू हे टोपण नाव आहे का? गौरीशंकर जोशी (१८९२ - १९६५) त्यांच्याविषयी थोडेसे .. In 1935, he was awarded the meritorious Ranjitram Gold Medal, instituted by the Gujarat Sahitya Sabha for the best contribution to Gujarati literature, which he humbly refused. He was awarded Kavi Narmad Gold Medal for his devoted literary activities. He was an adviser to the Sahitya Academy, Delhi for Gujarati in 1957.

शितल 14/11/2008 - 03:29
खुपच सुंदर कथेचे रुपांतर केले आहे. कथा आवडली. :)
3
वाङ्मय
कथा
भाषांतर

"किती सुंदर दिसतात हे फुलांचे ताटवे!"

श्रीकृष्ण सामंत ·

श्रीकृष्ण सामंत 13/11/2008 - 02:12
चुचु , खरंच पालघर सुंदर आहे. आपल्या प्रतिक्रिये बद्दल आभार www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

रेवती 13/11/2008 - 03:53
एकदा पालघरला गेलीये. तीथल्या जवळच्या समुद्रकिनार्‍यावर व भरपूर छोटी छोटी देवळे आहेत तीथेही जाऊन आलीये. मला आवडलं पालघर. रेवती

श्रीकृष्ण सामंत 13/11/2008 - 06:32
रेवती, आपल्या प्रतिक्रिये बद्दल आभार www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

विसोबा खेचर 13/11/2008 - 11:36
पावलु फर्नांडीस मिश्कील हंसत म्हणाला, "म्हणूच मी तुला पालघरला ये म्हणून मागे लागलो होतो.हे बघून तू ऍप्रिशीयेट करणार हे मला ठाऊक होतं." वा! तात्या.

श्रीकृष्ण सामंत 13/11/2008 - 21:06
तात्याराव, आपल्या प्रतिक्रिये बद्दल आभार www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

सोनम 09/12/2008 - 13:18
"किती सुंदर दिसतात हे फुलांचे ताटवे!" अरे तुम्ही तर टाकाऊ वस्तुचा टिकाऊ वापर केला आहे. फुले तर कोठेही छान दिसतात. तुमच्या वर्णनावरुन पालघर कसे असेल याची मी कल्पना करते आहे. अजून मला पालघरला जाण्याचा योग आला नाही. :H :H :H :H :H (पुण्याची सोनम) राम राम मिपा

श्रीकृष्ण सामंत 13/11/2008 - 02:12
चुचु , खरंच पालघर सुंदर आहे. आपल्या प्रतिक्रिये बद्दल आभार www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

रेवती 13/11/2008 - 03:53
एकदा पालघरला गेलीये. तीथल्या जवळच्या समुद्रकिनार्‍यावर व भरपूर छोटी छोटी देवळे आहेत तीथेही जाऊन आलीये. मला आवडलं पालघर. रेवती

श्रीकृष्ण सामंत 13/11/2008 - 06:32
रेवती, आपल्या प्रतिक्रिये बद्दल आभार www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

विसोबा खेचर 13/11/2008 - 11:36
पावलु फर्नांडीस मिश्कील हंसत म्हणाला, "म्हणूच मी तुला पालघरला ये म्हणून मागे लागलो होतो.हे बघून तू ऍप्रिशीयेट करणार हे मला ठाऊक होतं." वा! तात्या.

श्रीकृष्ण सामंत 13/11/2008 - 21:06
तात्याराव, आपल्या प्रतिक्रिये बद्दल आभार www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

सोनम 09/12/2008 - 13:18
"किती सुंदर दिसतात हे फुलांचे ताटवे!" अरे तुम्ही तर टाकाऊ वस्तुचा टिकाऊ वापर केला आहे. फुले तर कोठेही छान दिसतात. तुमच्या वर्णनावरुन पालघर कसे असेल याची मी कल्पना करते आहे. अजून मला पालघरला जाण्याचा योग आला नाही. :H :H :H :H :H (पुण्याची सोनम) राम राम मिपा
मी पालघरला पहिल्यांदाच गेलो.माझा मित्र पावलु फर्नांडीस माझ्या नेहमी मागे लागायचा,की एकदा तरी ये आमच्या घरी.पावलु मुळचा वसईचा.वसईला एव्हडी वस्ति वाढायाला लागली की त्याने तिथून स्थलांतर करायचं ठरवलं.त्याचे मामा आजी वगैरे मंडळी पालघरला रहायचे.पावलू ने तिथे एक छोटसं एक-मजली घर बांधलं.वसईची जागा आणि शेतीवाडी विकून त्याला बराच पैसा मिळाला.
कथा
लेख

