बिल्ला आणि नाग हे हिंदी सिनेमातले अवतार झाले. जसे हिंदी पिच्चर आता सेन्सिबल निघतात, तसेच मराठी "चित्रपटांची" क्वालिटी भलतीच सुधारली आहे. क्वालिटी वॉल्स एकदम. श्वास्..वळू..नटरंग..काय काय पाहतो आणि ऐकतो. सगळं नवलच..हाय टेक.. माझ्या कोवळ्या मनावर वाईट संस्कार होण्याच्या दिवसांत मराठी सिनेमे कसे झकास होते.. अं..अं..करणारा लक्ष्या..गावरान.. डॅम इट..करणारा महेश कोठारे..शहरी.. अशोक सराफ्..कशातही घाला त्याला व्यंजन म्हणून..अगदी कॉलेज बॉय म्हणूनही.. प्रिया अरुण गावाकडची मैना, म्हणून ती लक्ष्याची. किशोरी शहाणे, निवेदिता वगैरे महेश कोठारेच्या.. उरेल ती अशोक सराफला.. आपल्या हिरॉईनीला बघितलं की तीन सेकंदात स्वप्न सुरु. गाणी कध्धी कध्धी न विसरता येणारी.. "खेळ कुणाला दैवाचा कळला..तू असो..मे असो.हा असो.ही असो..कुणी असो.." "मंगला गं मंगला..गं मंगला गं मंगला..तुझासाठी चंद्रावर मी बांधलाय बंगला.." .... "साजणा" "दिवाणा" "ये ना" हे सर्वात पेट्ट शब्द.. रुपेरी वाळूत म्हणू नका, माडाच्या बनात म्हणू नका.. मनाच्या धुंदीत.. लहरीत ..मिठीत्..कुशीत..स्वप्नात ..मसणात.. उपरिनिर्दिष्ट सर्व स्थळी "ये ना.." ..अश्विनी ये ना.. ..ये ना राणी तू ये ना.. ये ना सजणा ये ना..निशाणा तुला दिसला ना.. आणि हे सर्व कोल्हापूरच्या एखाद्या म्युनिसिपल गार्डन सदृश बागे मधे.. मागे कर्दळीची फुलं..लाल लाल.. हीरो हीरोइनचे ओठ एकामेकांजवळ आले की एकदम ही फुलं एकमेकांना चुंबतात.. घट्ट चटेरी पटेरी टी-शर्ट (जत्रा .आवाज..वगैरे दिवाळी अंकातला गुंड असला टी-शर्ट घालूनच जन्माला येतो.. !!) घातलेला अशोक सराफ आणि निवेदिता (आता ही देखील सराफच..!! व्याडेश्वरा रे.. !!) वगैरे एक हात "हेल मोगेम्बो" केल्याप्रमाणे वर करून एकामेकांपासून दूर दूर तिर तिर तिर तिर करत तिरक्या दिशेत पळत जातात.. असे ....म्हणजेच "नृत्ये : सुबल सरकार.." वा..मोगेम्बो खुश हुआ..!! मराठी सिनेमांची नावं आहाहाहा.... चल गम्मत करू.. टोपीवर टोपी.. धमाल बबल्या गणप्याची थरथराट.. धडाकेबाज.. कमाल माझ्या बायकोची.. हळद रुसली कुंकू हसलं.. खट्याळ सासू नाठाळ सून .. गंमत जंमत .. दे दणादण.. हमाल दे धमाल.. ....एकूण सगळी धमाल..आणि गोलमाल..!!