जेव्हा खूप खूप पाऊस पडेल ना,
जेव्हा खूप खूप पाऊस पडेल ना,
आणि तुला माझी खूप खूप आठवण येईल ना,
आणि तेव्हा जेव्हा आपण भेटू ना,
तू म्हणशील, "नमस्कार मॅडम!"
मी तुझ्याकडे एक लुक देईन अन् मग तुझ्या बाजूला गाडीत बसेन.
"अगं, बेल्ट!"
मी मग चिडून बेल्ट लावेन.
"बोला!", तू म्हणशील.
मग मात्र मला रहावणार नाही.
मी तुझा गीअरवरचा हात हातात घेईन.
गालापाशी नेईन.
तू हसशील..म्हणशील, लोक बघतील
मी म्हणेन बघुदेत.
रहावणार नाहीच मला..
बेल्ट काढेन, अशी अख्खी झुकून मी तुझ्या जवळ पोचेन.
तुझ्या छातीवर डोक ठेवेन..
मान वर करून तुझ्याकडे पाहीन.
तू एवढा ताडमाड उंच, कशी पोचू तुझ्या ओठांकडे??
तू आता गाडी कशी चालवू या चिंतेत असशील..
मी हसून पुन्हा डोकं तुझ्या रुंद छातीवर ठेवेन, विश्वासाने..
तुझा गंध भरून घेईन श्वासांमध्ये..
बघेन ठोके वाढतायत का..
आणि मग...
.....
पण जेव्हा खूप खूप पाऊस पडेल ना,
तेव्हा तुला माझी आठवण येईल ना?
खूप खूप आठवण येईल ना?????
क्या बात..! बहोत खूब.
छान
लडिवाळ कविता !
धन्यवाद!:)
वा हा खूप खूप प्रकार ....खरंच
:):)
जीव घेतलात आज :)
हा हा मला पण टेन्शन आलं आता
हम्म.. मनाचा ब्रेक..;)
सहज...
खूप मस्त लिहिलंय
+१
प्रचेतस, मोगरा, सस्नेह,
सुंदर कविता !
किती प्रांजळ प्रतिसाद! आवडला.
अहाहा !
वा मस्तच
सहज, सुंदर, मस्त!!
सुंदर कविता !!
धन्यवाद!!