मी आणि मला आवड्णारया मुली - तुम्हाला काय वाटते, तुम्ही काय करता?

ही काय कथा वैगरे नाही.
मला काय वाटते, त्या भावना आहेत.
हे काय मी एक लेख वैगरे म्हणुन लिहेले नाही. बस, मनातील विचार लिहेले आहेत

हो, तुम्ही लिहीले आहे पण आम्हाला तुम्ही टाईप केलेले (मराठी )वाचायला त्रास होत आहे.

प्रत्यक्ष आयुष्यात आम्ही ह्या बाबतीत दणक्यात आपटलो आहोत.
पुन्हा पुन्हा आपटलो आहोत.(आम्हाला प्रत्याक्षात फारसे मिक्स्-अप होता येत नाही.)
त्यामुळे काही ही बोलु शकणार नाही.गैर मानु नये.

आपलाच,
मनोबा
(उपाख्य साठ्यांचे (नाठाळ) कार्टे)

गठण्या,
आपला लेख वाचून आपलि केस तर भलतिच अवघड दिसते आहे.

लेका ,मराठीचा आणि लग्नाचा बोळा अड़कून तुझी मोरी बरीच तुंबलेली दिसतेय.
जसे खरोखरच्या सखाराम गठणेच्या लग्नाचा बोळा काढायला खुद्द भाइकाकांना पुढाकार घ्यावा लागला होता,
तसेच आता तुझ्या करीता हे काम कोणाला तरी अंगावर घ्यावे लागेल असे दिसतेय.

या करिता तात्या,पेठकर काका,प्रमोदकाका ,विजुभाउ सारख्या अनुभवी व ज्येष्ठ लोकांचि एक कमिटिच
नेमावि काय?

अबब.

मी आणि मला आवड्णारया मुली - तुम्हाला काय वाटते, तुम्ही काय करता?

आता तुला आवड्णारया मुलीनबद्दल आम्हाला काय वाटणार? आम्ही काय करणार?
फार फार तर तुला मदत करू.

टंकलेखन सोपे आहे रे मित्रा. माझ्याआधी पासून तू इथे आहेस ना... आता बोबडे बोल सोडून दे. टंकलेखन साहाय्य
घेत जा.
-- पक्या

लेका ,मराठीचा आणि लग्नाचा बोळा अड़कून तुझी मोरी बरीच तुंबलेली दिसतेय.

छप्परफाड !!!! ) ) )

अनुभवी म्हणजे बोळाकाढू का?

फु...ट...लो.....

आता तुला आवड्णारया मुलीनबद्दल आम्हाला काय वाटणार? आम्ही काय करणार?

ही:हॉ:हॉ:.....

ह्यॅ: ! आयला, मिपावर काय माणसं हैत का भुतं?

अरे सखाराम,
तुझा नक्की प्रश्न काय आहे?
मित्रांना मदत करावी की नाही? तर जरुर करावी...अरे, देव वरुन बघत असतो, सत्कार्याचं फळ तो चांगलंच देतो.

आपल्या आईवडिलांना, त्या मुलीला . तीच्या घरच्यांना सांगावे की नाही? तर उत्तर आहे होय!
पण...नीट वेळकाळ बघून...नायतर प्रकरण आपल्याच बोकांडी पडतं.

मराठीचा आणि लग्नाचा बोळा अड़कून तुझी मोरी बरीच तुंबलेली दिसतेय.
प्रतिसाद वाचून हसुन हसुन पुरेवाट झाली. गटगे साहेबांच्या भावना समजल्या 'वाट कॆन आय डू फॉ यु '

बाकी पेठकर साहेबांनी, सखारामाला बरोबर कोंडीत पकडले आहे.
लै भारी !!!

आमची सुटी मिसळपावच्या दरबारात मजेत जाइल असे वाटते

प्रा. डॉ. सध्या म्यानमाराच्या नैसर्गिक संकटामुळे अस्वस्थ आहेत.

लोकान्नी काही तरी भलताच अर्थे काढला आहे.
मला असे विचारायचे होते ही, अशा वेळी तुम्ही काय करता? जे मी वरती सान्गितले आहे.

(मराठी लिहायला शिकणारा) सखाराम गटणे

प्रतिक्रिया खुप भारी आल्यात मुळ विषया पेक्षा, आणि सात मजली हासु आवरेना. पण गटाण्याला समजुन घ्या हो.

गतनेल समजुन घेन्यच प्र्यत्न चलु अहे. हलु हलु जमेल असे वतते.

(गटण्याच्या भावना वाचून विचारांची मोरी तुंबलेला)
डॅनी
पुण्याचे पेशवे

सतत ५ वर्षे(उन्हाळा,पावसाळा,हिवाळा) ती आम्हाला रोज दिसायची .दररोज ग्राऊंडवर न चुकता ती पहाटे आणि बहुधा रात्री तिच जेवण झाल्यावर फिरायला यायची .आम्हीही न ग्राऊंडच्या कट्ट्यावर बसायचो (उन्हाळा,पावसाळा,हिवाळा)ती आल्यापासून जाईपर्यंत (ते वयच तस असत) एखादा दिवस ती नाही आली तर चुकल्यासारखे वाटायचे. आजही त्या कट्ट्यावर बसतो पण..............
आम्ही काहीच केले नाही . त्या मुलीला विचारण्याची आम्हाला हिंम्मतच झाली नाही. एकदा विचारण्यासाठी गेलो होतो थांबलीच नाही . काय करणार आम्ही . सॉरी म्हणालो आणि माघारी फिरलो
शेवटी आम्ही आजन्म ब्रम्हचारी राहीलो.
गटण्या हे वाक्य वाच आणि सुधार नसत्या भानगडी करू नकोस-साधना दिवाळी अंकातील(२००७) मला भावलेले एक वाक्य ते असे- खरं म्हणजे परीवर सगळेच प्रेम करतात.पण आपल दुर्भाग्य असं, की परीला याचा आभास देखील होत नाही .तीला याची जाणिवच नसते.
आपला
कॉ.विकि

चुक चुक चु चुचुंद्री उर्फ स्वतःला आनंदयात्री म्हणवणार्‍या त्या व्यंकटचा टोला कळला मला ,त्यात काय आणि तु मला शिकवणार मोठा व्हायला.
आपला
कॉ.विकि