दयाशील आणि परोपकारी हृदय

श्रीकृष्ण सामंत ·
नंदा प्रधान मॉन्ट्रीयला गेल्यापासून बरीच वर्ष परत आलीच नव्हती.तिला एक मुलगा आणि एक मुलगी होती हे मला नक्कीच माहित होतं.तिची मुलं लहान होती त्यावेळेला ती दोन एक महिने इकडे राहिली होती.तिचा मोठा मुलगा दिलीप का नाही आला असं मी विचारल्यावर तिचा चेहरा कावराबावरा झालेला पाहून मलाही थोडं धक्कादायी वाटलं. नंदाने सुरवात अशी केली की काहितरी अघटीत झालं असावं ह्याची मला खात्री झाली. ती मला म्हणाली, माझ्या मुलामुळे माझा दृढविश्वास वाढला.
कथा
लेख

माझा फिरून- डोकं- वर काढणार्‍यांवर विश्वास होता.

श्रीकृष्ण सामंत ·

कपिल काळे 09/11/2008 - 22:40
नेहमीप्रमाणेच सुंदर लेखन... तुमचा अश्याच स्वरुपाचा अजून एक लेख वाचल्याचे स्मरते. त्यात एका यशस्वी "धोंड्या महाराची" गोष्ट आली आहे. प्रसंगही असाच ट्रेनमधला असावा. एवढीच पुनरावृत्ती वाटली. अवांतर : वैनतेय हे वेंगुर्लेच्या मराठयांचे ? की "किरात" मराठयांचा? अति अवांतर : मी पण लहानपणी गावाकडे किरात , वैनतेय, देवदुर्ग, अणूरेणू ( हे दोन आमच्या देवगडचे!!) ह्यांचे दिवाळी अंक वाचायचो. आता गेल्या कित्येक वर्षात नाही वाचायला मिळाले. हे सगळे अंक अजूनही पाक्षिक स्वरुपात प्रकाशित होतात का? http://kalekapil.blogspot.com/

श्रीकृष्ण सामंत 09/11/2008 - 23:52
कपिल काळे, आपल्याला लेखन आवडलं हे वाचून बरं वाटलं.हो तो पण माझ्या शाळेतला "सोन्या महार" होता.(धोंड्या महार नाही.तरीपण आपली आठवण वाखाणणी करण्यासारखी आहे.) "सोन्याचं परिवर्तन"आणि तो असाच व्हि.टी.स्टेशनवर भेटला होता.प्लॅटफॉर्मवर. हा पांडूरंग गाडीत माझ्याशी बोलत होता. काळे, ह्या जमातीतल्या लोकांची अशीच कहाणी असते.बिचार्‍याना शिक्षणाचं महत्व लहानपणी कळत नाही.सोन्या आणि हा पांडूरंग शिकून असेच खूप वर आले आणि त्यांना आपल्या समवयस्क पांढरपेशा मित्राना आपला इतिहास सांगायला अभिमान वाटतो आणि मला ऐकायला पण. हो! वैनतेय हे सावंतवाडीचं आणि किरात वेंगुर्ल्याचं मराठ्यांच.ह्यात माझी गफलत झाली हे खरं आहे. "हे सगळे अंक अजूनही पाक्षिक स्वरुपात प्रकाशित होतात का?" माझाही अलिकडे दुवा तुटल्यामुळे मी आपल्याला आपल्या प्रश्नाचं उत्तर देऊ शकत नाही.क्षमस्व. आपल्या प्रतिक्रिये बद्दल आभार. www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

श्रीकृष्ण सामंत 10/11/2008 - 11:39
पुण्याचे पेशवे, किरात चालू आहे हे वाचून बरं वाटलं खूपच जून वर्तमानपत्र आहे. आपल्या प्रतिक्रिये बद्दल आभार. www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

कपिल काळे 09/11/2008 - 22:40
नेहमीप्रमाणेच सुंदर लेखन... तुमचा अश्याच स्वरुपाचा अजून एक लेख वाचल्याचे स्मरते. त्यात एका यशस्वी "धोंड्या महाराची" गोष्ट आली आहे. प्रसंगही असाच ट्रेनमधला असावा. एवढीच पुनरावृत्ती वाटली. अवांतर : वैनतेय हे वेंगुर्लेच्या मराठयांचे ? की "किरात" मराठयांचा? अति अवांतर : मी पण लहानपणी गावाकडे किरात , वैनतेय, देवदुर्ग, अणूरेणू ( हे दोन आमच्या देवगडचे!!) ह्यांचे दिवाळी अंक वाचायचो. आता गेल्या कित्येक वर्षात नाही वाचायला मिळाले. हे सगळे अंक अजूनही पाक्षिक स्वरुपात प्रकाशित होतात का? http://kalekapil.blogspot.com/

