रंगात रंगूनी तुझीया जाहले मी बावरी कान्हाच्या ओठातील जाहले मी पावरी - प्राजु.

स्पर्श तुझ्या ओठांचा अलगद माझ्या ओठी गुलाब माझ्या मनीचा बहरला तुझ्याच साठी.. - प्राजु

तात्या, ऋषिकेश, विनायक.. आपण तर एकदम भरारीच मारलित.. जरा कामात होते आज म्हणून नाही जमलं यायला मिपावर. तात्या, तुम्ही उत्तम खोटंही बोलू शकता हे कळंल मला. इतक्या छान चारोळ्या लिहिल्यात इथे आणि पद्यातलं मला कळंत नाही हे असं म्हणंण म्हणजे चारोळी लिहिण्याचा कंटाळा.. असंच आहे ना? असो.. आठवणींचा खेळ हा जीवघेणा असतो.. विचारांचा मेळ तो कधी , का जुळत असतो?? - प्राजु

खेळ खेळत चारोळींचा मिपावर कवींची मांदियाळी उभा स्वर्ग मैत्रीचा इथे लिहित एकमेकासाठी चारोळी.. - प्राजु.

दूर दूर अथांग दुनिया तरी मैत्रीचा धागा जुळतो विद्युत पानात मन हरवतं आणि छंद जिवाला मिळतो - प्राजु

मैत्री ही मैत्रीच असते तिला दुसरे नाव नाही होरपळ जरी असे यात आप्-पर भाव नाही.. - प्राजु

विश्वासाच्या पायावर उभी असतात नाती प्रेम असो वा मैत्री घट्ट होते माती.. - प्राजु

कवितेत दडलेला अर्थ तू मला सांगितलास का म्हणून कसे विचारू तू जगण्याचा अर्थ सांगितलास.. - प्राजु

नतमस्तक मी विठ्ठलाचे द्वारी कृपा राहो अशीच त्याची आम्हावरी.. - प्राजु

अंतरी उमटे भाव तरंग मनीचे गूज नयन बोलती ही पाखरे उडून जाऊनी तुझ्या मनी रूंजी घालती.. - प्राजु

घे भरारी आकाशी नभ हे व्यापून जाऊदे पाखरण अस्तित्वाची विश्वरूप होऊन राहूदे - प्राजु

जन्म आणि मृत्यू या दोन अवस्था आहेत मैत्री आणि मित्र त्यामधील आनंदाची व्यवस्था आहे.. - प्राजु. ( फारच फालतू झाली ही चारोळी)

तूच सुंदरा, तूच चंचला प्रित बावरी राधा तू कमल नयना, लज्जीत वदना नदी काठची संध्या तू - प्राजु

प्रेमात गीत गाते राधा होऊनी बावरी वृंदावनी धुंद कान्हा राधा त्याला सावरी.. - प्राजु.

रंग बरसूनी ती गेली पण हा रंग वेगळा राधेचा रंग गोरा कान्हाचाच हा सावळा.. - प्राजु.