रान...

वा विमुक्ता छान लिहिलियेस कथा.. रानातल वर्णन जबरा. चित्रच एकदम डोळ्यापुढे उभ राहातय. (तु इतका कमी का लिहितोस. नियमीत लिहित जा)

भले... छान लिहिलेस रे... शैली छान आहे. बिपिन कार्यकर्ते

मस्तच लिहिलंयस! शेवटपर्यंत गुंतवून ठेवलंस रे विमुक्तबाब! ल्हित जा मरे आणि .. छान लिहितोस!! -- मेघवेडा! भय इथले संपत नाही, मज तुझी आठवण येते मी संध्याकाळी गातो, तू मला शिकवीली गीते..!

वाचायला सुरुवात केली आणि वाचतच गेलो...

गावाच्या दिशेने राम्या चालू लागला... घडल्या प्रकारा बद्दल तो फारच अचंबित होता, पण ‘नागीण शीळ घालते?... म्हाताऱ्यानं हीच शीळ ऐकली होती का?... ह्या रानात अजून काय काय असेल?... गण्याचं काय झालं?... वाघनं खाल्लं की नागीणीनं गीळलं?...’ अश्या अनेक प्रश्नांनी त्याच्या डोक्यात जन्म घेतला... समाप्त एवढच वाचल कथा चांगली असण्याची शक्यता नाकारता येत नाही _____________चुकीचा समजला गेलेला,मानुसघान्या आणि एक केले से भी अकेला असा..........

लय भारी भावड्या..!! - (सर्वव्यापी)प्राजक्ता http://www.praaju.net/

एकदम भारी आहे कथा! रानाचं वर्णन एकदम सही सही! रेवती

----- सौरभ :)

मस्त... गोष्ट एकदम थरारक.. रानाचे वर्णन तर क्लासच! स्वाती

तोडंलस मित्रा.. जबराट, अक्षरशः खिळवुन ठेवणारा कथानकाचा वेग!! रान डोळ्यासमोर ऊभे केलेस :) वाघाची शिकार अप्रतिम, नागिणीचा प्रकार थरारक :O 8} दुर्जनं प्रथमं वंदे सज्जनं तदनन्तरं | मुखप्रक्षालनात पूर्वं गुदप्रक्षालनं यथा ||

सुंदर कथा...और भी आने दो !!! :) मदनबाण..... मोती बनून शिंपल्यात राहण्यापेक्षा दवबिंदू होऊन चातकाची तहान भागविणे जास्त श्रेष्ठ. www.mazeyoutube.blogspot.com

वा!! एकदम झक्कास लिहीलयं!!!

प्रवास वर्णन तर मस्त लिहितोसच. पण कथा सुद्धा जबरी जमली आहे. लिहीत रहा. - ओंकार.

ओघवती लेखन शैली वर्णन ईतके हुबेहुब की प्रत्यक्श घटनास्थळी असल्याचा आभास होतो..... "राजे!"

जबर्‍याच! औरभी आनेदो साब.. तात्या.

भारी. =; रानावनात, काट्याकुट्यात फिरणारा गडप्रेमी बज्जु

खरोखरीच रोमांचक कथा आहे. मात्र शेवटच्या भागातली एक गोष्ट खटकली... नागिणीने डसल्यावर, माणूस नंतर पोट फाडून बाहेर यायला जिवंत रहाणार नाही, विषानेच मरेल...

भारी ! पण शेवटी प्रश्ण टाकुन का बरे समाप्त ? पुढे लिहा ना !