श्रीकृष्ण सामंत 09/11/2008 - 23:52
कपिल काळे, आपल्याला लेखन आवडलं हे वाचून बरं वाटलं.हो तो पण माझ्या शाळेतला "सोन्या महार" होता.(धोंड्या महार नाही.तरीपण आपली आठवण वाखाणणी करण्यासारखी आहे.) "सोन्याचं परिवर्तन"आणि तो असाच व्हि.टी.स्टेशनवर भेटला होता.प्लॅटफॉर्मवर. हा पांडूरंग गाडीत माझ्याशी बोलत होता. काळे, ह्या जमातीतल्या लोकांची अशीच कहाणी असते.बिचार्‍याना शिक्षणाचं महत्व लहानपणी कळत नाही.सोन्या आणि हा पांडूरंग शिकून असेच खूप वर आले आणि त्यांना आपल्या समवयस्क पांढरपेशा मित्राना आपला इतिहास सांगायला अभिमान वाटतो आणि मला ऐकायला पण. हो! वैनतेय हे सावंतवाडीचं आणि किरात वेंगुर्ल्याचं मराठ्यांच.ह्यात माझी गफलत झाली हे खरं आहे. "हे सगळे अंक अजूनही पाक्षिक स्वरुपात प्रकाशित होतात का?" माझाही अलिकडे दुवा तुटल्यामुळे मी आपल्याला आपल्या प्रश्नाचं उत्तर देऊ शकत नाही.क्षमस्व. आपल्या प्रतिक्रिये बद्दल आभार. www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

श्रीकृष्ण सामंत 10/11/2008 - 11:39
पुण्याचे पेशवे, किरात चालू आहे हे वाचून बरं वाटलं खूपच जून वर्तमानपत्र आहे. आपल्या प्रतिक्रिये बद्दल आभार. www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com
गावात आमच्या घराच्या समोर एक वाडा होता.त्याला अम्ही चांभारवाडा म्हणायचो.प्राथमीक शाळेत शिकण्याची त्यावेळी पण सक्ति असल्याने ह्या वाड्यातली बरीच मुलं आम्ही ज्या शाळेत जात असू त्या शाळेत शिकायला यायची.मी जवळ जवळ सातवी पर्यंत ह्या शाळेत शिकलो.आणि नंतर मुंबईला पुढच्या शिक्षणासाठी आलो.माझ्या शाळेत त्यावेळेला ह्या चांभारवाड्यातल्या मुलां पैकी पांडूरंग मोची नावाचा मुलगा होता.तो खेळायला हुषार असल्याने शाळेत तसा प्रसिद्ध होता.त्याची माझी शाळेतली ही ओळख त्यादिवशी खूप वर्षानी परत उजळणीला आली. मी चर्चगेट स्टेशनवर पाचपस्तिसच्या विरार डबलफास्ट गाडीची वाट पहात उभा होतो.
कथा
लेख

कार्यरत राहिल्याने हिम्मत येते.

श्रीकृष्ण सामंत ·
स्मिता करमरकरला जर का तुम्ही लहानपणी पाहिली असतीत तर आता एव्हडं धारिष्ट दाखवणारी आणि एव्हडं विश्वासाने बोलणारी हीच का ती, असा मनात संभ्रम झाला असता.निदान मला तरी तसं वाटतं. "तुझ्यात एव्हडं परिवर्तन कसं झालं?" ह्या माझ्या प्रश्नाला उत्तर द्दायला सुंदर संधी आली आहे असा विश्वास चेहर्‍यावर दाखवून ती मला म्हणाली, "माझा भाऊ एका अपघातात गेला.माझ्या आईला त्या घटनेचा एव्हडा धक्का बसला होता की तिचं सान्तवन करणं महाकठीण होतं.मी त्यावेळी फक्त चार वर्षाची होती.त्यामुळे माझ्या आईचा सुरक्षतेकडे बघण्याचा कल किती बदला ते माझ्या लक्षात आलं.
कथा
लेख

को जागर्ती !

