मोदबुवा, तुमच्या म्हागुटनं चालावं म्हन्लं. पन लै अवगाड बगा. भाईकाका आमचं बी लै खास दैवत. त्याच्या पायरीला हात लावाय जरा भाव वाटतं बगा. तुमी मागं असलं काय तरी करा म्हनाला व्हता. पन छाती जाली न्हाई. आता तुमच्या नादानं जरा एक दम घातला बगा. तुमी समद्यांनी पास केला तर पुन्न्यांदा कायतरी करून बघू. तवर रामराम. रिकामा नाना तात्या, भाईकाका, तात्याराव, मारियो पझो, आयन रँड ही आमची टेक्ट बुकं. त्यातले त्यात भाईकाका तर आमचे ही द्रोणगुरूच. आजवर जे कांही पांढर्‍यावर काळं केलं, ते भाईंचीच अक्षरे गिरवीत. ही मैफल मलाही अजून रंगवायची होती. पण त्यासाठी पुन्हा एकदा ते गणगोत अभ्यासावे लागेल. लखूला तर मी विसरलोच होतो. बरं झालं तुम्ही आठवण करून दिली. तसा आता नाथाही आठवला. ही मैफल सीईटी समजा. पुन्हा एकदा बोर्डाच्या परीक्षेला मी बसेनच. तुमची प्रतिक्रिया म्हणजे असली दाद होती.विशेषतः सखारामच्या एन्ट्रीचे पण आपण नवोन्मेषी प्रतिभा-कोंबांच्या सृजनाचे स्वागतच करायला हवे. त्याशिवाय कां कलावृक्ष कल्पांतापर्यंत बहरलेला राहील हे वाक्य तुम्हाला आवडले, ही खरी दाद. बाकी सगळे समेवर 'वाह!'म्हणतातच्.असो. प्रतिक्रियेबद्दल धन्यवाद अरूण वडुलेकर (किंचित् रावसाहेब)