आगं मैना गं मैना गं,जरा चष्मा तुझा मला दे ना, माझा बाटलीतं बानच जाइ ना...!॥धृ॥ दमुन थकुन टाइट मी झालो, फटाकडी उडवाया गच्चीवर आलो, पन अंधारात नेमच लागं ना...! बानाची काटकी हाय लय म्होटी, त्येच्या मापानं बाटली छोटी, आन्‌ हातानं अंदाजचं यै ना...! डोळ्यावर झापड वयानं आली, हात नाय जात अता बाटलीच्या खाली, अता तुच मला आधार दे ना...! ये ना मैना माजी साथं कराया, बानाची वात जरा नीट खुडाया, तुज्या नजरंचा ख्येळच है ना...? नंतर माजा बानं जोरातं उडल, पिरतीच्या गगनाला खोलवर भिडल, ह्यो हातगुन तुजाचं हाय ना...! होउं दे झोकात दिवाळी आपली, माजं ह्ये कडबोळं तुजी ती चकली, ह्यो लग्नाचा फराळंचं है ना...!