अग्नी ५

परिकथेतील राज्कुमरा जरा जागा हो रे ब्बाबा.. झोपेत तरि तुम्हाला अशि परि चि स्वप्ने कशि बर्रे पद्ता बरे? आजुबाजुला जे जग अहे त्यचे वास्तव कय आहे ते बघ अनि मग काय ते प्रतिसाद लिहा

कौतिकराव ढाले पाटलांकडून आजूबाजूच्या जगाचे वास्तव काय आहे ते जाणून घ्यायला आवडेल. कृपया सविस्तर समजवा.

या सर्व प्रकारासाठी जेवढा पैसा खर्च होतो त्यापेक्षा कितीतरी जास्त पैसा पायाभूत सुविधा निर्माण करण्याच्या नावाखाली खर्च होतो. पण पायाभूत सुविधा काही चांगल्या दर्जाच्या तयार होत नाहीत. (काही वेळा तयारच होत नाहीत) त्याचा दोष भ्रष्टाचाराचा. उगाच संरक्षण प्रकल्पांना नावे कशासाठी?

भ्रष्टाचार आहेच पण इथं प्रश्न प्रायोरिटीजचा आहे. संरक्षण प्रकल्पच नाहीत इतरची इस्त्रोचे वगैरेही. भारतासारख्या दरिद्री देशाला चांद्रयान पाठवायला परवडतं पण शेतकर्‍यांचा माल थेट बाजारात आणि जलद उपलब्ध करण्याच्या यंत्रणेसाठी पैसा नाही. कुठूनही सुरवात देखील होत नाही यासाठी! ह्या वर्षीही गोदामाअभावी हजारो टन धान्याची नासाडी होणारच आहे. जो पर्यंत इथल्या लोकांना पोटभर जेवायला मिळणार नाही, पाणी मिळणार नाही, किमान शिक्षण मिळणार नाही, सुरक्षीत सार्वजनीक वहातूक व्यवस्था मिळणार नाही, वैद्यकीय सेवा मिळणार नाही (यादी बरीच मोठ्ठी आहे) तो पर्यंत असली चैन आपल्याला परवडणार नाही.

तुम्ही गर्दीच्या वेळी कधी मुंबई लोकल ट्रेन बघितल्या नसतील. त्या बघितल्यावर बंद होणाऱ्या दारांची कल्पना किती खुळचट आहे ते तुम्हालाच कळेल.

याचा खूप जवळून अनुभव घेतला आहे. चीन मध्ये अशीच गर्दी असते आणि तीथं दारं बंद होणार्‍या गाड्याच धावतात.

मुंबईत रेल्वे प्रकरण एक अपघात होता. असे काही अपघात टाळता येत नाहीत. आज जी दुर्घटना झाली ती मात्र टाळता आली असती. मात्र त्याची जबाबदारी त्या अपघात झालेल्या व्यक्तींची होती.

हे अजिबात पटलं नाही. आपल्याकडे (प्रचंड लोकसंख्या असल्यामूळे) एकूणच मानवी जिवनाला किंमत नाही. बाहेरच्या देशात गेल्यावर ( माझ्या कामाचा सेफ्टी सिस्टीम्सशी संबंध असल्यामूळे कदाचित) तीथल्या वाहतूक यंत्रणा मी बघत असतो. प्रत्येक शक्यता ध्यानात घेउन यंत्रणा उभारलेली असते. प्रत्येक यंत्रणेला "बॅक अप" असतो, महत्वाच्या यंत्रणेला "रिडंडंट प्रॉक्सी" असते, फेल सेफ मोड असतो. जेष्ठ नागरीक किंवा अपंग लोक तर सोडाच पण अगदी आंधळ्या लोकांसाठी ऑडीयो सिग्नल्स आणि प्लॅटफोर्मवर आणि जिन्यांवर चर खणलेली असते. काही शहरात तर अक्षरशः व्हीलचेअरवर बसून माणूस आक्खं शहर हिंडू शकतो. आपण आपल्याकडं गृहीत धरतो, 'इथं आहे हे असं आहे'. लोकल-बस म्हणजे गर्दी असणारच, उघड्या दारांत लोंबकळून प्रवास करावा लागणारच. जीवाची पर्वा न करता रस्ता ओलांडावा लागणारच. आणि ह्यातून अपघात (खरतर हा अपघात नव्हेच) झालाच तर जबाबदारी लोकांवर ढकलून मोकळे होतो. करोडो लोकांच्या अगदी प्राथमिक गरजाही पूर्ण होत नसताना, इतरही एव्हड्या समस्या आ-वासून उभ्या असताना अग्नी-बिग्नीचा फुकाचा अभिमान कोणाला दाखवणार आहोत? ह्या बातमीचं भारतात रहाणार्‍या वरच्या स्तरातल्या किंवा हिरव्या देशातल्यां ना कौतूक असेल पण माझ्या मते धार्मिक अस्मितेचं राजकारण करून लोकांचं ध्यान दुसरीकडे वळवणारे आणि खर्‍या समस्यांना प्राथमिकता न देता असल्या प्रकल्पांवर पैसा उडवणारे बिलंदर राजकारणी एकच.