दरवेळी काय प्रतिक्रीया द्यावी हे ठरवताना ज्याम त्रास होतो.
अगदी अ-प्र-ति-म जमला आहे हा लेख ...
>>स्साला !!!! वाईट ..!
+१, असेच म्हणतो ...
च्यायला यात्री, तु लै नादखुळं लिहतोस बे.
पुलेशु.
------
छोटा डॉन
सही आंद्या !
खुपच सुरेख लिहले आहे.. !
जख्मी दिल से पुछो... हाल काय है.. दिल का !
*******
शब्दांच्या पलिकडे सुध्दा जग असतं,
काही गोष्टी नजरेने बोलल्या जातात !
फक्त होकार च नाही तर,
प्रेमाला नकारांची सुध्दा झालर असते !
मलाही वाचल्यावर क्षणभर काय लिहाव हे समजलच नाही...
अतिशय सुंदर :)
- अस्मिता
*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
कुणीही कसं दिसावं यापेक्षा कसं असावं याला महत्त्व आहे. ते शक्य नसेल तर जास्तीत जास्त कसं नसावं याल तरी नक्कीच महत्त्व आहे.
आनंदयात्री,
खुपच हळवे करणारे लिखाण आणि
राहती माझ्यासवे ही आसवे गीतांपरी;
हे कशाचे दुःख ज्याला लागला माझा लळा !
कोणत्या काळी कळेना मी जगाया लागलो
अन् कुठे आयुष्य गेले कापुनी माझा गळा !
ह्या ओळी तर अप्रतिम.
बरेच दिवसांनी तुझी लेखणी चालली :)
नेहमी सारखंच झकास लिहीलंस रे. खुप दिवसांनी तुझं लेखन वाचलंय. चटका लावायचं काही सोडणार नाहीस तू.
नेहमीप्रमाणे सहमत आहे. परवा कर्वे रोडच्या हाटीलातसुद्धा एकाला असाच चटका लावला होता आंद्याने....
कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं
: कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये.
-इनोबा म्हणे-मराठमोळे वॉलपेपर
वाळलेल्या फुलाची दांडी, तु अन मी एकत्र लावलेल्या पणतीतली अर्धवट जळालेली वात, कुठल्याश्या चॉकलेटची चमकी, टिचभर कागदाच्या चिठोर्यावर खरडुन लिहलेलं ३ ओळींच पहिलं पत्र,
आंद्याला इजाजत मधला गुलजार चावला. (आता आंद्याला राखी मिळणार ;-)
(तरी बरं, एका मळकट रेनकोटात अर्धे अर्धे भिजत होतो वगैरे भंकस नाय लिवली. एका रेनकोटात आंद्या स्वतःच मावत नाही, तिथे ही दुसरी स्त्री कशी मावणार ?)
-- सर्किट
मोबाइल बदलताना जपून ठेवलेले सगळे क्रमांक दिसतात, आणि मनाची चलबिचल होते. (कधीकधी नाव बघून वाटते "हा कोण बरे होता?")
कुण्या खास व्यक्तीबद्दलचा हा शेवटचा दुवा तुटताना किती भावना मनात येतात त्याचे प्रकटन सुरेख केले आहे आनंदयात्री यांनी.
आंद्या यार, हज़ारों ख्वाहिशें ऐसी ..., आकाश से गिरी मैं, इक बार कट के ऐसे .., अंकुर, कॅनव्हास आणी हा दुवा. एक दर्जेदार संग्रह बनत चालला आहे. खरच ते कॉपीराईटचे काय ते बघ. सॅड साँग्जचे जसे चाहते असतात तसे अश्या लेखनाचे देखील असतील.
मुक्तसुनित अश्याप्रकारच्या लेखनाला काय म्हणतात हो?
व्हलेंटाईनच्या मुहुर्तावर हे देखील छान!
आंद्या अरे किती ते हळवं लिखाण रे......... छ्या... या अश्या विषयांवरच्या लेखांना प्रतिक्रिया पण काय द्यावी ते सुचत नाही...... खुप दिवसांनी एवढं चांगलं काहितरी वाचलं यार...... असो. तात्यांनी वर म्हणल्याप्रमाणे आता लग्नाचं काहितरी बघ बाबा..... ;)
असंच छान छान कायम लिहित रहा....... :)
त्यात आता तु तुझा खाशा महत्वाचा एवज जपुन ठेवलेला असावा. वाळलेल्या फुलाची दांडी, तु अन मी एकत्र लावलेल्या पणतीतली अर्धवट जळालेली वात, कुठल्याश्या चॉकलेटची चमकी, टिचभर कागदाच्या चिठोर्यावर खरडुन लिहलेलं ३ ओळींच पहिलं पत्र, माझा कधीकाळचा शाळाकरी वयातला जुनाट पिवळा पडलेला ब्लॅक अन व्हाईट पासपोर्ट साईजचा फोटो अन असेच बरेच काही. कचरा म्हणुन सहज फेकवले जाणारे.
:)
खूप "टची" आहे. क्षणभर "देवदास" मधल्या शाहरुख आणि ऐश्वर्याच्या संवादाची आठवण आली.
आपल्याकडून असे काही तरी "चांगले ", "निर्मळ" भावनांकित वाचायला मिळाल्याबद्दल धन्यवाद.
:)
आपण स्वतःला "बदनाम झंझावात" का म्हणवुन घेता, हे अम्मळ कळले आम्हाला!
खूप दिवसांनी "देवचाफ्या"ची आठवण आली.
:)
अजून येऊ देत. (फक्त तेही असेच निर्मळ, पवित्र असू देत.....)
:)
युद्ध माझा राम करणार | समर्थ दत्तगुरु मूळ आधार |
मी वानरसैनिक साचार |रावण मरणार निश्चित ||
|| इति अनिरुद्ध महावाक्यम् ||
कुणाच्या वेदना कुणाचा विनोद असु शकतो. संवेदनक्षम काळात त्या हळव्या असतात नंतर त्याचा ईनोद होतो आन आपनच त्यावर हसतो. कारण रडक्या मुलाकडे सुरवातीला लक्ष देतात पण सारखाच रडायला लागला तर लोक दुर्लक्ष करायला लागतात.
राहती माझ्यासवे ही आसवे गीतांपरी;
हे कशाचे दुःख ज्याला लागला माझा लळा !
कोणत्या काळी कळेना मी जगाया लागलो
अन् कुठे आयुष्य गेले कापुनी माझा गळा !
सुंदर कविता चला दोस्त हो आयुष्यावर बोलु काही
प्रकाश घाटपांडे
प्रतिक्रिया
पाकीट
स्साला!!!!
+१
खरंय!!!
+१
+२
+३
अगदी बरोबर
सुंदर....
या ओळी
हम्म.... --अवल
मस्त रे !
+१
+२
छान स्फुट..
असेच म्हणतो
श्या!!!
...
झकास रे
+१
+१
छान!!!
वाळलेल्या
गुलजार, मेरा कुछ सामान
मस्तच स्फुट रे यात्री!
स्फुट आवडले
फार सेन्टी
तोडलस रे
हळव्या
अतिशय हळवं लिखाण
सुंदर!!!
त्यात आता
वेदने तुन विनोदा कडे
++१
जबरा!!!
चामारी
+१ हेच म्हनतो
सेन्टी
नेमक वेळेवर लिहील आहे...झकास
झक्कास