अर्ध्या तासाचा फरक

अरूंधतीतै, तुम्ही खरंच नशीबवान आहात... माझ्या बाबतीतही अशीच एक घटना घडली होती. ८८-८९ मध्ये मी दिल्लीत होतो. राहायला गोल मार्केट परिसरात आणि तिथून नेहमी बसने संसदभवन मार्गावरील माझ्या कार्यालयात जात असे. तो काळ म्हणजे खलिस्तानी चळवळीचा बहराचा काळ होता. दिल्लीत अधून मधून बाँबस्फोट होत असत. असेच एक दिवस मी बस थांब्यावर येईपर्यंत माझ्या नजरेसमोर माझी बस धडधडत निघून गेली. त्यानंतरची बस साधारण अर्ध्या तासाने होती म्हणून मी चालतच निघालो. मी माझ्या कार्यालयाच्या जवळ पोहोचलो आणि मला कळले की रस्ता, वाहतुक पोलिसांनी बंद केलाय. थोडी चौकशी केल्यावर कळले...की बसमध्ये बाँबस्फोट झालाय...बरेच जण मेले/जखमी झालेत. लांबून ती भग्न बस दिसत होती...तिच्यावरचा मार्गक्रमांक वाचला..तो मात्र शाबूत होता...(त्यावेळी दिल्लीत बसवर खूप ठळक अक्षरात पुढे आणि मागे मार्गक्रमांक लिहायचे..आता सद्द्या काय आहे माहित नाही. ....योगायोगाने ती तीच बस होती...जी मला न घेताच निघून गेली होती. :( त्या विलक्षण योगायोगाचा विसर मला आजही पडलेला नाहीये.

अनुभवकथन आवडले. माझ्याही बाबतीत दोनेक वेळा असाच काहिसा अनुभव आला. एकदा कोल्हापुरला जात होतो. स्वारगेटला एका बस मध्ये चढलो,बस ब-यापैकी रिकामी होती परंतु का कोणास ठावूक त्या बस मधुन खाली उतरून दुसरी उशीराची बस पकडली. नंतर वाटेत ह्या आधीच्या बसचा अपघात झालेला दिसला. अभिज्ञ.

लेखनशैली अतिशय सुरेख आहे! खिळवून ठेवणारी. आळश्यांचा राजा

छान लिहिता. अवांतरः बाकी तुमच्या ओघवत्या लेखनशैलीमुळे वेदश्री जोशीची आठवण झाली. काय म्हणता श्रावणदा? राघव

छान लिहलयं.. डोळ्यांसमोर चित्र उभे राहीले. (आमच्या काही आय. व्हीज. ची आठवण झाली.)

काळ आला होता पण वेळ आली नव्हती... थरारक अनुभव, छान लिहिले आहे. स्वाती

:) सर्वांचे धन्यवाद! लिहिताना पुन्हा त्या ठिकाणी, त्या काळात जाऊन आले. अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/