(आपण...)

> काव्य स्वतः कशा करावे आपण? > आयत्या जमिनी या कसावे आपण... हे विडंबनकाराचे शल्य. > कुणी जरी प्रतिसाद टाकले नाही; > ... > किती जगाला इथे छळावे आपण... आम्ही प्रतिसाद न टाकताही वाचतो, बहुतेक (कधीकधी स्वगृहाच्या पहिल्या पानावरून सरले, तर नाही वाचणे होत.) तर जरूर छळा. हं - हे बरे लक्षात आले. गझलेचे प्रत्येक कडवे स्वतंत्र असते हे माहीत होते, पण प्रत्येक ओळ स्वतंत्र मिसळून वाचता येते, हा आज साक्षात्कारच झाला मला! उदाहरणार्थ : > काव्य स्वतः कशा करावे आपण? > विडंबन हे पाडत रहावे आपण... > > कुणी जरी प्रतिसाद टाकले नाही; > वाचकालाच दूषण द्यावे आपण... > > लिहिणार्‍याचा कुठे का दोष असतो? > मनी येईल ते खरडावे आपण... > > इतरांसाठी थोडे आपण लिहितो? > मान्य कशाला ते करावे आपण?... > > असेल चुकले कधी कधी अपुले पण > किती जगाला इथे छळावे आपण... > > 'केश्या' मेल्या तुला कसे ना कळते > आयत्या जमिनी या कसावे आपण...

विडंबन आणि विडंबनाचे विडंबन झकास! स्वाती