माझी ओडिया

आपणं मस्तं लिखछि... :) प्रत्येक भाषेचा डौल निराळा, लहेजा निराळा. यानिमित्ताने ओडिसी भाषेची चांगली माहिती मिळाली. अवांतर - मिपाची सदस्यसंख्या ४००० च्या वर गेल्याबद्दल मालकांचे आणि सर्व मिपाकरांचेदेखील अभिनंदन. - (छापल्यासारखे बोलणारा) भटोबा

लेख अंमळ आवडला.. आळश्यांचा राजा, आळशीपणा सोड आणि अजूनही असंच छान छान लेखन कर! :) तात्या.

राजाभाऊ.... मस्त लिहिलंय. प्रत्येक भाषेची मजा वेगळी. ओडिया सारख्या सहसा संपर्कात न येणार्‍या भाषेची छान ओळख करून दिली. अवांतर: आपल्या आवडी जुळत आहेत एकदम.... आळस आणि भाषा वगैरे शिकणे. :) बिपिन कार्यकर्ते

मस्त आहे लेख.

बोलण्याची ढब अशी की आळसावून बोलल्यासारखी.

म्हनुनच आळश्यांचा राजा अशी आयडी घ्यावीशी वाटली होय. एका बालकथेत "मला किनई लाडू तोंडात टाकायचा कंटाळा येतो" अस म्हणणारा आळशीबाळ आठवला. सुंदर लेखन अजुन येउ देत. प्रकाश घाटपांडे आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.

छान. लेख वाचून "मु तुमोकू भालोपायी" हे वाक्य (आणि तदनुषंगाने अनेक गोष्टी!) आठवल्या. असो. काही वर्षांपूर्वी ओरीसातील बेरहामपूर येथे महिनाभर राहण्याचा योग आला होता. हा भाग आंध्रच्या जवळ. साहजिकच कटक-पुरी इ. ठिकाणांपेक्षा येथिल भाषा / संस्कृती / खान-पान जरा वेगळेच असावे. तरीही, एक लक्षात आलेली गोष्ट म्हणजे, सर्वसाधारण उडिया व्यक्तीचे मराठी माणसाबद्दल बरेच गैरसमज आहेत. १८ व्या शतकातील अनेक मराठी सरदारांनी तेथे भयंकर लूटालूट केली त्याचा पगडा तेथील मंडळींच्या मनात अजूनही आहे! त्याच बरोबर बंगाल्यांच्याबद्दलही ह्यांच्या मनात किंचित असूयेची भावना आहे, असे लक्षात आले होते. त्यांच्या मते, "रसगुल्ला" खरे म्हणजे ओरीसाचा पण बंगाल्यांनी तो पळवला आणि त्याचे व्यवस्थित मार्केटींग करून, "आपलाच" म्हणून जगाला सांगितले! तीच गोष्ट संस्कृतीची. त्यांच्या मते बंगाल्यांची संस्कृती म्हणजे रविंद्र संगीत - जे जेमतेम १०० वर्षांचे जुने आहे. याउलट ओडीसी नृत्यप्रकाराला हजार वर्षांची परंपरा आहे. आता आळस सोडून अजूनही लिहा. विशेषतः चिलका सरोवर, जगन्नाथ पुरी इ. ठिकाणांबद्दल. जाता जाता - भुवनेश्वर हे राजधानीचे शहर अतिशय सुबक, सुंदर आणि नीट-नेटके आहे. किंबहुना ज्या फ्रेन्च नगररचनाकाराने चंडीगडची निर्मिती केली त्यानेच भुवनेश्वरही बांधले. Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

मस्त लेख आमच्या आगामी लेखाच नाव - माझा मॅंगो ------ (माझं खोबार माझी ओडीया च्या यशानंतर ..लवकरच येत आहे माझा मॅंगो) बैलोबा

उत्तम लेख आहे. एका नव्या भाषेची ओळख झाली. क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!}

वाह सही आहे हे ! ओरिसा बद्दल काहीही माहीती नाहीए(याची लाजच वाटली पाहीजे खरं!) पण तुमच्या लेखाने काहीतरी कळले.. येऊदे अजुन...

अतिशय आवडला. 'अ' च्या 'ओ/ऑ' करण्याने बर्‍याचदा 'ध'चा 'मा' होऊ शकतो. कॉलेजमधल्या एका उडिया मुलाने हरमन नावाच्या पंजाबी मुलाला सगळ्यांसमोर 'हॉर्मोन' म्हणून गोरेमोरे केले होते, तो धमाल किस्सा आठवला :)

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी