भाषा इंदुरी

इंदोरी मराठी " तुझे आहे तुजपाशी" मधे छान घेतले आहे पु ल नी....... ऐकुन एकदम तबियत खुष होते...त्यचा लेहेजा ही खूब असतो..... इंदोर ( मराठी: इंदूर) मधे असताना आपण महराष्ट्रात आहोत असेच वाटत असते.....इथले पोहे थोडे वेगळे असतात्..त्यात कांदे नसतात...... फोडणी झाल्यावर वर गाठीया आणि बडीशेप ( सौंफ) टाकतात...... सर्राफ्फा /५६दुकान हे भाग म्हणजे खवैयांची चंगळ.... इथला प्रत्येक माणुस घरी जाताना सामोसे /पोहे /ढोकळा असे पदार्थ घेउनच जातो.....त्या प्रत्येका सोबत बारीक शेव ही इथली स्पेश्यालीटी....... इंदोर एकुणच अजुनही रीलॅक्स आपल्याच मस्तीत जगते..... इंदोरची आणखी खासीयत म्हणजे इथली घरे....एकेक पहात रहावी अशी डीझाइन्स असतात.

कुणीही बोलत असलं की आपण हो किंवा होय असं म्हणतो. इथं 'हाऊ' असं म्हणण्याची प्रथा आहे. सहमत आहे. इंदुरी मराठीत जसं हो चं हाऊ होतं तसंच हैद्राबादी हिंदीतही 'हां, किंवा जी हां' चं 'हौ' होतं! :) अवांतर - हैद्राबादी हिंदीचा गोडवाही काही औरच! असो... येथे लोक छान किंवा मजेत नसतात, तर 'बढिया' असतात. क्या बात है! :) इथल्या मराठी बोलीने हिंदी ताल धरला आहे. अतिशय सुंदर वाक्य! या मराठीला मुंबई, पुण्याचे लोक धेडगुजरी असं म्हणतात. पण ते चुकीचं आहे. इथल्या मराठीवर हिंदीचा प्रभाव अपरिहार्य आहे. उलट माझ्या मते अनेक मराठी कुटुंबाच्या पिढ्या येथे जाऊनही ती मराठी बोलतात, हे विशेष आहे. हिंदीच्या आधाराने का होईना पण मराठी टिकून आहे. इथले मराठी लोक साहित्यातही पुष्कळ आहे. त्यांच्या मराठी लेखनातही हिंदी शब्द असतात. मला त्याचेही कौतुक वाटते. भाषकदृष्ट्या आपल्याला ती चुक दिसेल. पण माझ्या मते हे लोक मराठीत साहित्य निर्मिती करतात हे जास्त महत्त्वाचे आहेत. महाराष्ट्रात मराठी विविध पदरी असताना इंदूरमध्ये ती वेगळे रूप घेऊन जिवंत आहे. त्यामुळे तिची उपेक्षा करण्यापेक्षा तिला बोलीचा दर्जा दिला तर ते जास्त योग्य ठरेल. हा शेवटचा परिच्छेद अतिशय चांगला झाला आहे असे आवर्जून सांगावेसे वाटते! वा भोचकगुरुजी, आपण फार छान लेख लिहिला आहे. आपला बोलीभाषांचा चांगला अभ्यास दिसतो! आमचाही 'बोलीभाषा' हा अत्यंत जिव्हाळ्याचा विषय आहे त्यामुळे बोलीभाषेशी निगडीत लेख आम्हालाही वाचायला आवडतात. आपल्याकडून अशाच उत्तमोत्तम लेखांची अपेक्षा आहे. एका चांगल्या लेखाबद्दल मनापासून अभिनंदन... आपलाच, तात्याभैय्या देवासकर, देवासकरांची कोठी, इंदौर.

सुंदर लेख. इंदौरबद्दल खूप ऐकून आहे पण मला अजून एकदाही तिथे जाण्याचा योग आलेला नाही ;(. आपला लेख वाचून पुन्हा एकदा मनात तिथे जाण्याच्या इच्छेने जोम धरलाय. मराठी भाषिक लोक मध्यप्रदेशात बर्‍याच ठिकाणी आहेत आणि त्यांची भाषिक सरमिसळ मजेदार बोली भाषा निर्माण करते हे ऐकायला खरेच खूप आवडेल. (शिवाय चाट, सामोसे, फरसाण, खमण हे तर खुणावत आहेतच!;) असेच अजून लिखाण वाचायला नक्कीच आवडेल. चतुरंग

माझा इंदौरमधे राहणारा एक लहान भाऊ एकदा झाडावर माकड चढताना बघून ओरडला, "ते बघा, पेडावरती बंदर चढून राहिलंय..

पेडावरचा. मस्त जमलेला लेख. बोली गोडच असते. बोलीतील गोडवा लेखातहि उतरलाय. धन्यवाद. अर्धवटराव आचरटाचार्य, सुधीर कांदळकर.

तिथे मराठी भाषा वेगळी आहे ते खर. तसेच तिथले आदरातिथ्य विचारा. आग्रह इतका की वरून खालून बाहेर येई पर्यंत खावे लागते. आग्रह न मोडता येण्या जोगा असतो. खाना पिना व्हरायटी इतकी ,की सर्वच नवनविन.