असेलही वा नसेलही...
असेलही वा नसेलही...
दोनच या शब्दांवर सारे
जगणे अपुले वसेलही...
धर्मच गेला देऊन उत्तर
शाश्वत वैश्विक प्रश्नाचे.
परी न विसरू शकला डोळे
कधीच नंतर द्रोणाचे.
मनात त्याच्या खंत तयाची
रुतून बसली असेलही....
असेलही वा नसेलही
दोनच या शब्दांवर सारे
जगणे अपुले वसेलही...
डोळ्यांमध्ये प्राण आणुनी
कुणी विचारी आज तिला,
पहा बदललो पुरा राणि मी
आवडेन का अता तुला?
हसून उत्तर टाळू जाता
नयनी पाणी नसेलही...
असेलही वा नसेलही
दोनच या शब्दांवर सारे
जगणे त्यांचे वसेलही...
व्वा!
वाहवा!
अहाहा डॉक, केवळ अप्रतिम
वाह!
वा! सुरेख! द्रोणांच्या
नरो वा कुंजरो
बरोबर.
ओह! बरोबर. धन्यवाद.
छान!
श्वेता २४, यशोधरा, अभ्या,
अत्यंत सुरेख.
वाहवा!
खूप छान.
टर्मीनेटर, राघव आणि प्रचेतस,
चांगली रचना, अर्थात काव्याचा
थोडेसे दिशादर्शन
The truth is not absolute.
याची लिंक लावू पहातोय
पहिल्या कडव्याशी लिंक नाही,
ओह, आता अर्थ लागतोय आणि आता
'स्यात'
स्यात..
सुरेख कविता
:)
सुंदर कविता ! यादृच्छिकपणा
झकास....
:):):)
सुंदर कविता , अभ्याशेठचे
छान कविता. आवडली.
सुंदर कविता..
तुम्ही सांगितल्यामुळे एका
चिगो, पिशी अबोली, खिलजी, _/\_
मस्त कविता
कविता अतिशय आवडली!
अतिशय सुंदर