चाफा ·
"को जागर्ती?".......... सॉSSल्लीड दचकलो मी. एक तर रात्र इतकी झालेली त्यात स्टडीरुम मधे मी एकटाच. त्यात आज पौर्णीमा म्हणुन खिडकी उघडी टाकलेली. अश्यावेळी जर असं कुणी म्हणालं तुमच्या मागे, तर तुम्ही नाही दचकणार? दचकाल ना? मी पण जोरात दचकलो. इतका की बुडाखालची खुर्ची खर्रर्रर्रकन आवाज करत सरली. "को जागर्ती?" पुन्हा एकदा. जरा सावधपणे आजुबाजुला नजर फ़िरवली अंSSहं कुणी नाही, बाहेर येउन बेडरुमच्या दारातुन नजर टाकली सौभाग्यवती गाढ झोपलेली. आईशप्पत, ही झोपेत बडबडते की काय ?
कथा
विरंगुळा

आप्पा आणि बाप्पा

मूखदूर्बळ ·

जैनाचं कार्ट 08/11/2008 - 11:51
जबरा ! अंगावर हलकाच काटा आला शेवट वाचताना :) मस्त ! जैनाचं कार्ट शुभ कर्मन ते कबहूं न डरो....! आपले संकेतस्थळ

प्राजु 12/11/2008 - 02:28
प्रियालीच्या जोडिला आणखी एक भयकथाकार आला. मस्त! - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

जैनाचं कार्ट 08/11/2008 - 11:51
जबरा ! अंगावर हलकाच काटा आला शेवट वाचताना :) मस्त ! जैनाचं कार्ट शुभ कर्मन ते कबहूं न डरो....! आपले संकेतस्थळ

प्राजु 12/11/2008 - 02:28
प्रियालीच्या जोडिला आणखी एक भयकथाकार आला. मस्त! - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/
" काहीतरी उद्योग काढ बघू" आप्पा प्रधान " आता गुपचूप झोप " बाप्पा सरमळकर " अरे बाप्पा मनाला काहीतरी चाळा हवा ना" " खरच नको रे आप्पा. गेल्यावेळेला काय गोंधळ झालेला. आठवतय ना? त्यांनी आपल्याला सरळ बाहेरचा रस्ता दाखवला असता. आपण बाबा-पूता केल म्हणून थोडक्यात निभावल " " आता त्याची आठवण कशाला ? " " मग आता का चिडतोस ? " " चिडत नाही. पण आत्ता काय करायचय बोल ?" " ठीक आहे. तूझा जर एवढा आग्रहच असेल तर..." . *************************************************************************************** आप्पा सबनीस आणि बाप्पा महाले हे दोघ जीवश्च कंठश्च मित्र. आप्पा थोडासा घाबरट. तूमच्या आमच्या सारखा.
कथा
विरंगुळा

सदू आणि दादू

मूखदूर्बळ ·

टारझन 08/11/2008 - 12:30
झकास लिवला (उल्हासित बाहुली) मजा आली रे बाल्या वाचायला (रसिक बाहुली) आणि मनाप्रमाणे संदर्भ पण लाउन घेतले .. त्यामुळे एक खौट हसु आलं ( जेम्स बॉड बाहुली) - टारझन (शक्तिमान बाहुला)

अनिल हटेला 08/11/2008 - 12:46
हा हा हा !!! बैलोबा चायनीजकर !!! माणसात आणी गाढवात फरक काय ? माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..

टारझन 08/11/2008 - 12:30
झकास लिवला (उल्हासित बाहुली) मजा आली रे बाल्या वाचायला (रसिक बाहुली) आणि मनाप्रमाणे संदर्भ पण लाउन घेतले .. त्यामुळे एक खौट हसु आलं ( जेम्स बॉड बाहुली) - टारझन (शक्तिमान बाहुला)

अनिल हटेला 08/11/2008 - 12:46
हा हा हा !!! बैलोबा चायनीजकर !!! माणसात आणी गाढवात फरक काय ? माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..
सदू आणि दादू नेहेमी प्रमाणेच गोदू ची वाट पहाताहेत. पण ह्यावेळी ते प्रत्यक्ष भेटत नसून मिसळ पाव वर भेटताहेत ) सदू : नमस्कार मंडळी. कोणी आहे का इथे (हसणारी बाहुली) दादू : नमस्कार सदू. मी आहे (हसणारी बाहुली) सदू : तू आहेस का मला वाटल कुणीच नसणारै (मनात : कशाला उगवलास रे अवेळी. चांगला एकांतात भेटणार होतो गोदूला) दादू : अरे पण तू ह्या वेळी कसा काय (मनात: चल कट बर लवकर) सदू : अरे थोड कंपनीच काम करत होतो. आता आटोपल.
कथा
विरंगुळा
Subscribe to कथा
© 2026 मिसळपाव