करुण रस म्हटलं आहे, पण तो फारच पाणचट तर्रीसारखा वाटतो. हे काव्य बरोबर साधण्यासाठी उद्विग्नता, विमनस्कता, थकवा, हातबल्य असे अनेक रस मला माझ्या आत्म्यातून पिळून काढून त्यात घालावे लागले. (गदिमांच्या प्रतिभेला वंदन करून. त्यांच्या ताजमहालाला वीट लावण्याचं धार्ष्ट्य केवळ नाडीकथांचा वीट आल्यामुळेच झालं. मूळ कविता खाली दिलेली आहे) नाडि वाचुनी अति मी दमले, थकले रे शशिकांता! || ध्रु || निलाजरेपण कटी नेसुनी, निसुगपणाचा शेला महर्षिस्तुतीचे कुंडल कानी, स्थितप्रज्ञा भालाला नाडीजय-शतधाग्यांचा मज, कंठी फास लावीता || १ || अर्धांगाचा शाप कुणाला, प्रभुदर्शन दासनला पूजाविधिची ऐकुन पथ्ये, पुत्रप्राप्ती कोणाला नाडी पॅकेट ठो ठो करुनी, नक्षलांस पळवीता || २ || श्रद्धेच्या तू घेता गिरक्या, अंधपणा की आला तर्काचा तुज तोल कळेना, कान बंद तू केला संस्थाळांच्या इंद्रायणि तू, ओकशी नाडीगाथा || ३ || षष्ठाब्जांच्या जिवनक्रमाचा, इतिहास लिहिलेला खरडता या ताडपत्रिला, हात कुणाचा दुखला? किति मोठा हा ज्ञानकोष जो जालाला नमवीता? || ४ || उत्तर देऊनि 'बिका'ट प्रश्नी, मुख्य प्रश्न नुत्तरला विज्ञानाचा 'प्रकाश' का घ्या, जर 'तात्या' पाठीला 'तुका म्हणे' मी हात टेकले, 'राघव'शरणही येता || ५ || मूळ कविता नाच नाचुनी अति मी दमले थकले रे नंदलाला ! || ध्रु || निलाजरेपण कटिस नेसले, निसुगपणाचा शेला आत्मस्तुतीचे कुंडल कानी, गर्व जडविला भाला उपभोगांच्या शतकमलांची, कंठि घातली माला || १ || विषयवासना वाजे वीणा, अतृप्ती दे ताला अनय अनीती नूपुर पायी, कुसंगती करताला लोभ प्रलोभन नाणी फेकी, मजवर आला-गेला || २ || स्वतःभोवती घेता गिरक्या, अंधपणा की आला तालाचा मज तोल कळेना, सादहि गोठुन गेला अंधारी मी उभी आंधळी, जीव जीवना भ्याला || ३ ||